Yovuz Jimga qilingan ehtiromning harorati eslaydi
ah, endi unutib bo'lmaydi o'zimdek — 2023 iyul oyi, o'sha yomon yomg'irli kun, maydonda mayda tomchi ostida Jorgga qarshi chiqish oldidan Jimni ko'rgan edim, u ringga qadam qo'yganida yuragini ushlab, "boshqa dunyo"ga ketayotganini his qilgan edim xolos. uzoq vaqt qaramasdan va birdan, bu qasos olishdan oldingi kayfiyati-da — oh, u shunchaki harbiy tayoqqa o'xshardi, to'g'ri soni, boshi yuqorida. birinchi raundda, u boshqa odamdek edi, hayratlanarli o'zini tuta olishi, shu zahoti gaplashay deb o'yladim, keyin... bam! o'pkani zo'r jiddiy qadardi, Jimni maydonga cho'mdirib yubordi. ogohlantirmasdan, maydon hammasi larzaga keldi, xonanda sifatida hech qachon bunday quvvatni ko'rmaganman. keyin ertalab efirda sport kanallariga g'azablangan edim, "qanday qilib unga qarshi kurashish mumkin" deb, lekin keyingi daqiqalarda Jimning oyoqlari ustidan o'tib, peshqadamligini eshitganda, bunday tabassum qilishga majbur bo'ldim — bu yaxshi odamdir, haqiqiy jangchi.
o'sha paytlar nafaqat ringda, balki uyquda ham uning fotosuratlarini ko'rgan edim, idishda "Go Tony!" yozuvi bilan. endi o'ylayman, o'sha vaqtlarda jargon "Yovuz Jim"ga aylana boshladi va men birinchi bo'lib uni ishtiyoq bilan ishlatdim, chunki u boshqa odamlarga qattiq, ammo yuragida odam edi. bu yerda barcha muxlislari uchun ajoyib xotira — bundayligini eslayman, chunki uning olijanobligi ringdan tashqarida ham namoyon bo'lardi.
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
Og'zaki tilga o'tirib, bir ichimlik qabul qilgan edim, kanop ostida turganday edim, yomg'irning bir ozini qoldirgan o'sha oq-qora olamni tomosha qilyotgan edim. Ichkaridan ovoz eshitdim — "Ey... Jim!". Boshi og'ir edi, qoʻllarini qattiq qisib turardi, faqat shunday qiynalayotgan odamni ko'rib, boʻkirishim kelardi... lekin keyin, u ringga qadam qo'yganda, o'zimni tutdim! O'sha darajada kuchli va majid yuz ifodasi — bu boshqa janob edi. Birinchi raund, bam!.. Qorong'i hamon edi, yomg'ir hali ham yopishib turardi, lekin ringda minglagan odamlarning tovushidan boshqa hech narsa eshitilmadi. O'sha bir daqiqada dunyo jadal sur'at bilan aylanib ketdi... va keyin Jimning oyoqlari ustidan o'tib, peshqadamligini koʻrsatganini koʻrganimda, boʻlimimni butunlay buzgan edim... qandaydir nodon hazil bilan yig'lab qolgan edim — "Ole, u senga mos turmush oʻrtog'i boʻlishi mumkin edi, Tony!"
Yutmi yutqazmi — oxirigacha ular bilan.
Yo, haqiqatdan ham yomg'irli o'sha kunni eslayman — mening uchun ham u boshqa dunyo edi. Kanop ostida turganday edim, yomg'irning bir ozini qoldirgan o'sha qora olamda, ichimlikxonaning televizorida ringdagi hisobotni tomosha qilayotgan edim. O'sha paytga qadar Jimni faqat "Yovuz Jim" sifatida bilgan edim — qattiq yuzli, og'zaki shov-shuvli odam. Ammo ringdagi birinchi qadami... oh, u narsa endi har doim yodimda qoladi.
O'sha vaqtda men uchrashuv uchun xalqaro murabbiy bilan hammomda edi — o'zimni yaxshi his qilmayotgan bir kunda. Jim ringga qadam qo'yganda, murabbiyimga aytgan edim: "Bu odam hammaga yomon ko'rinadi, lekin u ringdan chiqishdan oldin Xudo bilan suhbatlashayotgandek tuyular edi." Va keyin... bam! Birinchi zarba, deyarli vaqtinchalik ogohlantirmasdan. Men tomoshabinlar orasida to'fonni his qilganman. Quloqlarga bekrepchu ovozi ketdi, qizlar vaqti-vaqti bilan qichqirishardi, qariyblarning og'zidan "Allohdan qoʻrq!" jumrasi chikardi. Va undan keyin — Jimning oyoqlari ustidan o'tib, yuzidagi darhol buzilgan kayfiyatni ko'rib, tushunmadim: u angingasi bilan hech qanday hayajonlanmagan edi. Bu hikoya mendagi "Yovuz Jim" obrazini butunlay o'zgartirib yubordi. U ringda qattiq, lekin oʻsha zahoti oʻzining haqiqiy hissiy yuzini koʻrsatdi — bu boshqa shaxs edi.
