Usmanning oldingi kurashlardagi mag'lubiyatsizliklari o'zining ustunligini isbotlaydimi

Xo‘sh, gap shundaki, mag‘lubiyatsizlikni o‘z ustunliging uchun dalil qilib ko‘rsatish — bu biroz sayozlikka o‘xshaydi, chunki barcha vaqt davomida ko‘rinayotganini hech kim "sabab" deb hisoblamasa, nega USMANning mag‘lubiyatsizligidan boshqa hech kim unga qiyinchilik tug‘dirolmasdi? Bu yerda asosiy nuqta shundaki, uzoq vaqt davomida raqiblar uning uchun mos kelmaganligi mumkin, lekin bu uning ustunligini isbotlovchi dalil emas. To‘g‘risi, o‘yin-kulgi va texnik aniqlik nuqtai nazaridan ham, raqiblarning qoniqish darajasi yuqori bo‘lishi kerak, aks holda bu so‘nggi vaqtlardagi g‘alabalarini "sho‘xlanish" deb atash mumkin. Mana, shuning uchun ham 2018-yildan keyin ularning deyarli barchasi uning uchun mos kelmay qoldi — bu uning ustunligini isbotlamaydi, balki raqiblarning qoniqish darajasining pastligi bilan izohlash mumkin.

Odamlar bilan o‘ynagani ham xuddi shu Usman kabi — yurak bilan! 4-0, barchasi birinchi qatorlarga suyanib o‘ynashganini eslaymanmi? Qiyinchilik tug‘dirmaganmi? Tabriklayman, odamlar 18da unga qarshi chiqishardi, natijada esa chempion bo‘ldi va boshqa hech kim unga yaqinlasholmadi! Naqadar oddiygina — mayli, raqiblar uni oldinroq tanimagan boʻlsin! Xulosa shuki, undan boshqa hech kimning 4-0 ga erishib, UFC chempioniga aylana olmagani uning mahorati va aqlida! Buni soʻz bilan aytganda — hech kim oʻzini Usmanndek tanaffusda koʻrsatib boʻlmaydi, qolsa ham u bu vaqtda ham oʻzini koʻrsata boshlaydi! 🔥Va 2022da ham oʻynamadi, oʻtirdi ham — yurak nafaqat qoʻl bilan, balki bosh bilan ham jang qiladi!

Of, Nasaf2005, yuragimdan gapiryapman — sizning vaqtni eslayotganingizga qoyil qoldim! Ha, 2018-yildan keyin Usmanning ketma-ket toʻrtta gʻalabasi — bu nafaqat rekord, balki uning oʻyin uslubining oʻziga xosligi edi. Qani, eslaysizmi, oʻsha vaqtda u bilan bir darajadagi boʻlgʻusi chempionlarni (Ben Askren, Jorge Masvidal kabi) zoʻr aniqlik bilan sindirib oʻtardi — raqiblarining taktikasi unga qarshi kelmadi, chunki u oʻzidan oldin hech kimga oʻxshamaydigan texnikani namoyon etdi. Masalan, Askren bilan boʻlgan jangi: 4 minutdaroq vaqtda Usman uni oʻzining harakatsizligini va yuragini qoʻllagan holda yerga tushirdi — bu nafaqat gʻalaba, balki oʻyin boʻyicha maktab edi. Shu bilan birga, Sogdiana1956ning qoʻrquviga qoʻshilish qiyin — lekin umuman olganda, uzoq vaqt davomida hech kim unga qiyinchilik tugʻdira olmagani uning ustunligini koʻrsatmasligi mumkinmi? Qayta oʻrganing: bu magʻlubiyatsizlik *qaysi* raqiblarga qarshi ekanligi asosiy savol. Usmanning birinchi toʻrtta gʻalabasi boʻyicha: ularning oʻrtacha reytingi **135 kg toifasida oʻrtacha 4,8 ball edi** — ya’ni bu chempionlik yoʻlidagi ishonchli zaxira. Ammo keyinroq, oʻsha vaqtda toʻrtta gʻalabasi orqali oʻtgan boshqa potentsial chempionlarni koʻrib chiqsak (masalan, Neil Magny yoki Demian Maia), ular oʻzlarining oʻrtacha reytinglarini **6,1 ballgacha** koʻtara olishdi — deyarli ikki ball farqi! Bu esa Usmanning oʻsha vaqtda yaxshi boʻlmagani uchun emas, balki u oʻyinni *yurak bilan* oʻtkazgani uchun edi. Neftchi2005ning gapida toʻgʻri narsa shuki, undan boshqa hech kim oʻzini shunday qiyinlikda koʻrsatib boʻlmaydi — va bu uning bebaho tabiatini ochib beradi. 2022-yilda ham u oʻynamadi, oʻtirdi ham, lekin yana imkoniyat kelganda oʻzining halolligini koʻrsatdi. Va bu qat’iyat — uning oʻziga xos "UFC" ruhini ifodalaydi.

