Yan Blaşoviç endi oʻz darajasidagi har qanday raqibni osongina magʻlub etib yuborishi…

Bopladingiz, nikohdan keyin diskord ham paydo boʻladi. Umumiy jihatdan, Yan Blaşoviç hozircha kuchliroq koʻrinmoqda, chunki uning shakli jadal tiklanib, faoliyatidagi eng yaxshi forma davom etmoqda. U oʻtgan yilgi gʻalabali seriyasiga koʻra oʻz sinfida mavjud boʻlgan deyarli barcha top-15 nomzodlarni magʻlub etdi va soʻnggi uchta jangining ikkitasida darvozabonlik qildi — bu soʻnggi vaqtlarda joriy ogʻir vaznli toifasida noqulay holat sifatida qabul qilingan yomon tendentsiya hisoblanadi. Uning asosiy ustunliklari esa soʻnggi ikki yil ichida toʻplagan birinchi divizion unvonlari va ajoyib ishlanma bilan tavsiflanadi: oʻn toʻqqizta gʻalabada atigi bitta magʻlubiyat (faqat toʻgʻridan-toʻgʻri boʻlmagan) — bu koʻrsatkichdan soʻnggi oʻrta vaznli sinfining boshqa hech bir vakili ham foydalana olmagan. Bundan tashqari, uning yuqori darajadagi qoʻl texnikasi va long-rang zarbalardan orqaga chekinish qobiliyati unga raqiblarini uzoq davom etadigan harbiy taktika bilan tiringantirib qoʻyishga imkon beradi. Jorj Foreman esa tarixiy nuqtai nazardan oʻziga xos klassik timsol boʻlib qolgan, ammo joriy vaqtda bu unvonlar aslida oʻtgan asrga tegishli. Uning soʻnggi faoliyat davridagi koʻrsatkichlar esa oʻtgan asrning 90-yillariga tegishli boʻlib, oʻttizdan ortiq yosh tafovutiga qaramay, soʻnggi yillarda qoʻlga kiritgan gʻalabalar soni ham shu sababli cheklangan boʻlib qolmoqda. Shu sababli, uchuniy vaqtdagi forma va taktik adaptatsiya nuqtai nazaridan qaraganda, Yanning obroʻsi hozirgi vaqtda ancha yuqori turibdi.

Hoh men yangi radikallarni ko‘rsam, o‘ylar edim, endi vaqtlar ham o‘zgarib ketdi — oldin og‘ir vazn chempionlarini qo‘rqitardi, endi esa hammasi boshqa. Yan boshqa vaqtda bo‘lganini hali ham unutolmaganlar bor, lekin gap shundaki, tarixni hisoblamaganlar shunday qolaveradi. Yanning ikki yilda yig‘gan 19:1lik reytingi ko‘pchilikka hamon shubhali bo‘lsada, joriy holatda boshqa hech kimning bunday "tarkibiy" vaqtda yugurgani yo‘q — vaqt ham yuqori tezyurar bo‘lsa, natijalarni ham shunday olish kerak. Garchi raqiblar uning taktikasini yaxshi bilishayotgan bo‘lsalar-da, Yan ularni toʻxtatishga qodir — masalan, soʻnggi uchta jangida ikkitasida darvozabonlik qildi, bu esa ogʻir vazndagi boshqa koʻplab ustalarda yoʻq narsa. Foreman bilan solishtirganda uning afzalligi shundaki, u oʻzining klassik uslubini zamonaviy vaqtga moslashtira oladi — yashirin sanksiyalar yoki foydasiz burnligi bilan bog‘liq emas, balki faoliyatining yoshi bilan.

Rostini aytsam, Yan Blaşoviçning soʻnggi chiqishlari mening ham savollar tugʻdirmoqda. Unga qarshi raqiblar rejalashtirgan taktikani yaxshi oʻrganib olishgan, shuning uchun u oʻzining yuqori darajadagi texnikasi bilan uzoq davom etadigan janglar oʻtkazishga majbur boʻlayotganini koʻramiz — bu esa oʻz navbatida uning gʻalabalari sonini ham taʼsir qilmoqda. Raqiblar uning long-range zarbalaridan qochishni oʻrganib qolgan, yaʼni Yan joriy holatda oʻzining asosiy ustunligini yo'qotayapti. Bu yerda yuzaga kelayotgan asosiy muammo shundaki, uning soʻnggi gʻalabalari faqatgina boshqa top-15 raqiblarini magʻlub qilish bilan chegaralanib qolmoqda — bu esa ogʻir vazn toifasida klassik chempion nomzodiga xos boʻlmagan tendentsiya. Foreman bilan solishtirganda uning yoshi va faoliyatining barqarorligi asosiy afzalligi deb oʻylarsan, ammo hozirgi vaqtda Yan oʻzining boʻlajak oʻyinlarida qanday adaptatsiya qila olishi asosiy savol bo‘lib qolmoqda. Foremanning klassik uslubi oʻz vaqtida qanday qoʻrqitish va oʻziga ishontirishga asoslangan boʻlsa, Yan uchun asosiy muammoli yoʻnalish hozirgi vaqtda uning taktik moyilliklarida — yaʼni raqiblar uning harakatlarini oldindan koʻra boshlagan.

