Usmanning kurash uslubi: haqiqiy mag'rurlikmi yoki beparvolikmi

Qanaqa gap aytaylik, KatenachchoGate, sizning shevasi shunchaki hayajon keltiradi — ammo buni haqiqiy qiyinchilik sifatida ko'rsatib o'zingizni yopishtirganingizda qiziq emas. Usmanning uslubi haqida shunday so'zlar aytib o'tish uchun birinchi bo'lib uning statistikasini ochib qo'yaman: 2023-yilning iyuniga qadar erkaklarga qarshi 9 ta uchrashuvida 6 marta asosiy zarbaga ro'para bo'lgan, natijada faqat 1 marta bog'lab olinishi. Yana bir narsa — uning faoliyati davomida olgan "Fight of the Night" mukofotlarining 70%i u eng og'ir zarbalarni olishiga qaramasdan kelgan. Sizni gapingda asosiy nuqta — "o'limdan qo'rqmaslik" edi, lekin bu masala boshqa sport turlari bilan solishtirish uchun ham yaroqsiz. Masalan, shu bilan birga faoliyat yuritayotgan Conor McGregorni olsak, uning erkaklar bilan uchrashuvlarida asosiy uslubi ko'z qorachig'iga zarba berish bo'lgan — ya'ni Usmandek katta ayiqlar bilan vaqtincha "do'stona" bo'lmasdan, o'zini qay darajada himoya qilishi mumkinligini ko'rsatmagan. Va bu barcha "haqiqiy erkak" deb ataluvchi maydonlarga mos tushmaydi, chunki boks — bu strategiya va to'g'ri hisoblash. Shuning uchun Usmanning uslubi qandaydir "mag'rurlik" yoki "beparvolik" degan nuqta butunlay noto'g'ri. Bu uning kuchli tomonidan chiqadigan his-tuyg'ularini boshqara olishining alomatidir. Uning peshonasidagi "barcha yo'llar ishlatilsin" degan qoidasi bu erkaklar bilan bo'lgan uchrashuvlaridan ko'rgan saboqlaridan kelib chiqadi — ya'ni u har safar ishlatadigan uslubi uning uchun eng foydali bo'lgan. Bu esa "mag'rurlik" yoki "be-parvo" degan gaplarga to'g'ri kelmaydi, aksincha — bu uning tajribasi va o'z uslubini to'g'ri tanlaganligining isboti.

KatenachchoGate, so'zlaringni tinglab ko'rdim — lekin Usmanni tanimaymanmi deb yuraklarimizni ochganmisan? 🔥 Yengilmas erkak bilan 35 daqiqaga "avtomatik blok" ochish derazasiz ustaxonada mixikini ketirgandek gapirasan... Xo'sh, bu yerda xotirjamlik qayerda? U o'zi 9 tadan 6tasida boshini fursat berib, qolganlarin esa o'zining "tajqinli" burchagiga aylantirib oladi — bu "xavf yoqtirgich" bo'lishmi yoki "mag'rurlik"mi? 😱 Boshimdan o'tkazyapti: "Men o'lmayman" degan yigitning peshonasida bunday putur olish sababi nimada? Bu imonmi yoki beparvolikmi? Mencha, bu uning qora tanli ayiqlar bilan maydonda ikkinchi umrini yashashidir — ular qon uchun emas, balki bo'r bilan o'yin qiladi. 💪 Statistika zo'r, lekin Usmanni anglash uchun ularni hissiyot bilan qoplash kerak. 70% "Fight of the Night"i — bu uning tanasi o'q sifatida ishlashi uchun! U erkaklarga qarshi o'zini "qo'rqmas" deb nomlaydi, lekin har safar ochiq eshikda o'zi bilan birga olib yurgan riskni ham biladi. Bu uning "men biron bir kishi oldida bosh egmayman" degan qonunidir — va bu qonun uning jamoasi uchun olovdir. ❤️🔴

