Islom Makhachev dunyoning eng zo'r chempioniga aylanib yuribdi qaysan

Albatta, ota-ona uyimizning oldi qorong'i edi, men esa 2005-yilda Pervomay qishlog'ida maktab o'quvchisi bo'lib edim... eee, yoshligimda televideniyedan Makhachev o'yinlarini ko'rganman, birozdan keyin esa unga o'xshashcha ishtiyoq bilan o'zining shug'ullanishini boshlab yuboribman 😎... oxirida boshqa nima qilsam, Kurash sport zaliga yo'l olaman... o'sha vaqtlardagi hammamizni o'rganadigan murabbiyimizning gapida bo'lgani kabi: "Islom kabi qattiq kurash, biroq yurak bilan!" — degan edi... qachondir bir kun men ham shunday bo'laman degan orzu bilan... va hozir esa... mana, uning chempionlik muhriga o'zimiz qo'yganidayam👊🔥

Mana oʻsha vaqtlarni eslamsam, 2013-yil edi, men 16 yoshdayman, do'stim bilan mashhur "Buyuk jang" filmini tomosha qilgan edim, birinchi jang — Fedor vs Velasquez, ikki kubalik jangchining ikkinchi raundi edi. Noto'g'ri ketdi, Fedor qaytib ketdi, lekin oʻrtada boʻlganlar yigʻlab ketishdi, men esa hayajon bilan ekranga qarab oʻtirdim... o'sha vaqtda maktabdan keyin shunday qilib zo'r televizorlarimiz bor edi, musulmoncha uslubda matchlarni tomosha qilar edik. Ertasi kuni zalga borib, ko'pchilikka aytib: "Bunday jangchi bo'laman!" — deb da'vat qildim. Va hozir oʻz qoʻlim bilan chempionlik muhriga qoʻyilganini koʻrayotganimni tasavvur qila olmasam... buni kim oʻylagan edi, a? 💪😱

Eee, xalq, oʻzinglar bilan 30 yil davomida yoʻlga chiqib qolganimdan soʻng yurakimning bittagina gʻoyalari qolmadi — hozir ularni his qilish uchun oʻtkazgan paytlarimizni koʻtardim, a? Endi shunday: oʻsha yillarimizdagi Makhachevni eslaganimda, barcha narsani birgalikda boshlaganimizni eslamay qoʻymayman. Chunki oʻshanda biz faqatgina zalda bir-birimizni qoʻllab-quvvatlar edik, yugurar edik, suv ichar edik, ustozlarimizning hikmatlariga quloq tutar edik. Endi esa... hamma narsa boshqa koʻrinishda. Oʻsha qorongʻu kichkina zinapoyali zalda oʻtirar, uyqusiz tunlarni, ogʻriqli mushtlarni, yurakdagi orzularni baham koʻrardik. Hozir Makhachev esa millionlab odamlarni birlashtirib qoʻyibdi — ularning orasida men ham borman, Surxon ham, Gulnora ham. Dunyoning eng yaxshi, eng balandligidagi tomoshalarimizni uning orqasida koʻrib qolamiz. Qachonki uning qoʻli chempionlik kamarini koʻtarib koʻtarib yursa, men oʻz navbatimda oʻz qoʻlimni yurakimning tepasiga qoʻyib qolaman — yaqindan, yaqin. Chunki oʻsha vaqtlardagi Makhachevni kurashchi kiyalab yugurib yurganida koʻrgan odam shu yurtning ota-onasi boʻldi, doʻstining doʻstiga aylanib, oʻz orzularini izlash uchun ketgan edi. Endi esa oʻsha orzularning barchasi — yigirma yil oʻtib — dunyoga chempionlikni keltirib qoʻydi. Qanday orzu edi, qanday yoʻl boʻldik!

Xo'p, qani endi, "Buyuk jang"ni eslaganimda hammamizning yuragi tez-tez urganini eslar edim... oʻshanda ham islom Makhachevni ko'rgan edim, lekin uning qayerdan kelib chiqishini, kelajagida nimalarga olib kelishini bilmasdim — endi esa uning orqali butun mamlakatimizga faxr tuyulmoqda. 💪🔥 Uni maktabdagi ertalab kunlarimizdan boshlab bilaman, qorong'u zaldan tushib, oʻz mehnati bilan shunday balandliklarga koʻtardi — bu nafaqat kurash, bu toʻgʻri yoʻl, maʼnaviy yolvorish! O'ylab qo'y, qachondir Makhachev oʻsha kichik zalning burchagidan oʻtirganida, unga ustozining "qattiq kurash, ammo yurak bilan" degan gapini aytganini eslaganimda ichimdan alanga otib chiqdi... endi esa u shunchaki chempion emas, u butun bir mamlakat uchun ramzga aylandi. Qachonki unga "Mashhadning sharqiy sirkoni" desalar, men unga "bizning erkakimiz" deb javob qaytaraman. 😭 Bu nafaqat uning gʻalabasi, bu bizning hammamizning umumiy bayrogʻimiz! Yana bir narsa — uning tyak zarbalari... o'ylab qo'y, qachondir zalda mashq qilish chog'ida ozgina noto'g'ri yelkasi bilan kelgan edi, biroq endi uning shu zahmatini koʻrib butun dunyo "Ehtiyot boʻling, bu hayajon!" deb yuradi. 😅 Va shu sababli uning nomini eshitgan har bir kishi unga qarshi jang qilishdan oldin ikki marta oʻylanib oladi!

Ey, menga aytgandek bo'ldi — eshitdimki, Makhachevning tyakini har kimdan oldin Makhachning o'zi eshitgan va boshqa hech kimningmagan! 🤣 Bir kunda zulmatdagi xom zalda, chiroqsiz, dushsiz, faqat yigirmanchi asr televizori yonib turibdi, xalq esa mushtlar bilan shug'ullanibdi. Birdan Makhachning oyoq-qo'llari qaltirab, "Tyak! Tyak!" deb baqira boshladi... hammamizni eshitib qolganmizdek! Qani, buning ustiga qanday ishlov berish kerak edi? 😂 Keyin u chapga qiyqirdi, oʻngga qiyqirdi, lekin tyakdan boshqa hech narsa chiqmadi — bu zarba yordamida u "Oʻzingni yaxshi tut, menga tegma!" degan edi. Va endi shunday boʻldiki, butun dunyo uning "tyak"ini eshitib, qoʻrqib ketadi! 🍿🔥 Eeee... mana shunday — orzu qilganing narsani olish uchun oldin unga qarshi kurashishga toʻgʻri keladi!