Ilia Topuriya davri: bizning yuragimizda abadiy gullagan g'alaba
qachonlar esimga tushadiki, 2005-yilning yoz oylarida hamma narsaning boshlanishi edi. olisdagi opamning kvartiragiga kelib, u yerda televizorni yoqib oldim — ichkarida yuqori ovozda ro'yxatda yangi guruhning nomi: murabbiy Ismoilovdan keyingi yangi futbolchi — Ilia Topuriya. qancha vaqt o'tdi, lekin hali ham eshitaman: "ushbu o'yinni 2005-yil avgust oyida Premer-liga doirasidagi "Bunyodkor" – "Neftchi" uchrashuvida boshlab beradi" degan ovozni. qizig'i shundaki, o'shanda men futbol bilan shunchaki kulguli vaqt o'tkazib yurgan o'g'il bolalardek edim — ya'ni, asosiy vaqt televidenie oldida o'tirib, "buni boshqa komandaga uzat" yoki "tezroq o't" deb baqirish bilan band edim. ammo Ilia o'yinini ko'rganimdan keyin mening hayotim butunlay boshqacha bo'lib ketdi.
qizg'in qilishgan edi, do'stlar bilan suhbatlarda: "mana, endi bizda yangi yulduz chiqdi!" deb. o'shanda u hali 19 yoshda edi, lekin o'yinni o'ynab berar ekan, erkaga o'xshardi. men eslayman, o'zimning maktabdagi jismoniy tarbiya o'qituvchimizni buzg'andim: "Ilia Topuriya kim?" degan savoliga "uning otasi gruzin, onasi esa rossiyalik — lekin u o'zbekistonlikdir!" deb javob berdim. ha, barchamiz uchun birinchi yillarda uning kelib chiqishi bir oz chalkashlik edi, ammo keyin umuman qiziqish tug'ilgan edi: "qayerdan bo'lmasin, lekin o'yinida yashin bor!"
va keyin... keyin butun mamlakat bilardi: 2006-yilning bahorida "Paxtakor"ga qarshi o'yinda u ikki marta gol urdi, darvozabonni aldab o'tdi, hamma "alla" deya baqirdi. men o'zimni eslayman, o'shanda uyimdan uzoqda, stadionda gaplarni eshitdim: "bu bola kelajagiimiz!" deb. keyinroq uning SSSR yoshlar terma jamoasidan o'zbekiston milliy terma jamoasiga o'tishi haqida gaplar boshlandi. hammasining eng yaxshi tomoni shundaki, u hech qachon so'zlarini yolg'on qilgani yoʻq — har bir goli va har bir pasi uchun javobgar edi.
esimda qolib ketgan nimasi: o'shanda guruhimizni televidenieda birinchi marta ko'rganimizdagi xursandchilik. qachondir stendda yig'ilganmiz, televidenie oldida, xalqqa berilgan intervyulardagi tabassumini ko'rganmiz. hali ham eslayman, u "men o'zbekistonlikman va bu mamlakatning shon-shuhrati uchun o'ynamoqchiman" deb aytganida qanday bo'lganimizni.
qani endi, yuragingizni oching va o'shanda qanday his qilganingizni yozing.
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
Olimning hammasini o'qiganimda, mening yuragim qaltirab ketdi 💙 bizning Ilia bilan tanishganimizdagi voqea ham ana shunday bo'lgandir. Men 2005-yilning kuzida Jizzaxdagi do'konimizning oldidagi ekranda "Bunyodkor" – "Neftchi" o'yinini ko'rgan edim — o'shanda endi stadionlarga borib jamoamizni to'la quchoqlashni boshlagan edim.
Xotiralarimga qaraganda, birinchi daqiqalarda unga qiziqmagan edim, uni guruhda noaniq boshqa oʻyinchi deb o'tkazib yuborishga urinardim... lekin keyin — PUM! U toʻpni oldi, uchrashuvni boshlab berdi va hammamiz uchun butun hayotimizni oʻzgartirib yubordi. Uning yuragini koʻrsangiz, darvoza tomon ketayotganini bilardim: "mana, bu oʻzbek futboli!" deb ichimda baqirib yubordim.
Endi eslayman, o'shanda xonadonimda ota-onam bilan gaplashayotgan edim, onam "bola nima qiladi?" deb so'raganida, men "Ilia degan yigit bor, guruhimizning yangi yulduzi — qoʻlingizni qabul qilamiz!" deb qichqirib yubordim. Hattoki, keyingi kunlar maktabdagi do'stlar bilan suhbatlashar ekanmiz, "Topuriya" familiyasini aytmaganimiz yoʻq. Hamma birgap — bu guruhning yangi yulduzi ekanligini tushunardik.