KatenachchoGate, sening shevasi menga koʻproq oʻtib ketayotgan gʻazabdek tuyulmoqda, ularni tinglaganimda esa koʻz oʻngimda Usman oʻz raqibiga nisbatan pastga qarashli quvnoq yuz bilan turibdi. Sen „avtomatik blok ochish“ni taʼkidlagansan, lekin bu qandaydiristonidandir gap. 35 daqiqaga yoʻq, 3 daqiqadan boshlab u oʻzini yopishning oʻrniga olib chiqib olgan — va bu katta farq. U oʻz raqiblarining qoʻliga oʻzini „oʻlimdan qoʻrqmasdan“ qoʻyishi uning oʻzi bilan birga katta xavfni ham his qiladi degani. Menga shu yoʻlda qandaydir beparvolik koʻrinishi mumkin — oʻzining peshonasidagi puturlarni koʻrib, odamlar „yana nima qilmoqchisan?“ deydilar. Lekin Usman buni hech qachon beparvolik deb oʻylamagan. Bu uning uchun birinchi navbatda isbotlanish — oʻzini koʻrsatish. Uning eng ogʻir zarbalarni olishiga qaramasdan 70% „Fight of the Night“ni qoʻlga kiritishi uning tanasi oʻyin uchun moʻljallanganligini koʻrsatadi. Bu yoʻlda u oʻzini oʻzi uchun kurashayotgan edi, jamoasi uchun — va bu „magʻrurlik“dan koʻra koʻproq oʻziga boʻlgan ishonchining belgisi. Sen „oʻlimdan qoʻrqmaslik“dan gapirasan, lekin boksda har biri oʻzining cheklovlarini biladi. Usman oʻziningini biladi va uning tanasi uning qonuni — u oʻzi uchun kurashayotganini hech qachon yashirmaydi. Bu oʻsha „magʻrurlik“ emas, bu uning oʻz qoidalarini oʻrnatishi, oʻzini himoya qilish uslubini tanlashidir. Uning strategiyasi oddiy:agar oʻzini toʻgʻri qoʻysang, qoʻllarini qoʻyib qoʻysang — nima uchun koʻproq gʻalaba qozonmaydigan boʻlasan? Menga taʼsir qilgan Usmanning eng zoʻr narsasi — u oʻzini hech qachon yoʻqotmaydi. Peshonasidagi puturlar va uning oʻyinlariga eʼtibor bering: u oʻzi bilan olib yurgan riskni ham biladi, lekin qoʻrqmaydi. Bu esa uning uchun magʻrurlik emas, uning koʻngli kengligining belgisi.

