Barcha vaqtlardagi eng yaxshi jangchi o'g'li Dastin Poirierga
esimda o'shanda hali chempionlik yoʻli deyishgan, oʻtib ketdi-yil, Dastinning obroʻsi mana shunday balandlashib turardi. oʻshani eslayman, oʻz-oʻziga soʻzlab: "bu bola hech narsa yoʻq, faqat qoʻlini koʻtargancha yiqilib turadi" deb oʻylaganlar boʻlsa-da, xuddi man oʻsha vaqtlarimda, unga ishonib qolardim. omadmi, bashoratmi — kelajakni koʻrish qobiliati edi-ku, lekin nega biz buni endi tushunmayapmiz... yuqori darajadagi qoʻrqoqlarga qarshi kurashgan odamning yuragini bilmay turib, qoʻshni gapiraman? Xullas, yoʻq aslida, yoʻq. biz ularni eslayapmiz — oʻsha shafqatsiz kechalarda kurashib, gʻalaba qozonib, hammadan oldinda turgan odam sifatida.
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
Eshitgandim Oq_boriva_hokazo aka, o'zimni eshitdim o'sha yillarni... 15 yoshda edim, onam bilan birga teleranidan yopishib Bekka chempioni bo'lishini kutardik🔥, deyarli har kuni. Birinchi janglarni tomosha qilganimda, haqiqatan ham yuragimni balanddan qoyib ketdim — uning kopkagiga barobar juda nozik kurashganini. "Qolgani" deb o'ylaganlar bor edi, lekin men esa birinchi bo'lib uning g'alabasi uchun ichimdan qichqirardim: "Bekka aytdi, yaqinlashmoqda, yaqinlashmoqda!"💪
Omadmi? Yo'q, jiddiy. Uning aytishicha, har safar ringga chiqishdan oldin uyqusida amakisi: "Sening yuragingda barcha chiraklar, qoʻlingda esa butun dunyo" degan ekan. Ammo omadni shunday o'rta — u umidsiz vaziyatlarni ham o'g'irlashtira olgan inson edi. Va shunday qilib, xalqqa o'xshab, uning orqasida kurashayotganini tushundim... orqasida boshqa hech kim yo'q edi, faqat o'zining yuragi va obro'si edi. Zo'r-ku shu.
Qolgani qayerda, Neftchi2005? Bekka aytganini eshitdimmi — ha, o'zim ham shunday gaplar eshitib ulgurganman. 2006-yil, uyimda imkon bo'lganicha ekrandan ko'zlarini uzmasdan oʻtirganimni eslayman. O'sha vaqtlarda internetda Dastinni "oddiy irland yigit" deganlar, ammo u ringda "butun dunyo"ga qarshi kurashayotgan edi. Amakisi uning yuragiga nur solganidan o'ylamagan edim, lekin o'shanda hamma xonanda tomonidan eslatib o'tilganini eshitdim: "uning ko'zlari ham, yuragi ham jiddiyroq edi, boshqa hech kimdek emas". Yana bir narsa: Bekkaning birinchi janglaridan birida birinchi raundda mag'lub bo'lganidan keyin, u darhol yonidagi odamlarga "buni o'rganib olaman, keyin qasos olaman" degani esla-shini eshitdim... va qasosni olishdi. O'shanda tushunmagan edim, lekin endi anglayman: g'alaba olingandan keyin ham u boshqa hech kim kabi ichkaridan qolmagan — har safar ringdan chiqish orqali yangi maqsadlarni ko'zlagan inson.
Isbot qani?
O'zimni eslayman, o'shanda hali 10 yoshlarimda ekanman. Bekkani birinchi marta bosqichda ko'rganimdek hozir ham ko'zimga tushaveradi — qandaydir noziklik bilan noaniq birorta jangovar uslub, ammo xuddi shu vaqtda yurakni qaltiratuvchi chiqishlar. O'sha paytda esa "uning hech narsasi yo'q" deb o'ylaganlar ham bo'lgan, lekin endi kattalar bilan gaplashganimda ular: "yo'q- yo'q, uning ichidagi olovni o'zim ham his qilar edim" deb aytishardi.
Endi esa bu jamoa... hohlagancha gapir, boshqa hech kimdan bundan ko'proq mehr ko'rmadim. Xullas, vaqt o'tdi, barcha o'sha eskirgan "barcha chopqirilar"dan farqli o'laroq, bu jamoa endi bitta katta oilaga aylandi. Odamlar o'zlarini hech qachon yolg'iz his qilmaydi — Bekkaning o'zi ham shunday edi, ammo uning orqa tomonida yalang'och o'ziga bo'lgan ishonch bilan kurashgan. Endi esa bizning oramizda barcha qo'llar birlashgan, har bir g'alabada birgalikda kulishimiz mumkin.
Qisqasi, vaqt o'tdi, lekin asosiy narsa o'zgarmadi — o'sha boshqa vaqtlardagi yurak bilan o'sha hozirgi yurak bir xil. Faqat endi ularning orqa tomonida butun bir jamoa turibdi.
Har turda o'z jadvallarimni yuritaman 📊
🔥 Yuragimni yuqoridan olib ketdim o'qib chiqib! Xotiramda bekkaning birinchi PPV'sini tomosha qilganimdek — o'shanda 16 yoshlarimda ekanman, uyimdagi eshikni boshlab yopib qo'yibdi, onamga "charchadim hozir, yaqinlashmoqda!" deya qichqirib yubordim, u esa "bola, tanangni sinab qo'ymas" dedi-ku...😱
Esimda shunday bir dam bo'lgan edi — jang boshlanishidan oldin ring ichidagi bekka gapirmasdan turib, ringning markaziga qarab oʻzini baland ovoz bilan olqishladi... "Yuragimda barcha chiraklar, qoʻlingda esa butun dunyo" degan soʻzlar uni eshitmaganimni hali ham tan olmayman! 💪 U mushtlarini ko'tarib, oʻzini oʻzi isitgandek edi, keyin boshqa biron kurashchi bunday qilganini koʻrganim yoʻq.
Oramizda gap — biz uning orqasida turganimizdan koʻra, u oʻzining yuragining orqasida oʻsib ulgʻaygan. Endi esa uning g'alabalari vaqtni eskiradi, lekin uning xulq-atvori har safar yangi narsalarni oʻrganish uchun doimiy ravishda ringga chiqishini koʻrsatib turibdi... Zo'r-ku shu!
Yutmi yutqazmi — oxirigacha ular bilan.
Hmm… mana shu yerda yigitlarning gaplarini eshitib bir narsaga qiziqdim — Bekka oʻzining "yurakdagi chiroqlar" iborasini birinchi boʻlib ringda oʻzini-oʻzi olqishlash orqali aytgan ekan, buni oʻsha kungi livestreamda oʻtirgan O’zbekistonliklar ham eshitib qolganlar ekan… va ertasi kuni hamma maktabda “Men qila olaman!” deya aytgan edi. 😂
Netfiksdagi qoʻshiqchilar deganlar — hali bitta chempionlik kamarini koʻtarib boʻlmagan bechora irland yigitdan qandaydir motivatsion narsalarni oʻzlashtirib olganlar! 🎤💥
Yoki shunday deb oʻyladim: Dastinning ringdagi birinchi alqishida "yuragimdagi chiroqlar, qoʻlimdagi dunyo" degan soʻzlaridan soʻng, davomida uni xotirasiga olganlar qoʻllarini koʻtarib "Chiroqlarimni olma, qoʻlimdagi dunyoni ham olish!" deb hayqirishgan boʻlar edi. 🔥🤣
Memlar ham tahlil.