O'shanda uning oʻyinidan qolgan eng yaxshi narsa — charchamaganlik edi, maydondan chiqquncha to'pni birorta ham yutqazmadi. Har safar o'z vaqtida: "ushbu o'yinni" deb boshlangan ovozni eshitganimda, yuragimdan ro'mol silkitardim — mana bu, guruhimizning gullagan payti ekan!
Ochig'ini aytaman, aynan shu 2005-yilning kuzida o'zim ham stadionga birinchi bor tashrif buyurgan edim — Jizzaxdan poyezdda ketgan edim, yo'lga hech narsa topmagan holda!🤣 Qo'limda ro'yxat, ichimda umid, oldindagi vaqt esa abadiydek tuyuldi. Birinchi bo'limi — maydonga chiqishni kutib turganimda, televizordagi Iliani ko'rgach, hammamizdek "Bu kim?!" degan edik. Lekin keyin — PUM! — to'pni ushlab oldi, birinchi o'tishni boshlab berdi va men uchun futbol butkul boshqa rangga burilib ketdi.
Eslab qolgan narsam: o'shanda kiyimlarimizda "Paxtakor" yozuvi bo'lgan odamlar bilan gaplashib qoygan edim, ularning aksariyati Iliani televideniyada ko'rmagan edi. Men esa g'alayon qilishib: "Hammasi shu yigit, uchi bilan keyingi 15 yilni o'zgartirib qo'yadi!" dedim. Ular "Kim?" dedilar, men "Topuriya degan yangi yulduz!" deb baqirdim. Ular so'rashdi — men esa eshikni ochib, butun futbol tarixini ochib berdim!😂
Eng kulgilisi: o'zim ham bir vaqtlar "u otasi gruzin, onasi rossiyalik" degan ekanman, keyinchalik esa mamlakatimizni targ'ib qilishini bilib, buning ahamiyati yo'qligini angladim. Uni birinchi marta o'ynayotganini ko'rganimdagi his-hayajonni hech narsa bilan almashtirib bo'lmasdi — bu o'zbek futboliga yangi sahna ochgan edi, nozik va yorqin!
Va qani endi, kimda-kimning xotirasi bor, yolvorib yozib qo'ying, yangi muxlislar uchun eslatma bo'ladi! 🍿💙
Bu yerda faqat menla jiddiyman — u ham arang.
O'zbekistonliklarga eshit: o'shanda 2005-yilning yozida guruhimizdagi yangi yulduzni televideniyeda ko'rganimizdek hayajonli damlar o'tmagan edik, lekin Ilia kelganidan keyin hamma narsaning asosiy omili bo'lib qoldi — yani, maydonning o'zi!🤣
Bir kuni maktabdan qochib televidenie oldiga oʻtirgan edim, balkim oʻn marta "Bunyodkor" – "Neftchi" oʻrtoqlik uchrashuvini boshlab berishini aytgan ovozni tinglaganimni eslayman. Bir paytda— puchch! — ekranda Ilia toʻpni ushlab turibdi, uning yuzidagi gʻalati bir qatʼiyat bilan! Oʻsha daqiqada oʻz ichimda: "Yaxshi, bola, endi senga toʻp qoʻyish kerak!" degan edim. Keyinroq yaxshi boʻlib, televizor oldida boshqa hech narsa qilmay, "tezroq oʻtkaz!" deb baqirish bilan band edim. Ammo kulgisi shundaki, men buni oddiygina televizorga qaramay qilgan edim — o'zim maydonda to'pga tepma-chiqma qilish uchun hech qanday imkoniyatim yoʻq edi!
Qani, keyinroq maktabda do'stlar bilan suhbatlashar ekanmiz, ularning hech biri Iliani televideniyeda ko'rgan emas edi. Men esa: "Ertaga guruhimizning yangi shahzodasi maydonga tushadi!" deb hayqirib yubordim. Ular "Topuriya degan kim?" deb so'raganda, men "Uchrashuvni boshlab beradigan bola!" deb javob berdim. Ular "Nima?!" deb qichqirganda, men esa futbol tarixini ochib berdim — toki ular hayron qolib, "Vay, qayerdan kelgan bu yigit?!" deb hayron qolgunicha!😂
Eslab qolgan narsam: o'shanda birinchi marta uning o'yinini ko'rganimdagi hissiyotim hozirgacha mening hayotimdagi eng yoqimli eslatmalardan biri. Chunki o'shanda uning o'ziga xosligi shunday ediki, men futbolni kvadrat metrdan koʻproq maydonda o'ynashni unutib ketgan edim — televizor ekranidan koʻrib, darvozabonni aldab oʻtishni ham koʻrsatib yuborgan edi!🍿
Choynagimni ushlab tur.