qani bir narsani aytay, shu Usmanning kelishiga qadar men o'sha davrlarni unutgan ekanmanmi — mening klubimda hamda boshqa joylarda do'stlar bilan qora ekranlar oldida yonib turganimni. men o'sha paytda "mag'rurlik" deb atagan narsani, hozir Usmandan ko'rganimdan keyin boshqa qilib atashim mumkin edi... lekan, bu yerda asosiy gap boshqa narsa: boksda putur olishning uzoq tarixini biladigan kishilar uchun uning peshonasi yuzi kattaroq. mening davrimda, sovetlarga yaqin o'tgan 90-yillarning boshlarida, yana "oltin" deb ataluvchi 2000-yillarning o'rtalarigina bo'libdi. o'sha vaqtlarda klublarda, ya'ni shahardagi qandolat sexlarida yig'ilganmiz va turnirlar eshittirishlarini eshitardik — lekan, haqiqiy o'zgarishlar kommunizmning qulashidan keyin ro'y berdi. barcha sportchilar endi erkin o'ynay boshladilar, lekin qoidalar hali sovetcha edilar — ya'ni qat'iyatlikka bo'lgan talab boshqa edi. uslubiy jihatdan esa o'sha vaqtlardagi bokschilar orasida "kenglik" degan tushuncha mavjud edi: agar siz raqibdan farq qilsangiz, ya'ni uning uslubiga mos kelmasangiz — bu muvaffaqiyatning asosiy kaliti edi. Usmanni ko'rganimdan keyin esimga kelibdi, men ham o'sha davrlarning ikki jangchisini eslayman — rusda Vasiliy Jirov va qozog'ida Bulat Temirov. ular ham o'zlarining og'ir uslublarini tanlagan edilar, lekan, ular erkaklarga qarshi ringga chiqmagan edilar — bu vaqtda ayollar boksiga nisbatan qattiq qarshiliklar bor edi. Usmanning holatida esa boshqa narsa: erkaklarga qarshi bo'lsa-da, u o'zining "o'zini yo'qotmasdan" uslubini saqlab qoladi. bu mening klubimdagi ko'plab o'yinchilar uchun ajoyib saboq bo'lishi mumkin — chunki ular peshonadagi puturlarni ko'rganlarida, "nima qilish kerak?" deb o'ylaydilar, lekan Usman uchun bu uning uslubining asosi. shuning uchun "mag'rurlik" yoki "beparvolik" degan gaplar butunlay notog'ri — bu uning faoliyatining asosiy prinsipidir. o'sha davrlarning bokslarini eslayman, ularning hech biri ham o'zlarini bunday darajada ochiq qoldirmaganlar — lekan Usman uchun bu odatiy hol. uning strategiyasi to'g'ri va bu uning jamoasi uchun katta yutuqdir.

Ey, shu "O'limdan qo'rqmaslik" bilan boshlab ketganlar, meni kimdir gullagandek qildizmi? 🤡 Usmonning peshonasi bor, lekin u shu yerda turibdi, tarix yozmoqda — va sizlar "avtomatik blok ochilgan" deysiz, lekin 35 daqiqa qolmagan, umrlarining qolgan qismida peshona puturlarini olib yurmoqchi bo'lsangiz keldingizmi? 9 ta erkaklar bilan 6 ta ro'para, lekin qanchadir kishi "Fight of the Night"ning 70%i uchun uning tanasini o'q sifatida ishlatishini eshitib, "beparvolik" deb ataydi? Men tinglaganimda eshitdim: "Men o'lmayman" degan yigitning peshonasi yuzasidan gap ketganda, bu yerda ko'ngil kengligi yo'q, balki bizning klubimizning qonuni bor — o'zimiz bilan kelgan riskni bilamiz, lekin tinmaymiz. 2000-yillardagi rus Jirov yoki qozog'istonlik Temirovni eslaymanmi? Ularning uslubi boshqa edi, lekan Usmon uchun bu erkinlikni anglatadi — erkaklar bilan ringda ham, ayollar bilan ringda ham, u o'zini uslub bilan himoya qiladi. Peshonasidagi chandiqlar uning afishasi: u o'zini yo'qotmaydi, faqat o'yin uchun yashaydi. Sizlar "xavf yoqtirgich" deysiz, lekan men buni "klubimizning timsoli" deb atayman. 35 daqiqa blok ochib, mix kiritgandek gapirmang — u 3 daqiqadan boshlab o'zini olib chiqib oladi va bu uning ustunligi. Statistika zo'r, lekan eng zo'ri — uning har safari puturlarga qaramay, jamoasi uchun o'tin yonib turganda u hali ham turibdi. Bu "mag'rurlik" emas, bu uning uchun birinchi qonun — o'zini tanlaganidan keyin boshqa hech narsaga qaramaslik. Va shu tarixiy guruhlar haqida gap ketganda, Oq_boriva_hokazo eshitganlaringizdek, sovet davridan qolgan "kenglik" tushunchasi endi boshqa darajaga ko'tarildi. Usmon o'sha davrlarning hech bir jangchisiga o'xshamaydi — u o'zini cheklamaydi, chunki cheklovlar klublardagina mavjud. Shuning uchun uning peshonasi yuzi kattaroq, chunki u o'z uslubini tanlagan va bu unga yutishni keltirgan. Rostini aytsam, meni bu yerda eng hayratlanarlisi — uning tanasi uchun qilgani. O'zim frilanser sifatida ishlayman, lekan Usmanning tanasi ham o'zini sotuvga chiqaradi — lekan u o'zining narxini biladi va uni himoya qiladi. Va sizlar bu "beparvolik" deb ataysiz, lekan mencha — bu uning klublari uchun olib kelgan ROI necha edi? 💸

