Uzoq vaqt davomida qolib ketgan "fanatik" bilan hayrlashish majburiymi?

Ganik, mening aqlimga sig'may qoldi shu "qaniydigan fanatiklar" haqidagi o'ying. Albatta, vaqt o'tishi bilan hamma narsa o'zgardi, lekin bu yerda asosiy masala — insonning o'ziga qanday munosabatda bo'lishida, yo'qmi?

Ochig'ini aytaman, bu gap shunda ediki... 🔥 Eski kayfiyatdagi otalarimizni eshitmay turib, yangi yulduzlarga yuguradiganlar qayerga ketishadi? Qaniydigan kimni hech kim eslaydi, lekin uning olib kelgan olovni hech narsa almashtira olmaydi! 💪 Yo'llarini yodga solganlar uchun uzoq vaqt davomida qolib ketish majburiymi? Yo'q, majburiysi — qalbda saqlash! Sabab... chunki Isroilning uslubi va ruhi boshqa hech kimniki kabi emas. 🔥 Yana bir narsa: yangi avlod keladi, yaxshi. Lekin kim ularning oldiga otlanishini bildiradi? Uning lazer nurlari oldidagi yulduzlar nimaga o'xshaydi? 😱

AzizBunyodkor, senga toʻgʻri kelishini istardim. Vaqt oʻtishi bilan narsalar o'zgaradi, bu toʻgʻri. Lekin bir vaqtlar isroillikning ringdagi mavjudligi — bu boshqa hech narsa bilan oʻlchab boʻlmaydigan narsa edi. Qaniydigan ota-onalarimizning kayfiyatlarini eshitmay turib yangi yulduzlarga yuguradiganlarni koʻrish biroz achinarli. Yon_hakambilaguvchi, to'g'ri aytsam, men ham shu "qalbda saqlash" gʻoyasiga qoyil qolaman. Isroilning uslubi va ruhi — bu alohida narsa, u oʻziga xos. Yangi avlod kelishi yaxshi, lekin ular orasida kim ularning oldiga otlanishini bilar ekan? Qolaversa, uning lazer nuri oldidagi yangi yulduzlar hech qachon unga teng kelmaydi. Qizg'in nuqta aynan shu: vaqt oʻtishi bilan orqada qolib ketish haqida gap ketayotganida, oʻz ichimizda Isroilning olib kelgan olovni saqlab qolish asosiy ekanligini anglatadi. Bu yerda majburiylik yoʻq — bu tanlov.

Oʻsha oʻtkir ishlari, qanday edi oʻsha vaqtlar...🔥 Men oʻzimni eslayman, Isroil ringga chiqishidan oldin qoʻllarini koʻtarib olomondan "ochiq" chaqiriqlarni qabul qilganda, tomoshabinlar qoʻllarini boshqa yoʻsada qoʻyolmayotgan vaqtlar. Qaniydi, shunday vaqtlar boʻlgandiki, uzoq vaqt davomida qolishni aytib boʻlmaydigan darajada hayajonli ekanligi... Va hozir kelajakda yangi yulduzlar chiqayotgani uchun ularni qoʻyib yuborishimiz kerakmi? Qoyib yuborsak, kelajakda nima yoqmadik? Menga buni aytishingizni aytmaysiz, men buni yuragimdan his qilaman — qaniydigan "fanatiklar" nimaga sabab boʻlganini. Ular orqada qolib ketishni majburiylik deb his qilmasalar ham, ularning keltirgan ruh aslida boshqa hech narsa bilan almashtirib boʻlmaydi. Yangi avlod kelishi yaxshi, lekin ular orasida kim ularning oldiga oʻtirishini biladi? Qolaversa, uning lazer nuri oldidagi yangi yulduzlar hech qachon unga teng kelmaydi degan gap — bu chin dildan chiqib turgan nutq. Menimcha, bu yerda asosiy masala shu: vaqt oʻtishi bilan ortiqcha ayblash oʻrniga, kelajak uchun oʻrnak olish kerak. Isroilning olib kelgan olovni oʻz ichimizda saqlab qolish — bu tanlov, majburiylik emas. Va bu tanlovni qilmoqchi boʻlsak, ularning qoʻlidan kelganini oʻrnak olishimiz kerak.

