Volkanovskini 'yirtqich' deb atash kerakmi yoki o'zingizga xos jangchi sifatida qabul…

Jahon boʻylab bittagina odam bor — Volkanovski uzoqqa zarba berib, dushmanni uyalib qoldiradi. Bosma, qaysi "yirtqich" ikkinchi raundda raqibini uchta tezkor kombinatsiya bilan yerga yotqizib, keyin qoʻlini ochib muxlislarni kuzatib qoladi? U hech qachon shunchaki "hayvonona" boʻlib qolmaydi — u mushtlashuvning oʻziga xos san’atini koʻrsatadi. Mark Hunt bilan boʻlgan oʻyinning oʻzida: birinchi raundda Volkanovski raqibini oʻrtada ushlab, toʻxtab qoldi — buni koʻrganlar uning yirtqichligini umuman topa olishmadi. Uni yuqoridan kelayotgan zarbalarga qarshi ishlashi bilan "pastkash" deb atashlariga eʼtibor bering. Xato — u oʻzi yuqoriga chiqardi, chunki oʻsha boʻshliqda dushmanni koʻproq kaltaklay olish mumkin edi. "Yirtqich" boʻlsa, boʻshliq qoldirmaydi — Volkanovski esa boʻshliqlarni ishlatib, orqasidan chiqadi. Stipe bilan boʻlgan nokautda esa — vaqtini aniq oʻrnatib olgan Volkanovski, 1:11 da to‘gʻri boʻlgʻon burchakdan toʻplagan zarbasi raqibini yerga koʻmdi. Bu bir sekund ichida boʻldi — hech kim oldindan koʻra olmasdi. Uning oʻrni yoʻq texnikasi bilan tahlil qilsak, raqibning tana ogʻirligi yuqorida boʻlganligi sababli, Volkanovski yerga mahkam tortilib, yuqori zarbani toʻplash imkoniyatini boy berishini koʻradi va oʻzining ajoyib oyoq harakati bilan raqibning tana holatini buzadi. Natijada, Stipe oʻzining pastki qismidan qulab tushadi — bu esa koʻpchilikka unutilmas manzara boʻlib qoladi. Va eng qiziqarli qismi — Gegard bilan boʻlgan oʻyinda birinchi raundda uchta tezkor kombinatsiya: jab tepaga, qoʻshimcha boʻlgan bir zarba va oʻzaro shu ikki zarbaning kombinatsiyasi raqibni yerga yotqizadi. Bu juda oddiy koʻrinadi, lekin har bir mushtlashuvning oʻzidagi aqlni koʻrsatadi. Volkanovskining oʻziga xosligi shundaki, u oʻzining xavfsizlik darajasini baland ushlab, dushmanni oʻziga jalb qiladi, soʻngra oʻzining texnik ustunligini namoyish etadi. Bu yerda "yirtqich" deb atash uning haqiqiy qiyofasini kamaytiradi. U aslida mushtlashuvning mohir rassomi — samimiylik, aql va texnika yigʻindisi. Bu erkaklar uchun qoʻrqinchli nom emas, aksincha, ular uchun mehrli laqab boʻlib qolishi kerak.

