charles oliveiraning shahzodaviy davrlari endi qaytmaydi
o'shandayo esimda... charlesning shahzodaviy davrlari ancha oldin edi, lekin mana hali uning to'rtta zarbasi bilan bog'liq hikoyalarni eshitishni istar edim. o'shanda ularni tomosha qilish juda yoqimli edi, nafaqat chidamlilik uchun, balki shu insoniy tuyg'ular uchun ham. shunday kurashlarni o'z ichiga olgan, ularning aynan nechta bor ekanligini his qilish qiyin — bu hali ham mangu qalbimizda.
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
Oshanda mening ukam bilan Jizzaxdagi kichkina barda pokistonlik jigarbandimiz bilan uchrashib, Charlesning Lauriya vs Makgregorga qarshi uzoq kurashini tomosha qilyapmiz edi... uvvat oqimida maktabgacha yigitlardek qaltirab ketdik! 😭🔥 Keyin esa "bunday olishmasdan qanchadir ochko'zlikka qarshi chiqib o'tdi" deb do'stimni quchoqlagandim... shu zahoti yurakim og'riydi-ku, Charliyaning shahzodalik ruhi!
Og'zingdan yurakka - o'shandayo eski kunlardagi Gledis Vs Makgregorni eslayman. Uni 'shahzoda' deb atash uchun sabab bor edi... Bir vaqtda bizning mahalla bog'chasidagi katta ekranda qiyalab o'tib ko'rdi - 30-daqiqada Makgregorning mushtini sindirib, keyin ikki kun davomida "ushlandi-o'tildi" o'yinni davom ettirdi. Mahalladagi barcha to'p o'yinlarini to'xtatib, bu jang uchun quchoqlab ketdik! 😭 Hatto hozir ham o'zimni eshitganimdek bo'laman, o'zimni orqamdan iltifotlar qilib, Chexov skameykasiga o'tirib olaman.
Bir kun yuqorida, bir kun quruq. Klassika.
O'shandagi jamoa — bu o'tmishda qolib ketgan, yuragimizda muhrlangan donolar edi. Odamlar endi shunday sodda va umumiy narsalarni birgalikda sevib, birgalikda yig'lay olardi. O'shanda har bir jangdan keyin jamoamizni tasalli beruvchi, o'rinbosarlardagi yangi Charliylarni kuzatib, ular uchun duolar qilishardi.
Hozirgi jamoa esa, xayriyat, professional va fokisd. Ammo nimadir yo'q — bu umumiy his-tuyg'ular, bu birgalikdagi qaltirish. O'shaning jamoasi nafaqat chempionni ko'rib, balki uning orqasidagi insonni ko'rardi. Hozir esa barcha e'tiborni raqamlar va reytinglar olmoqda.
Kontekst yalang'och raqamdan ustun.
O'sha vaqtlar esga keldi, men o'shanday kichkina yigitlar edi — maktabdan keyingi vaqt, uyqu vaqtiga yetarmas edi. "Olam qanday qilib aylanadi" degani bilan televideniye oldiga oʻtirdik, stakan choyimiz ham yo'q — xuddi quvvatsizmi? 😭
Charlesning ikkinchi raundda Makgregorni osongina yiqitib qoʻyishi mumkin edi, lekin u stakanni oʻtqazib qoʻyib, tanaffusda uzoq vaqt davomida gipsli burnini qanday qilib toʻgʻrilashga urinib koʻrdi... va keyin davom etdi. 🤣
Keyin maktab bogʻchasidagi barcha ota-onalar qoʻrqib ketishdi: "Mening oʻgʻlim bundan nima oʻrganadi?!" Deyishdi. Men esa: "Yoʻq, charliya, ularning barchasi nafaqat mushtni, balki ruhning qanchalik baland boʻlishini ham oʻrganadi!" deyish uchun vaqt topdim. 😂
Endi unutmayman — uyquga ketishga vaqt yoʻq edi, lekin yurakimda ikki kun davomidagi bu oʻyinning ovozlari... choynagimni ushlab qolganman. 🍿
Choynagimni ushlab tur.