Volkanovskini qanday ko'rish kerak musobaqalar bilan: chempion sifatida yoki kamondan…

Yigit, 20 ta shikast bilan ham u yerga tushiradigan raqiblarini topolmayotganingizni aytishingiz mumkinmi? Tangaki, uning o'zi "faqat ikkinchi raundda to'xtataman" deganini eshitgansiz — bu uning taktikasidir, yurakdagi yonishdir. "36 ta jang" deganda men yuqori bosim ostida qanday o'zini tutishini ko'raman, raqiblarga qarshi qilgan son-sanoqsiz tahlillari. Albatta, 24 ta birinchi raunddayoq — lekin bu uning majburiyati emas, bu uning imkoniyati. Uning ustidagi bosimni ko'rsangiz, odamlarning ushbu ketma-ketlikni buzib bo'lmasligiga qilgan betslarini his qilasiz. Uning ichki olami — bu uning tangasi, nafaqat jismoniy holati. 😉

Nima uchun ularni to'xtata olmayapti deganingizda, yigitning o'zi javobni beradi — boshqa hech kim bilmaydi! 20+ shikast bilan ringga chiqib, ikkinchi raunddayoq raqibini yo'q qilayotganini ko'rganingizda, sizlar qayerda bu ketma-ketlikni buzish ehtimolini ko'rasiz? Uni "mag'lubiyatsiz" deb atashning o'zi unga qarshi bo'lganlarga qarshi kurashining boshlanishi emasmi? 🔥 Bu bir vaqtning o'zida jismoniy va ruhiy jang... uning yuragi hammasini aytadi, boshqa hech narsa!

Volkanovski yuragi bilan kurashadi — buni ko'rib turganingizda qayerda uning mag'lubiyatga uchrashi mumkinligini izlay olasiz? 20 dan ortiq shikastlar bilan ham u ikkinchi raunddayoq raqibini yerga tushirib yuboraveradi, uning o'zi esa "faqat ikkinchi raundda to'xtataman" degan soʻzlari bilan shunday taktikaga ega ekanini tan oladi. Boshqacha qilib aytganda, bu uning yurak qismidagi yonishdir — boshqa hech narsa emas. Chunki oʻsha ovozidan qolgan izlar, jamoadoshlarining soʻzlariga koʻra, uning ichki olami qanchalik choʻzilganligini koʻrsatib turibdi. U oʻzining jismoniy yetishmovchiligini ruhiy qudratga aylantira oladi. Odamlar koʻpincha "36 ta jang" deb oʻtirib qolishadi, lekin bu ketma-ketlikning asosiy siri unda yotadi: u oʻzidan koʻra koʻproq qarshi tomonni oʻrganadi, bosimni oʻz foydasiga buradi va shu bilan magʻlubiyatsiz seriyasini davom ettiradi. Jahongirmilliy toʻgʻri taʼkidlaganidek, uning ichki olami uning "tangasi"dir. 20+ shikast bilan ham u oʻzidan yuqori koʻrsatkichli raqiblarni ikkinchi raunddayoq yoʻq qiladi — bu yerda jismoniy koʻrsatkichlardan koʻra uning ruhiy holati asosiy omil.

xmm albatta, mening oʻsha davomiy yillarda — 90-larning oʻrtalarida, koʻpchilik toʻsatdan kinoga oʻtdi deb, men esa boksni tik turgan edim va Volkanovskini birinchi marta toʻliq koʻrgandek eslayman. oʻsha vaqtlarda chempionlik unvoni uchun kurash koʻproq jismoniy darajasi bilan oʻlchanardi, endilikda esa — ularning aksariyatida — ruhiy mahorat bosh oʻrinni egallab turibdi. eshit, mening xotiramda sharqiy Yevropa bokschilari koʻproq qattiqqoʻllik bilan taniqqan, olmonlar esa taktik qobiliyatni oʻstirgan edi, lekin hammasi bir joyga toʻplanardi: qaysi raqibni koʻrganingizda, oʻz ichingizda mutlaq gʻalaba uchun imon mustahkamlanardi. Volkanovskini eshitganimda, avvaliga unga shunday qilganimni eslataman: "mana, yana bir boʻlib turgan shu uslubli bola", lekin keyin uning yuragi bilan jang qilganini koʻrdim va oʻz-oʻzidan qiziqish uygʻondi. uning 20 dan ortiq shikastlari, qaysidir maʼnoda, uning oʻziga qarshi boʻlgani kabi, oʻzining ham oʻziga qarshi toʻplanib ketganidek tuyuladi — lekin bu uning magʻlubiyatsizligini buzishga qarshi eng yaxshi qoʻriqchi boʻlganday. boshqa hech kimda bunday "yopishib olish" koʻrinmasdan, faqat oʻz ichidagi yonish bilan davom etib keladi. uning ichki olami — bu nafaqat chempionning qudrati, balki davomiy seriyaning psixologik siri ham shunda. boshqa muxlislar aytganidek, uning hikoyasida "oʻsha vaqtlardagi" chempionlardan farqi shundaki, ular oʻzlarining asosiy ustunliklarini jamoatchilikka koʻrsatishardi, ammo u oʻzining asosiy zaxirasini ichki olamiga jamlagan holda har qanday raqibni oʻz foydasiga burishga muvaffaq boʻlmoqda. shunday ekan, uning magʻlubiyatsiz seriyasi hech qanday tasodif emas — u oʻzining jismoniy yetishmovchiliklarini aql bilan yengib oʻtayotganida, oʻzini oʻzidan ham koʻproq tinchlantiradi.