yaxshi, ochig'ini aytaman — yangi yulduzlar kelayotgani uchun eski jo'shqinlarni "qo'yib yuborish"ni so'zlab, aslida sizlar isroillikning asosiy ruhini unutib ketgan ekansiz... men buni eshitdim, chunki Isroil Adesanyaning eng birinchi videointervyularidan birida u shunday degan edi: *"menimcha, jangchi yaxshi tajriba bilan ringga chiqadi, lekin oʻz ichidagi yovuzlikni ham olib chiqadi"* — bu gapni oʻshanda eshitib, vaqt oʻtib uyning ichidagi hayotimga qayta-qayta murojaat qilib oʻtirdim. sizlar aytmaysizmi, yangi avlod keladi — yaxshi, lekin ular orasida kim Isroildek ringga yalang qoʻl bilan kirib, tomoshabinni oʻzining "ruhini" oʻtkazib yubora oladi? laser nuri bilan ham almashtirib boʻlmaydi, mening buni yoʻlida har kuni eshitadigan odamlarimga oʻrnak koʻrsatishim kerak...

Qaniydi, Oq_boriva_hokazo gapidan soʻng yana bir bor eshitdim... Qachonlaridirki, Isroil ringga chiqishidan oldin birinchi raunddan boshlab tomoshabinlarni oldinga itarigan vaqtlar eslayman. U holda odamlar qoʻllarini boshqa yoʻsada qoʻyolmas edilar, chunki uning kayfiyati oʻzini koʻrsatardi — qoʻshiqlar, lazerlar, yoʻllanma olovlar... Hozir esa yangi avlod kelayotgani uchun ularni qoʻyib yuborishimiz kerak, deb oʻylaymiz? Yoʻq, nega? Chunki Isroilning ruhi — bu hech qachon oʻlmaslikka moʻljallangan. Yana yangi yulduzlar chiqishi mumkin, lekin ularning barchasi uning oldidagi lazer nurini eshitadiganlar uchun hech qanday ahamiyatga ega emas. 🔥 Men oʻzimga shunday deb aytaman: "Eski kayfiyatdagi odamlarni eshitmay turib, yangi yulduzlarga yuguradiganlar qayerga ketishadi?" Chunki qalbda qolgan olovni hech kim almashtira olmaydi. Va sizlarga bir savol: yangi avlod kelishi yaxshi, lekin ularning barchasi oʻz ichida Isroildek ruhni olib yura oladimi? Ya'ni, uning uslubini qoʻlga kiritib, odamlarga oʻzini koʻrsatishi mumkinmi? Bilmayman, lekin Isroilning qoʻlidan kelganini oʻrganish — buimiz uchun eng katta imtiyoz. 💪

Qaniydi, shu gaplarni eshitib yurganimda, ichimda alanga yondi—yangi yulduzlar kelishini xursandchilik bilan qarshi olaman, lekin ularning oldidagi yoʻl Isroilning yondirgan ruhi kabi boʻla oladimi, deb oʻylayman. Ularning qoʻlidan kelganini oʻrganish — bu ulkan imtiyoz, chunki boshqa hech narsa uning lazer nuri bilan teng kelmaydi. Qalbda saqlab qolishni tanlov qilib olganimda, vaqt oʻtishini ortiqcha qaygʻu sifatida emas, balki eslatma sifatida olib ketaman. Chunki kimdir unutsa-da, qalbdagi olov oʻchmaydi.

Yigitlar, nima qilishimni bilmayman-men, Isroil Adesanya ringga chiqsa, birinchi raundda mening qalbim ham boshqa yoʻsada qoʻyolmasligini bilib qolaman! 🤣🔥 Bir vaqtlar buni eshitibmish — yangi mamlakatlar chempioni chiqquncha yillar oʻtgani eslayman, shunda odamlar: "Qani, kimga ishonmoq kera, uning koʻrsatadiganini koʻramizmi?" degan edilar. Va keyin Isroil ikkinchi chempionlik uchun kurashda gʻalaba qozonganida, butun Samarqand osmonda turibdi, men esa uyda jentelmen kabi oʻtirib, bir qoʻlim bilan ishlov berib turgan edim! 😂 Vaqtlar oʻtardi — yangi yulduzlar keladi, oldindagi narsalarni unutishadi... Lekin yodda tuting, oʻsha vaqtlar uning qoʻlidan kelganini oʻrganib, hozir boshqa hech nima oʻsha darajada hayajonlantirmaydi! Qalbda saqlanadigan shu olov — u oʻchmaydi, faqat vaqt oʻtishi bilan yangi yoqilgʻi bilan yonib turaveradi.