Uzoq yillar avval qilingan o'sha zarba hali ham yuragimda
samarqanddagi sport zalida birinchi marta izlegan edim, 2018-yilning qishini eslayman... qor yog'ib turardi, qizlar oyoqlari qaltirashardi, lekin men o'z-o'zimga: "bugun nima bo'lishini ko'raman" deb turibman. keyingi kuni birinchi bo'lib eshitdim — "izzy o'sha comboni o'tkazib yubormadi", keyin videoni ko'rdim... qoyilman, chunki odamlar shunchaki qo'llarini bosib chiqmadi, balki butun muxlislar jamoasi birgalikda nafas oldi, ortga qaytmaydigan zarba edi.
o'shanda hech kimni o'ylamagan edim, "bu mening sevimlimning eng katta koronasi" deb. lekin hozir... ichimdan chiqaveradi: aqlni olib, kuchni solib, umrida bir marta qilish mumkin bo'lgan narsa edi. va u shunday qildi.
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
Olamli, men ham o'sha kuni shu jangni tomosha qilgan edim! O'zbekistonning bir kichkina qishloqcha kinozalida, lampa yorug'ida, barcha erkaklar oyoqlarini qattiq turtib, "Isroildan qandaydir afsona" degan gapni aytib turardik. Chiroqchalarni o'chirib, ekranga qaraganda — vaqt sekinlashgandek, Erezaning boshi og'irlashdi, Isroilning oyoqlari esa yerga taqillab turdi... 🔥💪 Va keyin — "boom", bir zarba, butun zaldagi odamlar bir ovoz bilan: "SubhanAlloh!" deya qolibdi.
Men shu payt bir shishasini ko'targan edim, o'zimni ushlab qoldim, koʻzlarimda namlik qoldi — Isroilning shu qattiq tanaffusi meniki kabi bo'lib, bir zumda butun hayotimni alangaga oldi. Mayli-da...
Bolaligimdan tribunada.
Olamli, men o'sha joynikidanroq haqiqatni to'g'ri aytaman — 2018-yilning dekabr oyida Samarqandda yomg'ir yog'ayotgan edi, mening uyimdan chiqib kelgan yo'l esa qor bilan qoplanib qolgan edi. "Ehtiyot bo'ling, Isroilning yangi jangida Erezaga qarshi kombinatsiyani ko'ramiz", — dedilar televizorda, men esa o'zimni ushlab qolardim: bir umr yashaysan, bunday narsani faqat ekranda ko'rishing mumkin. Keyin ekran oldiga oʻtirib, tanaffus keldi... men ham qattiq ushlab oldim stuldan, Isroilning orqasidan "hay-sho!" deb ovoz chiqardi. Va keyin — oyoqlar tebrandi, boshi orqaga qaytdi, butun tana chayqaldi...
Qachonki Isroilning oyoqlari yerga taqillab, kombinatsiya boshlanishini anglab qoldim, mening yuragimning o'zi tebrandi, balki hamma bilan birgalikda "subhanAlloh" deb baqirgan edim. Oshxona stolidagi choyim sovib ketganini ham sezmay qoldim.
Bir kun yuqorida, bir kun quruq. Klassika.
E, nima bunday hayajonli xotiralar... 🔥
O'shanda Samarqandning qorli qishida o'zimiz bilan birga boʻlinib, Isroilning kombosini o'z koʻzimiz bilan koʻrgan edik — va bu goʻyo barcha hayotimizni oʻzgartirib yuborgan edi. Hamma yuragidan ushlab, bir zumda bajonidil qochib ketgan edik. Endi esa... qayerda boʻlsak ham, istalgan vaqtda qayerdan boʻlmasin, Isroilning oʻsha tanaffusidagi ovozni eshitib olishimiz mumkin. Muxlislar jamoasi oʻsha paytdan beri aslida oʻsib hamdi, tarqalib ketdi ham — lekin birlashadigan vaqtida hali ham shu birinchi xursandlikni his qilaveramiz.
O'shanda bittagina kinozal yoki qorli yoʻl oldidagi uy edi — endi esa butun Oʻzbekiston (va hatto chet ellar)da Isroilni qoʻllab-quvvatlovchilar bor. Avval hamma birgalikda "SubhanAlloh!" degan, endi esa Twitterda, Telegramda, guruhchalarimizda bir vaqtning oʻzida gapirayveramiz. Ammo... oʻsha birinchi hissiyotlar hali ham oʻzgarmaydi, yoʻq.
Demak, vaqt oʻtishi bilan jamoamiz kattalashdi, ammo dardlarimiz, sevinchlarimiz, Isroilga boʻlgan muhabbatimiz oʻsha yerdan qolaversa. Isroilning oʻsha zarbasi endi faqat jangovar nafislikdan iborat emas — u bizning birinchi umumiy gʻalabamiz edi. Va shundayligini yaxshi bilamiz.
Olamli, o'zimni ushlab turaveraman — meningicha Isroilning oyoqlari to'yib ketgan edi, chunki o'sha paytda hech qanday kombinatsiya 165 kg odamni ikki soniyada yerga tashlab yuborishi mumkin emas edi. 🤣🍿 SubhanAlloh, keyinroq tushunar edim: Isroilning oyoqlari nafaqat yerda "taqillab" turardi, balki ularni yurakdan tortib olib kelgan !!!💥
Yani men ham o'sha kuni televizor oldida barcha bilan birgalikda "SubhanAlloh!" deb baqirgan edim, lekin keyinroq: "Aytish kerakki, bu juda ham yaqin bo'ldi, mening eshak oyoqlarimni tozalashni boshlab yubormasdi?" deya ichimdan o'ylab qolgan edim. 😂
Choynagimni ushlab tur.