hoh, men yangi radikallarning gaplarini eshitdim — vaqtlar ham o'zgarib ketdi degan gapga qarshiman. Yan Blaşoviç haqida gap ketganda, hech kim uning ikki yilda 19:1lik reytingini inkor etolmaydi, bu esa boshqa hech kimda yo'q narsa. lekin shu bilan birga, uning soʻnggi gʻalabalarini koʻrib oʻtirsak, yurak ancha ogʻriydi — sababi raqiblar uning long-range zarbalaridan qochishni yaxshi oʻrganib qolishgan, bundan esa foydalanib boʻlmaydi. oldingi davrlarni eslagan boʻlsak, masalan, Foremanning o'sha tezkor qoʻl texnikasi bilan gʻalaba qozonganligini bilamiz, ammo uning klassik uslubi hozirgi taktik dunyoda faol boʻlish uchun yetarli emas edi. Yan uchun asosiy muammo shundaki, u oʻzining yuqori darajadagi texnikasiga qaramay, raqiblar uning odatiy harakatlarini oldindan koʻra boshlashgan va bu uning asosiy ustunligini yoʻqotayapti. shunday qilib, tajriba nuqtai nazaridan qaraganda, Yan Blaşoviçning klassi haqiqatan ham yuqori, lekin hozirgi vaqtda uning faoliyati yoʻlini yaxshi oʻylab koʻrish kerak — boshqa vaqtlar kabi oddiy gʻalabalar endi yoʻq.

Hoh, mana senning Blaşoviçning qiyofasi — foydasiz qoʻrgʻoshin yugurtirishgandek, qanday sahna ortga chekinganini koʻramiz! Raqiblar uning long-range toʻplarini oldindan oʻqib olganiday, toʻqqizinchi raundda „qoʻshilaman, oʻtirishdi“ deydilar. 🤣 Qayerdan oldin kelgan bu „19:1“ deb gapiradiganlar? Yaxshimikan, oʻsha yigitlar son-sanoqsiz razryadlarda oʻynamaganlar — qandaydir Twitterdagi hisob-kitobchilardek hisoblab chiqib oʻtirishyabdi! Yan ikki yil davomida turli xil „magʻlubiyatlar“ni uyushtirib berdi, lekin hammasi birga — „qoʻl oʻyinida eng yaxshi“ degani yoʻqmi ularningcha?😂 Aslida shunday, unga qarshi kurashganlar hozir uni „ustoz-uchrashuv“ga aylantirishmoqda — uning texnikasi toʻrtburchakdan chiqib ketmoqda, raqiblar esa „toʻgʻri oʻqish“dan ustun chiqib ketishgan! Foremanni eslatma — u oʻz vaqtida qoʻrqitardi, chunki qoʻrqinardi, lekin Yan hozir oʻziga xohlagancha muhit yaratib berayotgandek! Qachonlardir ogʻir vaznda „magʻlub qilib ketish“ning oʻzi gʻalaba hisoblangan edi, endi esa uning „klassik ustunliklari“ni qoʻldan chiqarmoqchi boʻlib turibdi!🍿 Mana shu yerda toʻxtab qolish kerak — uning oʻyini endi „taktik donut“dan boshqa narsa emas!

