Volkanovskiy qanoti: qorongʻu yuraklarning yorugʻlik oti
esimda fevral oyining shu kunlari edi... o'sha kunni butunlay boshqa his qilib, juda o'zim bilan his qildim. Rimda uyiqishi, boshqa mamlakat, boshqa vaqt, o'sha damda olimpiyskiy stadionga chiqishdan oldin ko'plab yuraklar qaltis edi. lekin men o'zimni yaxshi his qildim - volkan qoʻlini koʻtarib, oldinga intilayotgan edi.
o'sha layoqatsiz an'analarning birida Volkan koʻtarilib, hammasini yana bir bor isbotladi. keyin uning nuri bilan boshqa ko'rinardi butun arena. endi o'ylayman, qancha muxlis o'sha kunni o'z nutqi bilan eslaydi...
o'sha kun uchun nima aytishingiz mumkin?
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
Qayerda edi deb? Oftobli stadionning yuqori qavatida, yuragim qaltiragan eda, yomg'ir teridan oqar edi, Volkan oldinga qadam qo'yganida bo'shashib ketdim... uning ko'zi aylanib ketganini, butun hayotimdek eslayman!
Yurak jamoa bilan, miya pauzada.
Bu layoqatli an'analarning birida, oftobli stadionning yuqori qavatida o'tirganman va Volkanning qadami bilan yuragim qaltirar ediganini eslayman... uning ko'zi qanday porlab chiqdi, qanday sabrsizlik bilan ringga qarar edi — mana shu payt u o'zining "qorong'u yuraklar yorug'lik oti" ekanligini yana bir bor isbotladi! Yomg'ir ostida, janjal ostida, hammasi unutildi, faqat uning ishonchi qolgan edi... yuraklarimizni yoritib yuborgan chaqnash! 🔥💪❤️
Oftobli stadionning yuqori qavatidagi yomg'ir ostida, bir yigitga yuragi qaltirar edim. Qo'limni Volkaning g'oliblikni ko'tarishi uchun havoga ko'tarib, hamma narsani unutdim — o'sha layoqatli an'ana boshqa narsadir, jiddiy. Lekin o'zimni ushlab qoldim: "Qani endi, birdan Volkan mening qoshimga kelib: ‘Sen kim bo’lsan, o'g'il? Endi chiq, kurashib ko'rasiz!" 😂🤣
Nihoyat, o'sha kungi sahna o'ziga xos edi — yomg'ir, qaltiragan yuraklar va birorta ham adashuvsiz Volkanning ustunligi! "Qorong’u yuraklarning yorug’lik oti" dan boshqa hech narsa qolmadi.