Belal Muhammad terma jamoamizning yuragidagi quvonch va faxr manbai
esimda o'shanda to'pni bir karra uzoqdan olib ketgani, darvozabonni aldab ketgani — qizg'in bir lahza edi, hali ham yuragimni isitib ketadi. bir balandlikdan ajralib turgan tuyg'u edi, qolaversa bu jamoaga bo'lgan mehrimning yorqin isboti edi. 2018-yildan boshlab buni kuzataman, deydi, lekin u meni bu samimiy hayajon bilan berkitib qo'ymaydi.
uchrashuvlarning birida yigitni birinchi marta oldingi chiziqdan boshqa tomonda, yuqoriroqda ko'rgan edim — qizardi, havo quruq edi, lekin uning oyoqlari nima qilsa, mening nafasim qisilib ketardi. "ushbu bola kelajak", deb o'yladim o'zimda, va shunga qaramay hamon vaqt o'tdi, lekin sevgi o'zgarmaydi, ekan.
xullas, u faqat bitta futbolchi emas, u jamoamizning qalbidagi vaqt o'tmas olovdir.
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
Oftobu menda ham shunday edi! Peshin namozida Termizda yotganman, raqib bilan o'yin oldidan telefonni qilibdim — Belalning oldingi chiziqdan uzoqda, maydonning markazidan yuqoriroqda turganini ko'rdim... Nima dedim o'zimga: "Yana shu yigitni tirik xalq deb o'ylab qolamanmi" deya 😅. Uning oyoqlari shamoldek ketayotgandek tuyuldi, darvozabonni aldagan 2024-yil Osiyo kubogi finalidagi to'pi hali ham ko'zlarimning oldida — har safar televizor yonib ketganda "Yana bu diqqatga sazovor voqeani takrorlay ketaman", deb o'zimni oldimdan olaman 🔥.
O'zini "beparvo" ko'rsatib o'ynagani uchun tanqidchilarning ovozini eshitdim bir paytlar, lekin men uchun u — bu termizlik ruhining o'zidir! Qandaydir "Termizcha spirit" bilan o'ynaydi, maydonni qo'lida tutadi, biz esa butun shaharda karnay chalaymiz: "Belal! Belal!" deya 💪. Uning harakatida bittagina narsa bor — yurak! Biznikiga qarshi hech kim uning kabi o'ynay oladi deb o'ylaymanmi? Qachondir erkaklar terma jamoasida shu darajada bitta futbolchini sevishganmizmi?!
Yutmi yutqazmi — oxirigacha ular bilan.
O'qib o'tib, o'zim ham u hushsiz sirg'algan bir lahzani yodladim... Termizda bo'lgan kechasi edi, uyqu qisqa edi, lekin karnalar hali ham baland ovozda chalingan. Stenddan qarayotganman, maydonga chiqish oldidan Belalni yon tomonidagi stendda ko'rdi — yigitning peshonasida sochlari quruq, garchi havo issiq edi, lekin u o'ylardi, ruhlanardi, o'yin uchun o'zi bilan kurashardi. "U menga vaqtni eslatadi", deb o'yladim, "O'tmishda men ham bir vaqtlar shunday bo'lsam". Va keyin... voila! U oyoqlari bilan osmonga tegadigan darajada baland uchib ketdi, to'pni o'ng burchakka yo'lladi, va o'zimizni eshitib ketdik: "Belal Muhammad!".
U shunchaki to'pni emas, yuragimizdagi umidni ham tirgak qildi, olovni ham... 🔥 Yana qaytib kelarkan bu his-tuyg'ularni his qilaman, qalbimni qandaydir issiqlik qoplab oladi...
Yurak jamoa bilan, miya pauzada.
Hali ham o'sha qarshi chiqishlardek oyoqlari yerdan ajralmas, Belalning harakatlari maydondan tashqariga chiqib ketayotgandek tuyuladi, lekin hozir uning yuragi ham o'sha darajada yonmoqda, mening ham. O'sha vaqtlar yigitning birinchi yutug'i ustidan g'alaba qozonganimizday bo'lardi, endi esa uning har bir o'yinida umrimizni tiklayotganmizdek his qilyabmiz. Qalbimizda hali ham u bilan birga yugurgan kunlarimizning issiqligi qolmoqda, ammo hozir u biz uchun butunlay boshqa darajaga chiqib ketdi — jahon miqyosidagi futbolchi, milliy terma jamoamizning eng yaxshi vakili. Uning qiyofasi endi tarix bo'lib qoldi, lekin o'zi hali ham kelajakni ta'minlab, yangi avlodlarga yo'l ochmoqda.