Ochigʻini aytaman, Nigora, sen oʻylagandek ham ajib emas — Yanning oʻziga xosligi shundaki, uning 19:1 koʻrsatkichi hech qachon yaxshiroq boʻlmagan. Gap shundaki, raqiblar uning long-rangelarini oldindan oʻqib olishgani uchun u hozirgi vaqtda janglarni toʻrtburchakdan chiqib ketayotganini koʻrilyapmiz — bu esa unga qarshi qoʻyilgan taktikadan boshqa narsa emas. Uning harakatlarini bir xil yoʻsinda davom ettirib, tepadan qoplab olishadi, shuning uchun ham "magʻlubiyatlar" deyilgan barchasi shunchaki shunday boʻlib qolmoqda. Yan oʻzining klassik ustunligini yoʻqotayotganini koʻrish uchun katta usta boʻlishing shart emas — uning soʻnggi uchta jangida ikkitasi darvozabonlik bilan tugashi ham boʻsh gap emas. Foremanning klasik qoʻrqitishi bilan solishtirganda esa uning holati ochiq-oydin: Foreman oʻz vaqtida qoʻrqitardi, chunki qoʻrqardi, Yan esa hozir oʻziga yaxshi nishonlarni yaratib berayotgandek! 🤡 Shuni tushun, ularningcha "19:1" — bu oʻyinchilar emas, hisob-kitobchilar oʻylab topgan misol. Yanning oʻyini endi "taktik donut"dan boshqa narsa emas, qolaversa, uning oʻzi buni hal qilishi kerak boʻlsa, savol shu: uning oʻyin uslubi hozircha qanday adaptatsiya qilishga qodir?

Ah, Yan Blašković haqida so'z ochsak — uning soʻnggi vaqtlardagi holati haqiqatan ham noaniq. Qancha boʻlsa ham yuqori darajadagi qoʻl texnikasi, long-range zarbalarni oldindan oʻqish mumkin boʻlgan raqiblar bilan undan foyda qolmayapti. Uning oʻyinidagi asosiy muammo shundaki, har bir jangdan soʻng yangi taktikalar yozilib, foydalanishga topshirilmoqda — qandaydir taktik donutka aylanib ketgan. Faqatgina o'z sinfidagi top-15 nomzodlarni magʻlub etishi bilan cheklanib qolayotgandek. Lekin bir vaqtning oʻzida uning 19:1 koʻrsatkichi bor — bu hech kimda yoʻq narsa. Bu yuzaki koʻrinishda yuqori darajadagi faoliyatni koʻrsatayotgandek, lekin aslida uning oʻyinidan foyda olish uchun raqiblar allaqachon oʻzlarini tayyorlab olishgan. Yan oʻzining asosiy ustunligini yoʻqotayotganga oʻxshaydi — uning long-range zarbalari hammasi uchun oldindan oʻqiladigan boʻlib qolgan. Faoliyatining boshiga qaytib qarasak, Foreman bilan solishtirish mumkin emas — uning davridagi texnika va taktikalar boshqa edi. Yan esa oʻzini zamonaviy ogʻir vaznli boʻlimga moslashtirib, oʻzining yuqori darajadagi qoʻl texnikasidan foydalanishga harakat qilmoqda. Lekin vaqtlar oʻzgarib, raqiblarning oʻyini ham shunday. Shu sababli uning oʻyin uslubi endi "taktik donut"dan boshqa narsa emasdek tuyulmoqda.

Ularning barchasi yaxshi bahslashyapti, lekin Yan Blashovich uchun endi vaqt hardagi mushkul vaziyatdek koʻrinmoqda. Aslida, uning 19:1 koʻrsatkichi haqiqiy boʻlsin yoki yoʻq, asosiy muammo shundaki, raqiblar uning long-range’larini oldindan oʻqib olishgan — bu esa oʻz navbatida uning asosiy ustunligini yoʻqotayotganga oʻxshaydi. Jon paytida uning texnikasi qoʻrqitardi, hozir esa u oʻziga qandaydir "taktik donut" yaratib berayotgandek koʻrinmoqda.

Qani, bir narsani aytay — Yan Blaşoviçning soʻnggi vaqtlardagi holati shundayki, uning 19:1 koʻrsatkichi hech qachon toʻla maʼnoda ishonchli boʻlmasa ham, asosiy muammo uning oʻyin uslubining oʻzgarganligida yotadi. Raqiblar uning long-range zarbalarini oldindan oʻqishni yaxshi oʻrganib qolgan va bu uning asosiy ustunligini yoʻqotayotganga oʻxshaydi. Foreman bilan solishtirganda esa bu alohida hikoya: Foreman oʻz qoʻrqitishi bilan gʻalaba qozongan boʻlsada, Yan hozir oʻziga yaxshi nishonlarni yaratib berayotgandek koʻrinmoqda. Koʻpchilik uning faoliyati pasayib borayotganiga moyil — chunki raqiblar uning taktikalarini oldindan oʻqib olishgan va bu esa "taktik donut"ga aylantirib qoʻygan. Qarshi dalil sifatida uning yuqori darajadagi texnikasi va oʻtgan yillardagi koʻrsatkichlari koʻrsatiladi, lekin vaqt oʻtishi bilan raqiblar oʻzlarini yanada yaxshi tayyorlay boshlashganligi muhim nuqtadir.