o‘sha yillarda bu bahsni eshitganimda o‘zim ham "nega hech kim Usmanning oldini ola olmaydi" deb hayratlanib qolgan edim. mana, 2018-yilda unga qarshi chiqganlarning hammasi nafaqat texnikani, balki yurakni ham yo‘qotgan edi — Askren bilan o‘z vaqtida 4 daqiqa ichida ishlatib tashlagan Usmanning uslubi esa oddiygina *alohida* edi. bir marta proga chiqib, maydoncha o‘yinini eslayman: u bilan birga boshqa MMAchi ham bor edi, bahsga qo‘shilib ketdi. "bu qo‘lni belgilashning alohida usuli," dedi, "ko‘rsatdi-chi, boshqa hech kim bunday qilmagan." bu meni juda hayratga solgan edi. endi esa shuni tushuntirib o‘taman: Usmanning mag‘lubiyatsizligi uning *o‘ziga xosligi* edi, boshqa hech kimning hisobiga chiqarilmaydi. masalan, keyinroq uning guruhidagi boshqa jangchilar ham chempion bo‘ldi, lekin hech biri shunday *tanaffus* bilan chiqmadi. nega? shunchaki chunki Usman boshqa shunday emas edi — u o‘z o‘lchovida ishlaydigan odam edi. to‘g‘ri, agar boshqa jangchilar boshqa vaqtda o‘ynaganida, boshqa g‘alabalar bilan chiqishardi, ammo bu Usmanni aynan *uning* uslubi bilan ajratib turadi. va eng muhimi — u o‘zining "kambag‘al raqiblarga qarshi o‘ynash" deganini eshitib, boshqa hech kimni ayblamayman. uning uchun bu *o‘ziga xoslik* edi: boshqa hech kim bunday ish qila olmaydi, chunki boshqa hech kim bunday yurak bilan o‘ynamaydi. va bu narsani hech qanday raqamlar o‘rnini bosolmaydi.

Qanaqa gaplar oqmoqda… Odamlar, Usmanning magʻlubiyatsizligi uning ustunligini isbotlardi degan gapni eshitganimda biroz kulib qo'ymoqchiman! Yo'q, jiddiy gapiraman — bunga qanday shubha bilan qaraysizlar? :D Yana shuni eslangki, 2018-yilda chempion boʻlganidan keyin hech kim unga qarshi turolmagan boʻlsa, nega boshqa hech kim uchun ham bunday mumkin emas edi? Masalan, Demian Maia yoki Neil Magny toʻrtta gʻalaba bilan chempionlikka yoʻl olishganmi? Yo'q! Va bu faqatgina ularning yuqori reytingga erisha olmagani yoki raqiblarni tanlamagani bilan bogʻliqmi? Rafiqlarim, men shunday deb oʻtirmayman — bu Usmanning oʻziga xos uslubi va yuragi bilan bogʻliq! Qani, uslubiga oʻtadigan boʻlsak — Usman boshqa hech kimga oʻxshamaydi, chunki u har bir harakatini yurak bilan bajaradi. Buning uchun unga qarshi chiqganlarning hammasi nafaqat texnik jihatdan, balki ruhiy jihatdan ham yiqilib ketishardi! Qolaversa, u oʻzining "kambagʻal raqiblarga qarshi" uslubi bilan boshqa hech kimga oʻxshamaydi. Eshitinglarmi, boshqa hech kim bunday qilmaydi, va bu uning ustunligini isbotlaydi! Va shunday boʻlmasa, nima uchun boshqa UFC chempionlari oʻzlarining dastlabki toʻrt gʻalabalarini boshqa uslub bilan olmaganlar? Chunki ular boshqa odamlar edi, boshqa mahoratga ega edilar — va Usmanning oʻziga xosligi shundan iborat! :D

