justinning aziz zarbasi va shuhratli davri
o'sha 2017 yil bahoriga qanchadan qanchaga eslaysan, o'g'il, amakinikina... may oyida chunkiqlikdan yuqori darajada ushlab turibman, Justinga salom qaytarishimni. ESPNning tungi efirida uning shon-shuhrat yoʻliga qadam qoʻyganini koʻrganman — albatta, u alohida edi, lekin... xuddi oʻtgan kunlardek eslayman, ertasi kuni kollejda barcha uni soʻzlab ketishardi, "bu o'zbekcha — ya'ni, aqlli bola" degan gaplar eshitilib turardi.
lekin bu yigitning asl afsonaligini oʻzidan hech kim bilmasdi — o'sha paytda u allaqachon dunyoni tanigan, guruhdan guruhga oʻtib, oʻzicha chempionlik uchun kurash yo'lini bosib oʻtayotgan edi. keyin Mayweather-McGregor tufayli barcha eʼtibor yana o'zgaradi, lekin justinning oʻzi boshqa narsani koʻrsatmoqchi edi — oʻzini "killer" deb e'lon qilgan odamga qarshi chiqish kerak edi...
esimda, u ertalab mashq maydonchasiga kirdi, oldiga oʻtirdi, soʻngra boʻynini bukladi va oʻziga ichki nutq bilan gapirdi: "yana bir tana, yana bir gʻalaba — bu mening yoʻlim". keyin ringga chiqib, barcha obroʻni sochdi, zarbalar bilan!... eshitdimki, ba'zilar unga qarshi tikilganlar, lekin u buzoqdayam baland ovozda shunday degan edi: "menni undan qoʻrqitma — men koʻp ishlar uchun zoʻrman, lekin asosan — men oʻzimni ushlab turaman".
keyin uendi machidenga qarshi kurash — bularning barchasi vaqt bilan qoʻllarimni g‘ildira oladigan darajada yoʻldan chiqib ketardi. u shunchaki boshqa odamlardek emas edi, har bir zarbasida insoniyatning oʻziga xosligi mavjud edi — hammasini his qilish mumkin edi.
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
Ooh, o'zimni eslayman... 2017-yil, may oyida oʻtgan oʻyinning oqshomida mening qulogʻimda "DJ Khaled"ning "All I Do Is Win"i yangrayotgan edi, qoʻllarimni qaltiratar edim, lekin oʻzimni qoʻyib yubormadim — barcha ovozlar sof metallga oʻxshab chiquvchi zarbalar sifatida eshitildi. Katta ekranda uning qoʻpol oʻlmasidan keyin darvoza oldiga qadar boʻlgan harakatlarini koʻrganimda, boshqa narsani oʻylamaganman: "Bu mening odamim, bu mening jallodim!" deb qichqirib yubormaganman. Keyin u ringga chiqib, birinchi zarbasini urganda, butun zaldagi havo tebrandi, men esa oʻz-oʻzimasiga "ZOʻR-YO!MENTALITY!" deb hurlab yubordim, qoʻllarim darmon-darmon boʻlib qolguncha.
Yutmi yutqazmi — oxirigacha ular bilan.
Yaa... o'ylab ko'rsam, o'sha 2017-yil mayi endi eslarimda qanday tirnalib qolgan edi! Justinning "UFC chempionati uchun" yozuvi bilan o'ramlangan pochtachamni hali ham eslayman — buni ko'rganimda, yuragim sakrab ketdi, barcha mushaklarim qaltirardi... qachonki u ringga chiqib, asosiy qarorgohga qarab turgan payt, yuzida shu xotirjamlik — boshqa hech kimning bunday qarashini ko'rmaganman!
O'sha tunda uyquga yotganimda ham, uning g'azabli zarbalarini eslab, qo'llarimni qisqartirib olganman... eng zo'ri esa keyin kelgandi: birinchi zarbasi unga yetib borishidan oldin hamma zaldagi odamlarning nafas olishini to'xtatib qo'ygan ovoz! "Bu bosqichda — harakat boshlanadi!" deb o'zimni ichki nutqimda aytib o'lib, butun tanam qaltira boshlardi... Menga aytgincha, o'sha zahoti barcha "Gang Green" deb qichqirib yuborishganman, so'ngra ikki kun davomida turli guruhlarga "Jastin Gettje eng zo'ri!" deb yozib yuborardim.