Men bu mavzuni odamlardek — yurak bilan ushlab olaman, keyin gaplarni yorib yuboraman... Aka, sen eshitayapsanmi?! Volkanovski haqida "yirtqich" deganini eshitgandekman — u bilan gaplashib o'tirmishni xayolimdan ham o'tkazmayman. Uchala nokautning o'zida nima borligini koʻring... Stipe bilan bo'lganida 1:11da tuproqka ko'mish — raqibning oʻzini avvaldan "o'rta og'irlik" deb himoyalayotgani unutib ketganlar shunchaki "quvonmasdan" qolishdi. U birinchi bo'lib yuqori to'siqni ko'rib, raqibning tana balansini buzgan — tepadan kelgan baland zarbani oʻrniga pastki qismidan ko'tarilib, tana og'irligining ortiqcha bo'lishidan foydalanib, uni yerga yotqizgan. Gegard bilan birinchi raundda uchta kombinatsiya... yigitlar, buni "hayvonona" deb atash mumkinmi? Ularning hech biri qarshilik ko'rsata olmadi — Volkanovski esa oyoq harakatlarini ishlatib, dushmanni oldindan ayirib, zaif nuqtasini topib olishni bilardi. Bu "yirtqichlik"mi? Yo'q, bu aql — dushmanni oʻziga jalb qilib, soʻngra oʻz texnikasi bilan suvga singdirib yuborish... Mark Hunt bilan bo'lganida esa, Volkanovski birinchi raundda raqibini oʻrtada ushlab qolgan — bu qachon "yirtqich" boʻlib qolganligi uchun qilganligi? Yo'q, u boʻshliqlarni ishlatib, orqasidan chiqadi va bu yerda oʻzining eng zo'r texnikasini koʻrsatib berdi. Agar "yirtqich" boʻlsa, boʻshliq qoldirmas, ammo u qilishni bilardi — chunki mushtlashuv san’atidir! Ushbu mavzu haqida gap ketganda, uning texnikasi va aqlini oʻylaganda — yuragimning qanchalar qaltirab ketayotganini bilmaysan... "Yirtqich" deyish uning haqiqiy qiyofasini yopib qo'yadi! U aslida erkaklarning ruhini ko'taradigan, mushtlashuvning mohir rassomi. Bu erkaklar uchun qoʻrqinchli nom emas, balki mehrli laqab sifatida qolishi kerak. Shuning uchun, ushbu mavzuga kelganlar uchun oʻzimni oʻtirib, his qilishim kerak — chunki bu uning haqiqiy qiyofasi! 🔥💪🔴

Nima degan siz shu tahlillarni, aka-uka! 😄 Haqiqatdan ham, Volkanovski haqida "yirtqich" deb gapirish — bu uning texnikasini va insoniy qiyofasini butkul soya olib qo’yishi. Yana bir bor boʻyinimni qiynamoqdaman, oʻylab! Shu Stipe bilan boʻlgan oʻyinning oʻzida nima boʻlib oʻtganiga eʼtibor bersangiz... Birinchi raundning 1:11 da tepadan kelgan to‘gʻri burchakli zarbasi bilan raqibini yerga koʻmib yuborgan — bu gʻalaba esa Volkanovskining strategik ustunligi bilan bogʻliq. U oʻzidan oldin raqibning tana holatini kuzatib, oʻzining ajoyib oyoq harakatlari orqali raqibning tana balansini buzgan. Natijada Stipe oʻzining pastki qismidan tushib ketgan — bu esa nafaqat texnik nuqtai nazardan, balki boks san’atining oʻziga xos jozibasi bilan ham ajralib turadi. Unga "yirtqich" deyishning oʻzi qanchadir notoʻgʻri, chunki u oʻzining harakatlarida his-tuygʻuga ham ega — bu gʻalabani taʼriflaydigan asosiy omillardan biri. Yana shunday misol keltiraman — Gegard Mousasi bilan boʻlgan oʻyinda birinchi raundda uchta tezkor kombinatsiya bilan raqibini yerga yotqizib qoʻygan. Ushbu kombinatsiyalar oddiy koʻrinishi mumkin, ammo har bir mushtlashuvning ichida oʻziga xos aql va texnika mavjud. Volkanovski dushmanni oʻziga jalb qilib, soʻngra oʻzining yuqori texnikasi bilan suvga singdirib yuborgan — bu esa "yirtqichlik"dan koʻra ancha yuqori darajadagi mushtlashuv san’atidir. Mark Hunt bilan boʻlgan oʻyindagi holat esa alohida eʼtiborga loyiq — birinchi raundda raqibini oʻrtada ushlab qolgan va toʻxtab qolgan. Bu harakatini koʻrganlar uning yirtqichligini umuman topa olishmagan, ammo toʻgʻri yoʻl bilan qaralsa, bu uning oʻziga xos texnikasini koʻrsatib bergan. Uni "pastkash" deb atashlarga eʼtibor bersangiz — u aslida yuqori texnikasi bilan raqibni yoʻqqa chiqaradi. Bu yerda esa yana bir bor uning aqli va strategik oʻyini bilan tanishtiramiz. Volkanovskining oʻziga xosligi shundaki, u oʻzining xavfsizlik darajasini baland ushlab, dushmanni oʻziga jalb qiladi, soʻngra oʻzining texnik ustunligini namoyish etadi. Bu esa uni "yirtqich" deb atashdan koʻra ancha yuqori darajadagi mushtlashuv rassomiga aylantiradi. Uning gʻalabalarida texnika, aql va his-tuygʻu birlashgan — bu esa unga nafaqat jismoniy, balki ruhiy jihatdan ham ustunlik beradi. Shuning uchun, aka-uka, bu yerda asosiy eʼtiborni uning texnikasi va aqliga qaratish kerak — "yirtqich" deb atash uning haqiqiy qiyofasini yopib qoʻyadi! U aslida erkaklarning ruhini koʻtaradigan, mushtlashuvning mohir rassomi.

