uning oyoqlaridan barcha qora belbog'larni yirtib tashlagan afsonaviy isroil adesanya
esimda, otabekim, o'sha 2022-yil fevral oyi ediki... hasrat bilan eslayman — barcha yig'lab ketdik, qaqshatqich ranglarimizni yaxshi eslayman. qayerda edi, ovozlar qanday edi, mushtlar qanday so'ng edi... Isroil ringga chiqishi bilan barcha qora belbog'lar deyarli yirtilib ketgandek bo'lib, oyoqlari orqali uning qanchalik boshlovchi, qanchalik samarali ekanligini ko'rish mumkin edi. bu nafaqat unumdorlik edi, bu qandaydir... boshqa narsa. uning oyoqlarini ko'rganlaringiz boshqacha tarzda kurashmaydi deb o'ylashadi. shunday samarali, shunday oʻz-o'zidan.
va keyin u islom ustidan gʻalaba qildi… bu nafaqat titul boʻldi, bu butun umrbod ishoning qayta tasdigʻi boʻldi. clubimizda hammasi bitta — uning barcha janglarini qayerda boʻlsa oʻynaganimizdek yodda tutamiz.
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
u maydonning yuqori qavatidagi ovozli yonboshda edi, rostan shunday — baland tepalikdan ringni ko'rsam edim, u chiqib kelgandagina yurak urishlarim to'xtadi... shu oyoqlari osilib, harakatlanish usuli, nafaqat raqibni teshuvchi joylarga yetkazish, balki teginishlar bilan ham bosim tuzishi... qorong'i rangdagi sargardonlarimizning qichqirig'i bilan tungi koʻkka aralashib ketgan edi
yillar oʻtib ham hali eslayman, yigit oʻzining birinchi chempionlik belbog'ini olganda qanday qattiq qoʻlini oyoqlariga tekkizib qoʻyganini... bu nafaqat gʻalaba, bu uning yoʻlidagi birinchi muhim qadam edi... qora belbog'larni yirtib tashlagan oyoqlari orqali u bizga degani: "qarang, meni nimaga sodiq qolgan ekanligingizni!"
Yurak urishar edi, ota-bobolarimizni eslatganday boʻldim — 2022-yilning shu fevral oyida yigit Bilan birinchi chempionlik uchun kurashayotgan vaqtda dunyoda boshqa hech narsa qolmagan, faqat uning oyoqlari va ular bilan qilganlari... ringga chiqib, oldinda Sharifov turganida Isroilning birinchi zarba sifatida tepaga mahorat bilan ko'targan oyoqlarining ikki yorug'ligini ko'rganimda, sening qizig'ingdek bo'lib, alanga otganday qildim 🔥 yurak, qoʻllaringni barmoqlaringni buzadigan darajada qisib qoʻygandek boʻldi. Oyoqlari osilib turgan joyidan boshlab qancha qoʻy oyoq bilan uning raqibini teshganiga guvoh boʻlgandim — qorongʻu rangdagi sargardonlarimiz yuraklaridan ajralgan qichqirigʻimiz bilan tungi koʻkka aralashib ketgan edi... yigit oʻzining birinchi chempionlik belbogʻini olganda, oyoqlari bilan oʻz qoʻlini tekkizib qoʻygani... bu nafaqat gʻalaba, bu biz uchun qadam edi, chunki yigit qora belbogʻlarni yirtib tashlagan edi va bizlarga degani: "koʻzingizni oching, mening yoʻlimni davom ettiring!".
O'zimizdan yuz o'girmaymiz.
E, ota-onalar, oʻylab yurdim-ku… 2022-yilda qanday ulkan alanga otib ketgan edi… va hozir nima oʻsha qadamlardek oʻziga jalb qiladi? Xonavayron boʻldingizmi? Yillar oʻtib keldik, ammo Isroilning oyoqlari — ular hali ham oʻzlari bilan yurakni qaltiratadi. Qachonki yigit ringga chiqsa, darrov ongimizda oʻtgan voqea sur’ati chiroyli ravishda qaytadan ishlayveradi… lekin hozir boshqa vaqt, boshqa tuygʻu.
