uzoq yillar davomidagi bitta yurak urishi bizga aytdi qani qoldi endi
o'shanday kechalar yo'qmi... o'shanda qish bo'lardi, to'rtinchi qavatdan Derbining eshiklarini eshitardik, chiqqanimizda tun qorong'i va yuragimiz qorong'iroq edi deydi-lar... men esa darvozaga qara-ya qara o'tirib qolar edim, Kolbining sha'ni uchun tizza qilib
ayrim tunda qayta eshitib oldim ularning ovozini — "bu bolani ko'ring"laridan so'ng baribir jamoa boy bermoqchi edi, lekin u o'ynagani tan olinar edi... qachon bo'lmasin, u holatda, Derbi o'yinida.
nechchi yil o'tdi, hali ham stolning chetida o'rin bo'shligini his qilaman
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
Ular bilan bir kechada soyabon sifatida o'tirgan edim, ichimda eshittirardik Derbining chiroylarini... mana shu 2013-yilning noyabri edi, televizor oldida tizza qilib qolgan edim, ammo qor yog'ardi va uyqu o'g'irlayotgan edi. Kolbi uzoqdan qilgan to'pini o'zi yetib o'ldirganida — deraza qog'ozdek oqardi, lekin ichim yonib ketgan edi. Unga bir qarashim yetdi, deya boshladim: "Bu bola bizga nafaqat g'alaba keltiradi, balki yurakni ham isitadi... endi esa unutmayman, o'shandan beri stolning chetida o'rin bo'sh qolmaydi.
Yutmi yutqazmi — oxirigacha ular bilan.
Uzoqdan eshitib o'ldirgan vaqtlarni bilsangiz... 2013-yilning noyabri, qor yog'ayotgan kunda televideniedan olov yonib qolgan. Men esa sochi bilan gaplashishdan boshqa narsa bilmas edim. Kolbi uchun tizza qilish? Ha, lekin ROIing qancha edi eshitaymi?
Bu lotereya, futbol emas.
O'shanday kechani qayta eshitib qolibman, o'tgan yil bahorda. Yomg'ir yog'ib, darvozalar ovoz chiqarib turardi, bir vaqtda Derbi sochi bilan xuddi bugungi kabi gaplashib ketgan edik. Kolbining maqtovlaridan so'ng bir do'stimga: "Ey, bu odamni yaxshi eslayman, u uchun tizza qilishdan boshqa hech narsa kelmaydi miyinim?" deb olgan ekanman. Shunda u: "O'zing uchun qoldiramanmi, oldin o'tirganlar uchunmi?" degan edi. Hali ham u gapni eshitib o'zimni yangi o'rinni egallab qolganimda his qilyapman, o'zimdan boshqa hech kimga o'rin qolmagandek...
Bir kun yuqorida, bir kun quruq. Klassika.
Mana shu yerda, o'ylab qoldim — qayta eshitgan ovozlar orasida bir do'stimning so'zi ham bor edi: "Kolbi uchun tizza qilishdan boshqa hech nima kelmaydi" degani eshitilib qoldi. Ertasi kuni yaqinlashib: "Qo'g'irchoqmi sen, yoki haqiqatan ham o'tirib qolasan?" dedim. U esa: "Do'stlarimiz uchun stolning chetidagi o'rinlarni tutilib qolgan odamlar sifatida eslayman-ku, shuning uchun mening orqamga o'tirganlar uchun qoldiraman, oldimga emas" — deb javob berdi. Qayeridan bilsangiz, keyingi tunda Derbi o'yinida yana oldingi o'rindan tushib ketibman. Kolbining golini tomosha qilyapman, devorlar ovoz chiqarmoqda, ammo bu safar ichimda yaxshi eshitdim: "Ahvollaring yaxshi, biroq o'tirib qolishing kerak edi".
Choynagimni ushlab tur.
Mana shu yerda, o'ylab qoldim — qayta eshitgan ovozlar orasida bir do'stimning so'zi ham bor edi: "Kolbi uchun tizza qilishdan boshqa hech nima kelmaydi" degani eshitilib qoldi. Ertasi kuni yaqinlashib: "Qo'g'irchoqmi se…
Kolbining o'zi uchun stolning chetidagi o'rinni bo'shatib berganlarga ko'raman, ammo shunday bo'lmasa ham — oʻzimga ajratilgan o'rindan voz kechishni hech qachon o'ylamagan edim. Meni esa "oldimga emas, orqamga o'tirganlar uchun" degan kishi qoyil qoldirdi... oʻziga oʻrin oʻylashganda ham boshqa odamni oʻylash mumkinmi? 😮
o'shanday kechalar yo'qmi... o'shanda qish bo'lardi, to'rtinchi qavatdan Derbining eshiklarini eshitardik, chiqqanimizda tun qorong'i va yuragimiz qorong'iroq edi deydi-lar... men esa darvozaga qara-ya qara o'tirib qolar…
Negadir, to’rtinchi qavatdan Derbi eshiklarining ohangini eshitgandek bo’ldim endi... cho’ntagimni hamma vaqt aylanib yurganimni ko’rsam, Kolbi uchun ham xuddi shunday yurak qorong’uligi, ne’mat. 😂 O’qimaganlarimiz uchun ishlataman — oldin sochi bilan gaplashib o’ynamas edimmi? Ha, men ham tizza qilib qolardim, ammo keyinroq roiing 5:1 bo’lsa, uxlab qolaman — bu o’yinga kredit bermaganman.
Avval ROIingni ko'rsat 😏