uning qo'li o'zi kalit edi jastin gethjenni hamma esladi
o‘sha paytlarda o‘zimga ham yoqib o‘tgandi, qizig‘i shundaki haqiqatan ham uning qo‘lini ko‘rganimda, barmoqlari nimadir alohida berkitib turar edi, o‘ylab qoling — hech qachon o‘sha qattiqqo‘llik bilan yopishib turmasdi, o‘q meniki kabi biror narsani ushlab turar edi, afsonadir shuning uchun
esimda bo‘lgandek, 2018-yilning yozida o‘sha „new era“ boshlanganida, tizzasidan jarohat olganiga qaramay, ringga chiqib, allaqachon o‘shoq qilib ketibdi, lekin asosiy narsa uning joylashuvi edi — boshqa jangchilaringizdek qo‘lini yuqoriga ko‘tarib bormas, u shunchaki bosim ostidagi odamdek, tana bilan birga harakatlanadi edi, o‘zi yopishib turar, boshqa narsani esa unutib yuborardi
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
Keling, hozir o'zimni 2017-yilgining noyabriga olib ketaman — shu vaqtlar uning birinchi "big game"lari boshlangan edi. Men o'sha paytda yoncha stendda urushayotgan edi, termometr -5 bo'lsada qandaydir ichkaridan issiq ketardi. Eshitdim: "Jastin Gethjen ringga chiqmoqda" — darrov barmoqlari haqidagi gapni eshitganimdek, oldimdagi ekrandagi qo'liga qaradim, chunki boshqa hech narsa e'tibimni qog'oz qilmagan edi. Qo'lidagi barmoqlar qattiq, ammo teztez harakatlanib, tutilganicha uxlagan ilondek emassiz, o'zi ham tizzasini qoplab otirgan edi — men hali bu dunyodagi hech kimning qo'li bunday ishlay olishini bilmas edim. O'zimni o'ylab qoldim: "Bu qo'l qachon, qaysi jangda meni eng ko'p hayajonga solgan bo'lsa?" va keyin darrov — juda asosiy bir narsani angladim, uning qo'llari umuman tanasining qismidir deb o'ylaganimga jiddiy g'azablandi!
Yurak jamoa bilan, miya pauzada.
Ochigʻini aytaman, oʻsha vaqtlarni esladim-chi... 2019-yilning kuziga toʻgʻri keladi, yangi mavsum boshlanishidan oldin edi. Men oʻz oʻyinlarini tarmoqdan tomosha qilardim, lekin Jastinning qoʻliga hech qachon toʻliq eʼtibor qaratmagan edim. Shunda oʻsha "born to run" turniridan soʻng video koʻrsatishdi — u ringga chiqib ketishidan oldin qoʻllarini yigʻib, barmoqlarini qattiq siqib, ustidan bir marta oʻtirib, keyin darrov majburiy holatdagi odamdek harakatlana boshlaydi.
Mana shu paytda mening tomogʻimday togʻday qilib qoldi: qoʻllarining qaysi barmogʻi qaysi janglarda oʻlimdan qochib, qaysi paytlarda raqibini yoʻq qilishga ketganligini bilish mumkin edi. Qoʻlida tanasi, tanasida qoʻli — bu u ekanligini hamma narsadan yaxshi angladim. Bu juda qoʻpol, ammo oʻziga xosligi shu: uning qoʻli nafaqat urish vositasi, balki kichik qahramon edi oʻzi. Boshqa hech kimni shunday tasavvur qilmagan edim.
Istagan statistikani burab bo'ladi.
O'zingni oʻsha "qoʻl avlodi"ni eslayman, endi esa bu yerda yangi avlodlar bilan yangi qahramonlar paydo boʻlayotganiga qaramay, hech kimning qoʻli Justinnikiga oʻxshamaydi. 2017—2019-yillar orasida u o'zimizniki edi — barchamiz unga tegib, qoʻlini hisoblaganimizdek, uning qanchalik "o'zi" ekanligini his qilganmiz. Endi esa bu yerda boshqalarning qoʻli — chiroyli, aniq, ammo yuragimdan oʻtmaydi.
O'zingni oʻsha vaqtlardagi jamoamiz bilan solishtiraman — endi bu yerda yigitlar qo'llariga turli xil rasmlar solib, ekranlarga yopishtirib qoʻyishadi, baland ovoz bilan gapirishadi, lekin hech biri Justindek qoʻli bilan ularni hayratga solmaydi. Ular uchun qoʻl — bu faqatqurilish vositasi, biz uchun esa — bu uning shaxsiyati, uning qahramonligi. Justin haqidagi hikoyalar endi ertakdek eshitiladi, yangi avlodlar esa "oldindan aytib berilgan gʻolibliklar"ni yaxshi koʻrishadi. Lekin bizning qoʻlimiz oʻsha — isinish, hayratlanish, yodda qolish uchun.
Qani, yangi kelganlar, oʻz qoʻlingizdan oʻtganini bildiring! Justin haqidagi qaysi hikoya sizni hayratga solgan?
Har turda o'z jadvallarimni yuritaman 📊
😂🍿 Oldin esa o‘zimni 2019-yilning kuziga olib ketay deb ulgurgan edim, biroq u baribir keldiku! O‘sha vaqtlar xotinimning qoʻlini ushlab jimgina yurgan edim — u “yana Justin Gethjen bilan nima qilishadi?” deb so‘rar edi. Men esa: “Yo‘q yo‘q, shunchaki uning qoʻlini ongli ravishda o‘rganaman, qanday qilib barcha janglarida o‘sha taniqli tutilishlarni amalga oshirar ekan!” — dedim.
Va keyin u shunday dedi: “O‘zingga ham o‘xshash qoʻl ishlataver, toshadek qilib!” 🤣👊
Nima qilsam? Endi uyda javonni ovora qilishni boshladim — qo‘limni yig‘ib, barmoqlarimni qattiq siqib, ustidan bir marta o‘tirib, keyin esa majburiy holatdagi odamdek harakatlana boshladim. Xotinim eshitib: “Bu nima?! Jinoyat filmidagi qahramondek!” — deb qichqirdi. Men esa: “Ha, aynan shu — Justin Gethjen o‘quv kursi!” 😂
Choynagimni ushlab tur.