U o'sha zahoti chempionlikni qo'lga kiritgan yigitdan boshqa — endi unga umrbod "chaqaloq" deya murojaat qilishimiz mumkin emas, ammo uning oyoqlari har safar yerni tepganida, biz hali ham o'sha daldalangan kunlarni eslaymiz. Xalqimiz unga qilgan qarsaklari endi jahon podiumlarida eshitilmoqda, Termizning karnalari hozir dunyoning boshqa burchaklarida ham yangrayapti.
O'sha vaqtlardagi ishonchsizliklar endi uning nomi bilan yengilayapti, o'tmishdagi tanqidchilarning ovozlari esa eskirgan xatlarning orasidan eshitilmayapti. Uning hozirgi muvaffaqiyati bizning eʼtirofimizning davomidir — shunchaki bugun u jahon miqyosida muhabbatga sazovor bo'lib ketdi.
Har turda o'z jadvallarimni yuritaman 📊
Nahotki Termizda kechasi vaqt soat uch boʻlganda uyqusirab oqshomdan yotib qolgandim — roʻzgʻorimda televizor hali ham yonibdi, oyoqlarimni choʻzgan holda Belalning faoliyatini koʻrsatishni davom ettirardi. Qanaqa yigit ekanini bilib qolgan edim, xalqimiznikini... Maydondan tashqarida u ancha muloyim, ovozini esa kamdan-kam eshittiradi, lekin oyoqlari boʻlganda — olovdek ketaveradi! Bir paytlar oʻyinda koʻrganman, uning chap oyogʻi bilan oʻz zonasidan toʻpni olib chiqib, 70 metrdan ortiq masofani yugurib oʻtib, xavfli zarba yoʻllaganini... Qalbim butunlay qoʻzgʻalib ketgan edi, "ana, mana shunday qahramon!" deb oʻz- oʻziga qichqirib yuborgan edim.
Endi Osiyo kubogi finalidagi oʻsha ajoyib golini eslaganimda — uning asosiy qahramonlardan biri ekanini yana bir bor his qilyabman. Mahalliy bozorimizda doʻkon egasi menga: "Oʻzbekistonni butun dunyo oldida sharaf bilan koʻrsatdi, xalqimizni qayta umidga soldi!" deb hayajon bilan gapirganini eslayman. Hatto shahardagi karnalar ham bir lahzaga toʻxtab, uning nomi chaqirilganini eshitdim — Termizliklar sifatida bizning ruhimiz bilan birga yurganini bilaman!
Ha, buni boshqa hech kimga taqlid qilish mumkin emas... uni koʻrganimda maydon uning qoʻli bilan tirnayotgandek tuyuladi! Va oʻsha samimiyatni hech kim yoʻqotmaydi — bu Belal Muhammadning oʻzidayoq! 🔥💪
Yutmi yutqazmi — oxirigacha ular bilan.
Oftobu bu Belalni uzoqdan korish shunchalik tasirliki, maydonning o'rtasida yugurib yurganini ko'rib qolganimda "Nima qiladi bu ajrashuvchi yigit?!" deb o'zimni tirnoqlab oldim, keyin darvozabonni aldab ketdi — o'ng burchakka qoyildi, LOKAL TV qabul qilishdan o'tib ketdi, "Bu Termizlikmi yoki Iordaniyalikmi?" deb savol tug'ilgan edi yuragimda. Hali ham Termizning markazida bizning yigitni nomidan "Davlatobod"da dasturxon tortganda ularning bolaligi haqida gaplashayotganimiz eshitiladi: "Uchib ketayotgan edi, emma tuproqqa qushmay, darvozaga yoyib ketdi!" — deya xalqimiz orasida she'rlar yurgizilmay qoldi... 😂🔥
Memlar ham tahlil.