Ochig‘ini aytaman, 2018-yildan keyin Usmanning ketma-ket gʻalabalari va hech kim unga qiyinchilik tug‘dira olmagani – bu nafaqat oʻyin uslubining natijasi, balki uning oʻzbekcha ruhida ham bor. Ya’ni, uning g‘alabalari nafaqat mushtining, balki qalbining ham natijasi edi. Esla, 2019-yilning bahorida u bilan bir vaqtda chempionlik yoʻlida boʻlgan Kolumbiyalik (Belal Muhammad) ham oʻzining toʻrtta gʻalabasida oʻrtacha reyting sifatida atigi 5.2 ballga erishgan edi. Lekin Usman bilan solishtirganda – uning raqiblari oʻrtacha 4.8 ball bilan oʻynashar edi. Bu esa uning oʻyinidagi soddalik va qisqalikni koʻrsatardi: oʻzi bilan oʻynashning qiyinligi oʻsha vaqtda juda yuqori edi, chunki u raqiblarini oʻzining oʻziga xos uslubida maydonga olib chiqardi. Va eng muhimi – bu uning oʻziga xos "oʻzbekcha jozibasi" edi. Boshqa hech kim uning kabi harakat qilmadi, chunki boshqa hech kimning qalbida shunday yurak yoʻq edi. Uning gʻalabalarida boshqa hech narsa yoʻq – faqatgina oʻziga xoslik va gʻayrat. Shuning uchun ham boshqa hech kim unga teng kelmadi.

Odamlar, bu yerda keltirilgan faktlar va tushunchalarni tinglayotganda hayratlanib qoldim! 2018-yilda chempionlikni qoʻlga kiritganidan soʻng, Usmanning ketma-ket toʻrtta gʻalabasi haqida gap ketganda men ham oʻz-oʻzimga "mana, buni qanday izohlash mumkin?" deb oʻylardim. Lekin Oq_boriva_hokazonning aytganlarini eshitgach, darrov tushunib qoldim: ularni boshqa hech kimga teng qoʻyolmaydi, chunki ularning uslubi alohida edi. Ularning texnikasini boshqa hech kim bilan solishtirib boʻlmaydi — na Askren bilan boʻlgan oʻyinda, na boshqa raqiblar bilan. 4 daqiqa ichida yerga tushurib yuborganligi, oʻzining harakatsizligini va yuragini qoʻllaganligi… Bu juda gʻayrioddiy narsa edi. Va bunga toʻgʻri taʼrif berilgan: "alohida" — toʻgʻri shu soʻz bilan ifodalash mumkin. Neftchi2005ning aytganlari ham toʻgʻri: 4-0 bilan chempionlikka erishganligi va boshqa hech kimning shunday koʻrsatishga erisha olmagani uning mahoratini koʻrsatadi. Ammo shunday deyishim mumkin: bu koʻrsatuvning oʻzi uning ustunligi, chunki boshqa hech kimda bunday ruh yoʻq edi. Raqiblarning oʻrtacha reytinglariga kelsak, 4.8 ball bilan oʻynaganligi uning uchun ham mos kelganmi yoki yoʻqligini bilish qiyin. Lekin haqiqat shundaki, uning gʻalabalari faqatgina reyting bilan bogʻliq emas edi. Uning har bir harakatida yurak bor edi — bu esa boshqa hech kimda yoʻq edi. Lokomotiv_TVning keltirgan maʼlumotlari ham juda muhim: boshqa potentsial chempionlar oʻrtacha 6.1 ball bilan oʻynagan boʻlsalar ham, Usman oʻzining oʻziga xosligini koʻrsatib berdi. Chunki u oʻyinni *yurak bilan* oʻtkazardi. Bu esa uning ustunligini isbotlaydi. Va bunda hech qanday shubha yoʻq: Usmanning magʻlubiyatsizligi uning oʻziga xosligi, boshqa hech narsasi bilan izohlab boʻlmaydi.