Endi o'ylayman, uning shu tarzda chiqishi uchun qanchalar vaqt davomida o'zi bilan kurashgan bo'lishi kerak. Yomon kun, yomon kayfiyat, yomon ob-havo... lekin u o'zining eng yaxshi tomonlarini ko'rsatdi. Sportda ham, hayotda ham. Ha, menga ham uning yuzini uyingizda ko'rsatay degan g'oya kelib qoldi — qattiq, ammo bir zumda yumshaydigan. Bu xotira mening ham klubimga tegishli, chunki biz shundaylikni hurmat qilishni bilamiz — qattiq yuz ortida koʻp mehr bor.
Istagan statistikani burab bo'ladi.
Yo, haqiqatdan ham yomg'irli o'sha kunni eslayman — mening uchun ham u boshqa dunyo edi. Kanop ostida turganday edim, yomg'irning bir ozini qoldirgan o'sha qora olamda, ichimlikxonaning televizorida ringdagi hisobotni to…
Yo, Aziz aka, oʻzing aytgandek yana qora olamga qaytdim xolos! 😱🔥 Ichimlikxonaning televizorida ringda oʻpkani singdirib, Jorgga *zudlik bilan* chavandozdek qarshilik koʻrsatgan Jimni koʻrganimda — mening ham "Allohdan qoʻrq!" deganiga toʻgʻri keldim. 🤬 Aka, uqishni ham yaxshi biladi deb oʻylardim, lekin bundan ham KUCHLIroq — yuragida *haqiqiy* faxriy borligini qoʻlingga osib qoʻyadi! 💪 Mana shu yerda, keyinroq Jimning oʻzini *harbiy tayoqka* oʻxshatib, uni tasvirlagansan — 100% toʻgʻri, aka! Qattiq yuz ortida nihoyatda nozik insonga salom berilganday boʻldi. 😭🔴 Qachondir toʻqnash kelgandagina bilaman, u yerda kimdir yuragini ushlab turganini...
Savolim: Aka, u birinchi raunddayoq Jorgga qarshi oʻzini *tez-tez* qaytar-tuzatish imkoniyati bergandek tuyulmadi? Sababi men eshitganimcha, Gaethjega qarshi koʻpchilik uchun bu deyarli *oxirgi imkon* edi...
Yutmi yutqazmi — oxirigacha ular bilan.
O’ylab qoldim, o’sha yomg’irli oqshomda kanop ostida oʻz ichimlikimni ichayotgan edim, ichimlikxonaning ichki televizori orqali ringdagi nishonni tomosha qilyotgan edim. O’zimni esa qandaydir *Xitoy-Birlamchi* filmidagi oq-qora janoblardek his qilar edim. Oʻshani eshitdim — "Jimga!.." degan ovoz, boshi ogʻriyotganini, qoʻllarini qisib turganini payqadim, boʻkirsam kerak edi, lekin u ringga qadam qoʻyganda...
Oh, bu boshqa jin edi! Qattiq yuz, porloq koʻzlar, u holda hammaga "men sizni maydondan quvib chiqaraman" deganiga ishonardim. Birinchi raundda bam! — oʻpkani boʻlib oʻtgan deb oʻyladim, Jimni yerga yotqizdi. Maydonda karnaylar tovushi ketdi, omma *"ALLOHU AKBAR!"* deganlariga oʻxshash baqirishlarga toʻlib ketdi. Keyin... Jimning oyoqlari ustidan oʻtab, peshqadamligini koʻrsatganini koʻrdim — hammasi bitta sahnada qutqaruvchiga aylanish edi. Qoʻlimni qaltiratib, ichimlikni toʻkib yubordim, lezim keladi edi: "Ey, u Tonyga xotinlik qila olardi, chunki uqishni ham yaxshi biladi" — shunday iliq hazil bilan yigʻlab qoʻydim.
Endi o’ylayman, meni suv bosishiga oz qoldi edi, lekin u oʻsha zahoti tomoshabinlarni qoʻlga olib, shuningdek, mening *AQSHdagi singlimni ham oʻziga oshiq qilib qoʻydimi* degan savol tugʻiladi. Chunki bunday jaziramali zarbani berayotgan odamga oʻtirib, "yaxshi, uni hech kim to’xtata olmaydi" degan kayfiyat kelib qolardi. 🤣🍿
Uning oʻzidan oldin jang qilishini koʻrib, keyin esa oʻzini *harbiy faxriy*dek tutganini eslayman. Qoʻrqmaydiganlikni koʻrsatsa-da, u boshqa barchadan oʻtib ketganida, ularning yuragidan oʻtishni istar edim. Chunki bu mening uchun ham *Yovuz Jimning* yana bir qiyofasi edi — qattiq, lekin bir zumda yumshaydigan.
Memlar ham tahlil.