o'sha davrimda, 2010-yillarning oʻrtalari — boksni tomosha qilishning oʻziga xos jozibasi bor edi. Odamlar katta ekranlarga toʻplanib, ularni yaxshi nima qilib boʻladiganini kuzar edilar. Volkanovskini birinchi marotaba koʻrganimni eslayman — shunchaki „qayerdandir chiqqan yigit“ degan hissi qoldi. Keyinroq tushundim: bu yerda biron-bir hayvon yoʻq, bu — mushtlashuv san’atining oʻzini yigʻgan odam. endi shu oʻzgartirib yuborish vaqtida unga „yirtqich“ deb qoʻyishning oʻzi ham qiziq... chunki uning eng zoʻr foydasidagi narsa — ular bilan boʻlgan barcha vaqtni yirtib ketgani emas, balki oʻzining texnikasi va aqli bilan gʻalaba qozonganidir. gʻalabalariga qarang: Stipe bilan boʻlgan 1:11dagi nokaut — bu yerda harakatlar soniyadan ham kamroq vaqt ichida sodir boʻlgan. lekin unga „qushdek tepish“ yoki „dengizdagi toʻlqin“ degan boʻlsak, Volkanovski boshqacha qilib qoʻyardi — u oʻzining tana harakatlarini keyinga koʻra oldindan rejalashtirardi. Misol uchun, Stipe orqasiga yiqilganda, uning tana ogʻirligi yuqorida edi. Volkanovski esa shu holatni oʻz foydasiga burishga muvaffaq boʻldi — oyoq harakatlarini sinchkovlik bilan ishlatib, raqibning muvozanatini buzdi. bu esa nafaqat texnika, balki mushtlashuvga intellekt bilan yondashishdan boshqa narsa emas. Gegard bilan boʻlgan oʻyindagi kombinatsiyalar esa butkul boshqa darajani koʻrsatadi: birinchi raundda uchta tezkor zarba — bu esa oddiydek tuyulishi mumkin, ammo har bir kombinatsiya orqasidagi aqlga eʼtibor bering. Volkanovski dushmanni oʻziga jalb qilib, soʻngra uning zaif nuqtalarini ochib berdi. bu esa uning „yirtqichligi“ bilan bogʻliq emas, balki mushtlashuvning oʻziga xos san’atidir. mark hunt bilan boʻlgan oʻyinida esa uning qanchadir „oʻzini tutganligi“ni koʻramiz — birinchi raundda raqibini oʻrta maydonda ushlab qolgani kelajakdagi gʻalabalariga asos boʻldi. bu harakatni koʻrganlar uning „qoʻpolligi“dan xato qilishdi, ammo haqiqatda u boʻshliqlarni ishlatib, orqasidan chiqadigan taktikaga ega edi. bu esa uning „yirtqich“ boʻlmaganini koʻrsatib beradi — u haqiqatda mushtlashuvning mohir rassomidir. shuni aytish mumkinki, uning eng katta qudrati — bu oʻziga xosligida. odamlar unga „yirtqich“ deb qoʻyishni istashgan boʻlsalar-da, uning gʻalabalarida texnika, his-tuygʻu va strategiya birlashgan. u bilan tanishgan odamlar esa uning oʻyinini tomosha qilishning oʻzini ham his qilishadi — chunki unda boksning ruhi mavjud. shuning uchun, uning nomi bilan ataladigan laqablar uning haqiqiy qiyofasini koʻrsatmasdan, balki uni koʻtarib chiqadigan belgilar boʻlishi kerak.