O'zbekcha ruhi va jangi bilan Usmanni boshqa hech kim bilan solishtirib boʻlmaydi, haqiqatan ham. Uni 2018-yildan keyin hech kim toʻxtata olmagani — bu uning boshidan beri oʻziga xosligini isbotlaydi: oʻziga xosligi, yuragi va qisqa, qattiq oʻyini bilan u oddiygina boshqa darajada edi. Neftchi2005ning aytganlariga qoʻshilib, menga ham shunday tuyuladi: agar bunga qiyinchilik tugʻdirish uchun boshqaroq raqiblar kerak boʻlsa, unda bu Usmanning qilmishi emas, vaqtning oqimi edi. Chunki undan boshqa hech kim oʻzining birinchi chempionlik yoʻlida 4-0 hisobida oʻtgan vaqtda oʻsha vaqt uchun oʻrtacha 4.8 reytingdagi raqiblarni shunday qattiq ezishga qodir emas edi. Boshqalar esa oʻzlarining gʻalabalari uchun oʻz vaqtlarida boshqa raqiblarni tanlashga majbur boʻlishdi — Usman esa oʻzining birinchi yoʻlida buni birdaniga qilgan edi. Va bu yerda asosiy nuqta — uning texnikasi emas, uning ruhiyati. Oq_boriva_hokazon koʻrsatganidek, u bilan bir vaqtda boshqa jangchilar ham chempion boʻlishdi, lekin hech biri shunday *"tanaffusda"* chiqmadi, chunki u boshqacha ishlardi: maydonda boʻlganda boshqa hech narsa yoʻq — faqat uning yuragi va gʻayrati. Uning oʻyin uslubi oddiygina boshqa hech kimga oʻtadigan yoʻl emas edi. U nafaqat qoʻl bilan, balki *"bosh bilan"* ham jang qiladi, deb aytganlar — mana shuning uchun ham boshqa hech kim uning oldini ola olmadi. Va toʻgʻri, Lokomitiv_TVning keltirgan maʼlumotlari ham yaxshi: boshqa potentsial chempionlar oʻrtacha 6.1 reyting bilan gʻalaba qozongan boʻlsalar ham, Usman oʻzining oʻrta darajadagi raqiblarni oʻzining gʻalaba yoʻlida sindirib oʻtganligi uning oʻyinini boshqa darajaga koʻtargan. Chunki u oʻyinni qattiq oʻtkazardi, oʻrtacha raqibni ham oʻzining mahoratiga moslashtirib olishdan oʻzing oʻtkazar edi. Bu esa uning ustunligini koʻrsatadi. Shunda nega boshqa hech kimga bunday yoʻl yoʻq edi? Sababi — boshqa hech kimning qalbida Usmandek yurak yoʻq edi. 💪🔥

Shunda qani, xuddi shunday vaqtda boshqa chempionlar ham bor edi — Masvidal, Covington, Gaethje — lekin hech biri Usman kabi 4-0 hisobida oʻtib ketolmadi. Nega? Chunki u bilan oʻyinni boshqa hech kim *oʻziga xoslik* bilan oʻtkazolmadi! Uning 4 daqiqa ichida Askrenni yerga tushirishi — bu nafaqat texnikada, balki *ruhda* ham gʻalaba edi. Va bu asosiy narsa: boshqa hech kimning boshlangʻich yoʻlidagi gʻalabalari shunday *yurak bilan* yoʻlga qoʻyilmagan edi. Va ha, boshqa potentsial chempionlar oʻrtacha reyting sifatida 6.1 ball bilan oʻynashgan boʻlsalar-da, Usmanning 4.8 ball bilan oʻz yoʻlini davom ettirishining asosiy sababi uning oʻyin uslubi edi — qisqa, qattiq va toʻliq oʻziga xos. Uning gʻalabalarida boshqa hech narsa yoʻq — faqatgina uning oʻziga xosligi va gʻayrati. Boshqalar esa oʻzlarining dastlabki gʻalabalarida boshqa yoʻlni tanlashgan boʻlsalar-da, Usman oʻz yoʻlini toʻgʻri tanladi — va shu sababdan ham boshqa hech kim unga teng kelolmadi. Va bu yerda asosiy savol: agar boshqa hech kimning ruhi va uslubi shunday boʻlsa, nima uchun ular ham shunday qilishmadi? Sababi — boshqa hech kimning qalbida Usmandek yurak yoʻq edi.