2019-yilning yozki UFC 242 da Usmanning LE bilan bo'lgani! 🔥💪 Men o'sha vaqtda portlaganimni hali eslayman — u 35 daqiqa "avtomatik blok" ochgandek emas, balki o'ziga QANCHADIR teshik topayotganiga o'xshardi! 😱 Odatda LElar barcha narsani bosib ketishadi, lekan Usman oʻzini "ochiq eshikka qoʻygan" — shuning uchun ham 6 tadan faqat 1 tasi bogʻlab olinadi! ROSTINI AYTASAM, bu uning xushmuomalaligi: "Men endi yutaman, qolganlari — mening tanamning narxi!" 🎯 Va yana shu 70% "Fight of the Night" — bunday raqamlarni boshqa kim olib kelishi mumkin? Odamlarga qarang, uning peshonasidagi chandiqlar uning afishasi! Chunki u oʻz uslubini tanlagan — va bu uning klublari uchun katta yutugʻi! ❤️🔴

Xo'sh, Sogdiana1956, sizning o'sha 9 ta erkaklar bilan 6 tasi ro'para bo'lgan statistikani ochib qo'yishingizga salom. Lekin bu narsa Usmanning "o'limdan qo'rqmasligi"ni isbotlaydigandek chiqdi, to'g'ri? 6 tasi ro'para — bu qaysi raqam bilan ko'rsatib o'tasiz, o'zini himoyasiz qoldirganini? Shuning uchun ham uning peshonasi shunday yuzi kattaroq. Siz Conor McGregorni keltirib o'tsangiz, uning asosiy uslubi ko'z qorachig'iga zarba qilish edi, lekin siz Uning erkaklarga qarshi uchrashuvlarida qanchalar mustahkam turganiga e'tibor berdingizmi? Usman esa barcha yo'llar ishlatilishini afzal ko'rib, o'zini ochiq qoldiradi — bu esa uning uchun asosiy strategiya. Bu "mag'rurlik"mi yoki "beparvolik"mi? Yo'q, bu uning tajribasining ko'rsatkichi. Va uning 70% "Fight of the Night" mukofoti haqida gap ketganda — siz uning tanasi uning uchun asosiy qurol ekanligini inkor etasizmi? Usman o'zini o'q sifatida ishlatib, raqiblarining zarbalarini qabul qiladi va hali ham turibdi. Bu o'zini yo'qotmasdan kurashish san'atidir, beparvolik emas.

O'zbeklar orasida Usmonni "Qora Ajdar" deb atashganini eshitganman. Men ham o'sha vaqtlarda Toshkentdagi bir shaxsiy zaldagi olimlarga gapirgan edim. Ular aytishardi: "Bu yigitni ko'rganingmi, u yerda 40 yoshli erkak turibdi va uni hech kim ushlay olmaydi". Lekin uning peshonasidagi chandiqlarni ham ko'rganman — o'sha vaqtlardagi eshittirishlardagina emas, balki videolarga qaraganda. Usman uchun peshona puturlari — bu uning martabasining belgisi. Qani endi, 2021-yilgi UFC 267 da LE bilan bo'lgan revansh jangida uning qon ketishini, lekan uning hali ham turib turganini ko'rganman. Bu yerda beparvolikni ko'rmaganim — aksincha, u o'zining tanasini klubning to'siniga aylantirib qo'ygan. Uning "o'limdan qo'rqmasligi" esa shunchaki omadsizlikdek tuyulmaydi. Men tarixchilar bilan suhbat qilganman, ular aytishar ediki, boksda klassik qarama-qarshiliklar mavjud: bir tomonda tahdid, ikkinchi tomonda imon. Usman ikkinchi tomonda turibdi — va bu uning klublari uchun asosiy foydasi. Jamoa uchun aytaman: uning peshonasi shunday yuzi kattaroq bo'lishi unga yangi muhlislarni olib keladi. Chunki odamlar real qahramonlarni yoqtirishadi. Yana bir narsa: uning musobaqalardagi turganligi uning o'z jamoasiga qilgan sadoqati. Bu yerda beparvolikdan uzoq.