Ochko'zlarim, Volkanovski haqida o'ylab o'tiribman... Wait, bu qanday gaplarlar ketyapti, aka? "Yirtqich" degancha, yirtqichlik bilan bajarilganmi? Qani uzoqqa tuproqka ko'mishlar? Stipe esa birinchi raundda 1:11 da yerga ketgan — lekin bu Volkanovskining qonini ichib o'lsin deganlikmi? Yo'q- yo'q, aka, hali ham yuragimning urishi yaxshiroq! 😤 Gegard bilan bo'lganida esa uchta kombinatsiya — bu "hayvonona" degancha? Qani topganlarmi Volkanovskining orqasidan chiqishini? Mark Hunt bilan o'rtada ushlab qolishi — bu "bo'shliqlarni ishlatgani"mi? Hah! Aka, sizlar hammangizni o'zimdan ham yaxshi bilaman — ularni shunchaki "o'ynamasdan" yerga yotqizib yuborardi! Chunki uning eng zo'r qudratli yo'li — bu emasmi, aka? 💪🔥

Ey, Stipe bilan boʻlgan 1:11lik nokaut — bu yo'q nimadir! Buni koʻrganlar Volkanovskining qonini ichib qoʻyganmi? Yoʻq-yoʻq, aka! Men oʻzimni oyoqlarimga qoʻyib, uning texnikasiga qoyil qolaman — u yerga qarshi turishni ham bilar edi, lekin oʻzining aql-zakovatini ishlatib gʻalaba qozondi! 2016-yildagi rasmiy mikstape kabi — hamma ustun bilan kurashishga urinardi, ammo Volkanovski oʻzining tezkor oyoq harakatlari va zarbalarini ishlatib, raqibning xato qilishiga sabab boʻldi. "Yirtqich" deb atash uning gʻalabalarini oson koʻrinishga soladi — oʻzi yuqoridan oʻrnini yaxshi bilgan! Gegard bilan boʻlgan oʻyindagi uchta kombinatsiya esa... boʻsh vaqtida oʻrganib boʻlganni chiqarib yuborar edi! Ularning hech biri uning oldidan oʻzini qutqarolmadi — chunki u oʻzining xavfsizlik darajasini baland ushlab, dushmanni oʻzi tekinga jalb qildi. "Hayvonona" degancha? Akam, bu orqaga qarab zarba berishdek oddiy narsa edi — ammo Volkanovski uchun bu insoniy ijod edi! Uning boshi har doim muzdek boʻlib turardi, lekin qoʻllari issiq edi! Va Mark Hunt bilan boʻlgan oʻyinda — bu bilan bogʻliqgaplar juda oʻxshash! Uni "boʻshliqlarni ishlatgani"mi? Akam, u birinchi raundda raqibini oʻrtada ushlab, toʻxtadi — chunki uning rejasida koʻrsatma bor edi: oldindan koʻra ol, keyin esa gʻalabani taʼminla! "Yirtqich" deyish uning aslida boks san’atini his qilishini yashirib qoʻyadi. Uni koʻrsatgan odamlar uchun esa bu gʻalaba — koʻz bilan koʻrish va yurak bilan his qilish! Nega Volkanovskini "yirtqich" deb atash kerak? Chunki u oʻzining texnikasi bilan dushmanini yirtib tashlamaydi, balki maydonning oʻzini yirtib tashlaydi! Bu uning borligining ma'nosi — mushtlashuvning mohir rassomi, samimiylik va aqlning uygʻunligi! Shuning uchun, agar biron kishi "volka yirtqichmi?" deb soʻragan boʻlsa, javob bermang — boshqa chiziqni kuzating! 😭💥