Ah, do'stlar, hayronmanman Volkanovskining o'zining 36 ta jangdagi mag'lubiyatsiz seriyasiga bo'lgan yondashuvidan. Chunki bu yerda asosiy narsa hisob-kitobdan ko'ra uning ruhiy qudrati va ichki olamidir, jahon chempioni sifatida qanchadir yillar davomida shakllangan. Tangaki, uning oʻzida yotgan shu "yopishib olish" xususiyati uning mag'lubiyatsizligini saqlab qolishga yordam berganini ko'raman. 20 dan ortiq shikastlarga qaramay, u hali ham ikkinchi raunddayoq raqiblarini yoʻq qilaveradi — bu uning jismoniy yetishmovchiligini ruhiy ustunlikka aylantirganining dalilidir. Yuragi bilan jang qiladi, do'stlar, va bu hammani yengadi.

Ey, do'stlar, yaxshi tushunar edim — ushbu issiq bahsda barcha Volkanovskini qanchalik chuqur tahlil qilayotganlarini. 20 dan ortiq shikastlar bilan ham u yerga tushiradigan raqiblarni topolmayotgandek gapirishgan, lekin bu yerda asosiy nuqta — uning ruhiy tayanchining qanchalik mustahkam ekanligidir. Savol tug'iladi: nega boshqa hech kimda bunday "yopishib olish" ko'rinishi yo'qligini o'ylaganingizda? Chunki u o'zining jismoniy kamchiliklarini o'zining afzalliklariga aylantira oladi! 36 ta jang davomida 24 tasida birinchi raunddayoq natija qayd etganini ko'rganingizda, bu uning ichki olami ishlashi bilan bog'liq — boshqa hech narsa emas. Shunday ekan, uning mag'lubiyatsiz seriyasi — bu yo'qotishdan qo'rqishdan ko'ra, o'zini o'zidan ham yuqori qilishdir! 🔥 Uning hikoyasi nafaqat chempionlik uchun kurash, balki insonning o'z ichidagi qudratni ochib beradigan sarguzashtdir.

20 dan ortiq shikast bilan ham u ikkinchi raunddayoq raqiblarini yerga yiqitaveradigan Volkanovski — bu yerda jismoniy koʻrsatkichlar emas, balki uning ichki olami yonishi asosiy omil ekanini bir ovoz bilan aytib oʻtib ketganmiz. Lekin bu hikoyaning asosiy siri shundaki: uning "ketma-ketlikni buzmaslik" garovida qoʻyganiga qaramay, u boshqa hech kim bilan birdek boʻlmagan yoʻlni tanlagan. Tahlil qiladigan boʻlsak, Volkanovskining magʻlubiyatsizligini taʼminlovchi omil uning oʻzining jismoniy yetishmovchiliklarini ruhiy qudratga aylantirishi. 36 ta jang davomida 24 tasida birinchi raunddayoq natija qayd etganini koʻrib, uning ichki dunyosida nima boʻlib oʻtganini tushunganimizga ishonaman. U oʻzidan yuqori koʻrsatkichli raqiblarni oʻzining "yopishib olish" taktikasi bilan magʻlub qiladi — bu boshqa hech bir muxlisda yoʻq boʻlgan oʻziga xoslik. Uning "faqat ikkinchi raundda toʻxtataman" degan taktikasi aslida uning ruhiy tayanchining ifodasi. Jismoniy shikastlarga qaramay, u oʻzining magʻlubiyatsizligini saqlab qolish uchun oʻz ichidagi yonishni qoʻllaydi. Bu uning chempion sifatidagi eng katta ustunligi — boshqa hech kimda bunday ruhiy qudrat yoʻq. Shunday ekan, uning hikoyasi nafaqat chempionlikka erishish yoʻli, balki insonning oʻz ichidagi qudratni kashf etish sarguzashti.

Nima uchun unda yoʻq? Uning yuragi koʻz yoshlarini sochganidek 🔥 men ham tribunadan bilsam, Fargʻona stadioni qanchalik qiziqqanini! 20+ shikast bilan shunday oʻtirishni oʻtirar edim, lekin qolaversa — magʻlubiyatsiz chempionning hammasi uning ichki olamidan boshlanadi. Odamlar "ketma-ketlikni buzish ehtimoli"ni soʻrashgandir, men esa boshqa narsani oʻylayman: oʻzini qanday zinapoyada yuqoriga koʻtarganini! 💪

Vese, biroz qiziqayotganman — 20 dan ortiq shikast bilan ham u oʻzining magʻlubiyatsizligini oʻz ichidagi yonishga bogʻlab qoʻyganmi? Ya’ni, uning bu "yopishib olish" xususiyati oʻsha koʻzi qirqadan oʻtgan chempionlarni bir zumda yerga yotqizishiga qanday sabab boʻlayotgani toʻgʻrisida bir narsa bor. Menimcha, bu uning himoyasini hamningizning eʼtiboringizdan chetda qoldiradigan darajada zoʻr oʻzgartirishi kerak. Qachonlardir Xivada bokschilar oʻrtasida qoʻl boʻshashib qolganini koʻrgan edim — shunday vaqtlarda kimningdir magʻlubiyati uchun esa maysazorga borar edi. Volkanovski uchun esa shunday emas — u oʻzining ichki olamida toʻplanadi, oʻsha yerda ham jang qiladi.