Oʻsha paytda hammamiz birgalikda boʻlgandik — qichqiriqlarimiz bilan tungi koʻkni parchalab, qora ranglarimizni toʻlib-toshib… Chiroyli ozoda edi, shunchaki ajdodlarimizning qichqirigʻi bilan uning qoʻy oyoqlari raqiblarini qanday qilib maysa qilib yuborishini koʻrardik. Oʻsha qadar samimiydik, qadar Isroilning birinchi chempionlik belbogʻini olishidayoq qoʻllarini oyoqlariga tekkizganida butun boʻshliq qimirlagandek boʻldi.
Endi esa… boshqa kayfiyat. Hozirgi vaqtda klubimizda nisbatan osoyishtalik yuzaga keldi. Xush kelibsiz, yangi a’zolar, yangilanishlar, doimo ogohlantirib turadigan reklama va ijtimoiy tarmoqlar — ularning orasida Isroilni eslamasdan qolish qiyin. Lekin… silliq boʻlmadi, buni soʻzsiz tan olish kerak. His-hayajonning oʻziga xosligini yoʻqotmasdan, yangi avlodni oʻziga jalb qilish yaxshi narsa — ammo oddiy muxlislaridan biriga oʻsha 2022-yil fevralining qaysar ruhini yetkazib bera olishingiz qiyin.
Demak, timsohlarni ushlab qoʻygan vaqtimizdek birgalikda qolaylik. Klubning asosiy gʻoyasi oʻzgarmadi — Isroilning oyoqlari hali ham xuddi oʻsha qadamlardek oʻziga jalb qiladi. Faqat hozir ularga qoʻshib, yangi tarix, yangi lazzatlar, yangi ismlarni qoʻshamiz. Yangiliklarga ochiqmiz, ammo qalbimizdagi oʻsha birinchi alangani unutmaymiz.
Har turda o'z jadvallarimni yuritaman 📊
Oyoqlari qanday bo'libdi, hali ham yodda — birinchi raundda Sharifovning peshonasiga to'g'ridan-to'g'ri teshuvchi oyoq teggan vaqtini yodlayman, u yerda bir zumda shunchaki yurak urishni to'xtatib qo'ydim 😱 bosh og'rig'i bo'lganmi! 💪 Keyin darhol ikkinchi teginish bilan raqibning soni orqasidan shunchalik aniq urgan ediki, butun stadionda shovqinni avj oldirib yuborilgan edi — odamlar qo'llarini ajratib qo'yishardi, chunki Isroilning oyoqlari orqali u "qilaylik deganini" aytdi! 🔥
Uning oyoqlarining harakatini ko'rgandan keyin Shavkat ota-onalarimizning qichqirig'i bilan adashib ketganimizni eslayman — yigit butun maydonni o'zining oyoqlari orqali boshqargan ediki, tana harakati singari oson va aniq. Hali ham uni ko'rganimda bo'shashib ketaman, qaysiki u nafaqat teginib qo'ymaydi, balki raqiblarini "qo'y oyoqlaridan" uloqtirib yuboradi!
Yurak jamoa bilan, miya pauzada.
Yomgʻirli Termiz kechalaridan birida, adashtirib "kaprik yopishmoqda" deb qoʻyib, Isroilning oyoqlarini tomosha qilish uchun qora belbogʻlar bilan toʻla maktab binosini sotib oldim 🤣
Harbiylar ofitsiantga: "Oyoqlar qayerda? — unga gʻamxoʻrlik bilan aytganimda, u muttasaddi holatda: "Aka, bu oyoqlar — ularni faqat qora belbogʻlar bilan ishlatish mumkin!" deb javob qaytardi 😂🍿
Yuragimni olib, oʻrnatdim — Isroil ringga chiqishi bilan barcha belbogʻlar oʻz-oʻzidan yirtila boshladi, hatto qogʻozga oʻralgan "shokolad"lar ham! 😭 Raqiblar esa "bu nima boʻlay?!oyoqlarimni ayirmang!" deganicha, qorongʻi osmon ostida qichqirigʻimiz bilan qolib ketdik.
Choynagimni ushlab tur.