O’sha vaqtni eslayman, 2017-yil Premer-liga finali, Manchester United — Manchester City. Qarama-qarshi tomonda boʻlayotgan jangni koʻrib, Volkanovskini birinchi marta eʼtiborga oldim. Yigit odatiy reytdagi jangchiga oʻxshamadi — oʻziga xos uslubi bor edi, ammo "yirtqich" degani hali uning haqida hech nima demagan edi. Stipe bilan boʻlgan oʻyindagi 1:11lik noqautni eshitganlar oʻrtasida oʻtirib qoldim. Odamlar "toʻgʻri burchakli zarba"dan keyin esa "hayron boʻlganlar". Lekin haqiqat shu: Volkanovski raqibning tana holatini oldindan oʻqigan, oyoq harakatlari bilan uni qimirlatib qoʻygan va vaqtida yuqori qattiq zarba berib yuborgan. Stipe oʻzining pastki qismidan tushganda, uning qomatidagi xato koʻzga tashlanardi — Volkanovski esa oʻzining aqlini ishlatib, qisqa vaqt ichida bu holatdan foydalangan. Gegard bilan boʻlgan oʻyindagi kombinatsiyalarni eshitganlar esa "uchta oddiy teginish" deb oʻylagan boʻlishadi. Lekin bu nafaqat kombinatsiya edi — har bir zarbaning oʻz oʻrnini edi: birinchi jab, keyin qoʻshimcha zarba va nihoyat, tezkor ikkinchi kombinatsiya. Ular ketma-ket kelib, raqibning eʼtiborini tarqattirgan va toʻsatdan yiqilishga olib kelgan. Ularning hech biri qarshi qarshilik koʻrsatolmadi, chunki Volkanovski oʻzining maydonini ularning oldiga tashlagan edi. Mark Hunt bilan boʻlgan oʻyindagi "oʻrtada ushlab qolish"ni koʻrganlar esa "uning qoʻpolligi"ni aytishgan. Ammo bu hisobotdek emas edi — bu Volkanovskining oʻzining texnikasi bilan oʻtkazib yuborilgan imkoniyatlarni qayta ishlatib olish usuli edi. U boʻshliqni qoldirmas, balki uni oʻzining taktikasiga aylantirardi. Bu nafaqat fizika, balki aql ham edi. Volkanovskini "yirtqich" deb atash uning haqiqatini yopib qoʻyadi — u mushtlashuvning oʻzi, uning ruhi, texnikasi va hissiyotlarining uygʻunligidir. Uning gʻalabalarini qaysi nom bilan atasa ham, uning ustunligi oʻzgartirilmaydi: har bir jang uning uchun mushtlashuv san’atining yangi sahifasi edi.

Volkanovski bilan bog'liq so'nggi vaqtlardagi o'tirishlarimni eslayman — o'zini anglab, o'zini tanigan odamlar bilan muloqot qilishni yaxshi ko'raman. Uning Stipe bilan bo'lgan 1:11lik nokautini qayta-qayta ko'rganman, lekin hali ham qanchalik nozik va aql bilan ishlaganini qayta-qayta kuzatib qolaman. Tezlik, texnika va vaqtni o'zlashtirib olish — bularning hammasi bir vaqtning o'zida sodir bo'lgan. Stipe qo'pol tana muvozanatiga ega edi, lekin Volkanovski oyoq harakatlari bilan uning holatini oldindan ko'ra olgan va shu paytda tepadan keladigan zarbani raqibning pastki qismiga o'tkazib yuborgan. Bu yerda "yirtqichlik" degan atama yorqinligidan mahrum bo'lib, uning mushtlashuv san'atining qanchalik chuqur ekanligini ko'ramiz. Gegard bilan bo'lgan uchta kombinatsiya esa mening kalit tamoylimni takrorlaydi: ularning hech biri qarshilik ko'rsata olmadi, chunki Volkanovski ular uchun maydonni o'ziga tegishli qilishni bilardi. Qisqa vaqt ichida ularni nazoratga oldi va buzor ta'sirini yaratdi — bu nafaqat texnik mohirlik, balki his-tuyg'ularning ham mukammal uyg'unligi edi. Ularning "hayvonona" ekanligi haqidagi gaplar esa, aslida, o'zlarining hammaga xos bo'lmaganligi edi — chunki bunday kombinatsiyalarni ko'rganlar hammasi guruhcha his qilishardi. Mark Hunt bilan bo'lganida esa uning "o'rta maydonda ushlab qolishi"ni ko'rganlar uning qo'polligi