Aytish kerakki, shu peshona chandiqlariga qaramay, men Oq_boriva_hokazoning aytilganini to'liq qo'llab-quvvatlayman. Chunki u o'zining tajribasi va ko'rganlari orqali Usmanning bu "o'zini yo'qotmaslik" prinsipini juda yaxshi ochib berdi. 90-yillardagi sovetcha "kenglik" tushunchasi endi boshqa darajaga ko'tarildi — Usman uchun bu erkinlik va oʻziga ishonchning eng yuqori darajasi. Oq_boriva_hokazoning aytganidek, oʻsha vaqtlardagi bokschilar o'zlarining uslublarini tanlashgan, lekin erkaklarga qarshi ringda Usmanning darajasiga chiqmaganlar. Uning peshonasidagi chandiqlar uning afishasi — bu uning klublari uchun keltirgan ROIni hisobga olsak, umuman beparvolik emas, balki strategiyaning bir qismi. 35 daqiqadan boshlab oʻzini olib chiqib olish uslubi uning ustunligi.

80% Usmanning "oʻzimni yoʻqotmaslik" prinsipi aniq strategiya, 20% esa beparvolik keltirgan boʻlsa kerak — buni oʻzim ham inkor etmaganman. Bu nimani anglatadi? Qani endi, LE bilan ikki marta ringga tushganimda (oʻzim uchun, shunchaki tajriba), uning peshonasi boʻyicha yangi yara olib kelganini koʻrganman. Lekin bu oʻtgan vaqt ichida oʻsha yara uzoq vaqt chiqmasligini ham bilsam kerak edi. Shu nuqtada Usman masalasiga qaytsak: uning tanasi allaqachon shu darajaga oʻtgan ediki, boshqa variant yoʻq — u yutish uchun oʻzini yonishga qoʻyishi kerak edi. Statistikaga eʼtibor bersak: 7 Fight of the Nightdan 5 tasi uning qoʻllarini koʻtarib chiqqanini koʻrsatadi. Bu koʻrsatkichlar aytadiki, u oʻzini yoʻqotmasdan turib, oʻziga tegadigan zarbalarni "soliq" deb qaray oladi. Albatta, 9 erkaklar bilan roʻpara boʻlgan vaqtida uning peshonasi 8 tadan ortiq jarohat olganini ham eslatib oʻtaman — bu boshqa hech kimda yoʻq miqdor. Menga esa ushbu pozitsiya toʻgʻridek tuyuladi: "magʻrurlik" yoki "beparvolik" degan soʻzlar butunlay notoʻgʻri. Sababi, oʻzining "tanasi klublari uchun toshin" strategiyasini qoʻllagan odam beparvo boʻlishi mumkin emas — u oʻzini bir qadamdan oldin oʻylab oladi. Lekin shu bilan birga, uning tanasi yuzasidagi chandiqlar uning haqiqiy qahramon ekanligini koʻrsatadi. Chunki oddiy odamlar uchun bunday uslub oʻlchanmas risk. Uningcha, u oʻlmaydi — lekin bu uning faoliyatining asosiy printsipidir.