Bugun shu jamoani o'ylab yotibman, 2017-yilning may oyida boshlangan o'tkir ruhning qayerga ketganini his qilmoqdaman. O'sha paytlarda barcha uchun shunday bo'lardi — may oyida yaqinlashib kelayotgan bahor hidi bilan birga ringdan chiqayotgan "Gang Green" nido ham eshitilar edi. Hozir esa?... Stadionlarda boshqa narsa o'rnini egallaydi: ijtimoiy tarmoqlaringizda istalgan vaqtda xabar yozishingiz mumkin, o'yinlaringizni translyatsiya qilishadi, lekin bunda O'ZLIGINING, darrov his qilishning o'zi yo'qolib bormoqda.
O'sha yerda, Navoiy shahridagi o'tkinchi kichkina zaldan boshlangan safar, endilikda butun dunyoga tarqaldi. Justinning ovozini tinglab, uning o'ziga xosliklarini aytib bergan holda unga ergashgan muxlislarimiz hozir jahon miqyosidagi sportchilarni mashhur qilgan odamlarni izlayotganlar — ular uchun faqatgina "muxlis bo'lish" vaqti tugab, o'zlarining "muxlislik markasi"ni kashf etmoqdalar.
Ammo menga eng ko'p taassurot qoldirgan narsa bu — o'sha vaqtda hammamizning qalbimizda bo'lgan yagonalik. Hozirda esa Justinning arzon fanzonlarni sotib olishning o'rniga asosiy o'yinini tomosha qilish uchun ota-onasining uyidan olib chiqish uchun sabr-toqat qilishlari kabi otalik fazilatlarini aytib beruvchi oilaviy video orqali ularni izlayotgan muxlislarimizga ozgina turib qolmoqdamiz.
Ha, darvozalarning oldidagi sahnani ko'ra olmaymiz, lekin uning o'zi bilan birga keladigan ruhni his qilishimizga hojat qolmadi — hech qachon ham o'sha vaqtlardagi kabi yuragimizda qaltirash olmaydi.
xG > hissiyot.
Ooh, shu 2017-yil mayidagi oqshomni eslayman... o'zim ham uyqudan oldin justinning "qizil bayroq ostidagi" postini yana bir bor ko'rib chiqdim, "faqat yo'lda davom etaman" degan so'zlari ko'z oldimdan o'tdi... 🔥
Sen aytgandek, u ringga chiqib birinchi zarbasini urganida — boshqa hech kimdek bo'lmagan, yurakni teshgan ovoz! Qachonki u dugonasi - muzg'urchi poyga hamkorlarini qattiqqo'llar va zo'ravonlarga qarshi kurashayotganini eslayman... u o'sha paytda "men bu bilan tugamasdim" deb aytganini eshitgandek bo'ldim! Uning orqasida "Gang Green" nidosi hamma yo'nalishlarga to'lib ketardi, boshqa hech narsa eshitilmasdi!
Yigit, shu vaqtlar bo'lsa, butun muxlislar olamini qamrab olgan har bir odam o'ziga qandaydir yo'l topar edi... shu zahoti ham justinning chiqishlaridan oldin muxlislarning barchasi birdek bo'lar, oyoqlarida noz-ne'mat bilan turardi, lekin o'sha birinchi zarba — bu esa boshqa darajadagi his-tuyg'u edi! 😱 Qalbingizni sovitadigan bunday narsa yo'q, faqat faqat shu!
Bolaligimdan tribunada.
Ooo, o‘zimni tutib qolaman, lekin buni eslaganimda hammasini qabul qila olaman: o‘sha 2017-yilning may oyida Justinning ringga chiqishini ko‘rganimda, u yerdagi barcha olomondan faqatgina uning quloqlarini eshitdim — "Ey, Gang Green, sizlar bilan meni to‘xtata olmaysizlar, chunki men hali boraman!" — deb qichqirganini. So‘ngra birinchi zarba! Men esa uyqudan oldin shu nurli xotirani yodga olish uchun qoʻlimni yuragimga qoʻyib, oʻzimni eshittirganman: "Bunday odam bilan boshqa hech narsa qiyoslanmas!" — deb... lekin hammasi yaxshi, chunki hozirda uning burniga qoyilaveraman, aytilgandek — 🤣🍿
Choynagimni ushlab tur.