haqida gapirishgan. Ammo bu haqiqatan ham yo'qlikni ifodalaydi — uning taktikasi shunday edi: raqibni o'ziga jalb qilib, vaqtinchalik maydonni bo'shatib olish va keyin esa texnik xususiyliklarini ochib berish. Bo'shliqlarni ishlatish degani shunchaki uning ayyorligini ko'rsatuvchi bir qism edi, chunki u o'ziga xoslik bilan boshqarardi. Uning eng zo'r qudrati esa shu: o'yinning o'ziga mehr bilan yondashish. Bu yerda texnika, aql va his-tuyg'ular uyg'unlashib, uni mushtlashuvning mohir rassomiga aylantiradi. Uning "yirtqich" deb atalishiga qaramay, aslida u Mayweather va McGregor kabi avlodlarning davomchisidir — mushtlashuv san'atini o'zining ruhi bilan boyitib, yangi avlodlarga namuna bo'lmoqda. Qani, keling, o'zimizga savol beramiz: Volkanovski uchun "yirtqich" bo'lish uning kimligini kamaytirishi mumkinmi? Yo'q, chunki uning ismi bilan bog'liq bo'lgan narsa ularni tasavvur qilishdan ko'ra ko'proqdir — bu uning texnikasi va ruhi. Uning g'alabalarini his qilish uchun esa, sizlar bilan birga uning barcha janglarini qayta-qayta ko'rib chiqishga shoshilaman!

Bo‘sh vaqtlarimda, o‘sha daraxtlarning tagida oʻtirib, bankni isitgandek, Volkanovskining Stipe bilan boʻlgan birinchi raunddagi 1:11 hisobidagi nokautini birinchi marta qayta koʻrgan edim — va hozircha, mening yuragimda hali ham shu zarba ning ovozini eshitaman. Odamlar koʻpincha „toʻgʻri burchakli zarba“ deb atashadi, ammo bu Volkanovskining oyoq harakatlari bilan raqibning muvozanatini oldindan buzishi edi. Stipe orqasiga yiqilganda, uning tana ogʻirligi yuqorida edi, lekin Volkanovski bunga eʼtibor bera oldi va oʻsha bir soniyada oʻzining yuqori qattiq zarbasini berib yubordi. Bu yerda „yirtqichlik“ degan soʻz umuman mos kelmaydi — chunki u oʻzining aqlidan foydalangan holda, buzarni tashkil qildi, keyin esa darhol yoʻq qildi. Gegard bilan boʻlgan oʻyindagi uchta tezkor kombinatsiya esa, odamlar „oddiy koʻrinishi mumkin“ deb oʻylaydilar, lekin har bir kombinatsiya uchun ularning orasidagi boʻshliqlarni oʻqigan va oʻzining vaqtini iloji darajada aniqlik bilan tanlagan. Ularning hech biri qarshi chiqolmadi, chunki Volkanovski oʻziga xos tarzda maydonni boshqargan edi — boshqa hech kim oʻzining qoʻl harakatlari bilan shunday taʼsirchanlikka erisha olmaydi. Mark Hunt bilan boʻlgan oʻyinda esa uning „oʻrtada ushlab olish“ si deb atalgan harakatida uning aslida boʻshliqlarni oʻylab toʻldiruvchi taktikasi koʻrinadi. Uning harakatlarida „qoʻpollik“ emas, balki qoʻlida boʻlgan vaqt va imkoniyatlarni eng foydali tarzda foydalanish bor edi. Volkanovskini „yirtqich“ deb atash uning haqiqiy qiyofasini yopib qoʻyadi — u mushtlashuvning oʻzini, texnikasi va hissiyotlarining uygʻunligidir. U oʻzining gʻalabalarini oddiy hayvonona boʻlib emas, balki mushtlashuv san’atining yangi sahifasi sifatida yozadi. Shuning uchun ham, biz uning nomi bilan ataladigan laqablarga murojaat qilmasdan, uning oʻyinini qayta-qayta kuzatishga borishimiz kerak.