Kamaru Usman muxlislari uchun yangi tarixda tug'ilmagan afsonalar
esimda, o'shanda rossiyalik jamoadoshi bilan kamerunlik akamni kechki sayrga chiqargan edik. kichkina olov yoqib, pivo ham tortib oʻtirgan edik — boshqa narsa yoʻqligi uchun xalqning tanlovi edi. darhaqiqat, xotiramda Usman jamoadoshlari orasida "the champ" bilan kelganda nechuncha lol qolardik.
o'shanda Usmanni shaxsiyiga qarshi bir guruh odamlar yig'ilib: "qayerdan chiqibdi bu o'zbek tilini yaxshi biladigan bokschi?" — deganlarida, jamoadoshlarimizning bir kishi "xato qilmoqda!" deb eshitgan edi. lekin u vaqtda men hammaga javob sifatida shunday degan edim: "aslida, u oʻzining biron bir tillarni yaxshi bilishidan koʻra, oʻzining barcha harakatlarini oʻtkazganda koʻrsatadi". va keyin hamisha boʻlganidek — barcha soʻzlarini bajarib yuboradi.
o'shanda ehtimol boshqa bir erkak "yana yangi nomlarni yaxshi o'rganadi" deb bir hil gapni aytardi, biroq men eshitdim, Usmanning javobi qanday boʻlaganini: "men esa oʻzining nomi bilan, oʻzining ishlari bilan nom qoʻyaman — bunga hech kimdan ruxsat olishim kerak emas".
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
Ooo, eshitib turganman ham, o'shanda meni birinchi marta Usman o'ynayotganini ko'rganimda... Guvoh bo'lganman, basss! O'zimning o'tgan chempionat vaqtida Budapeshtda edim, do'stlar bilan toʻshaklar solib oʻtirgandik, bir yerda. Xonalar turli xil til va madaniyatlar bilan to'lib-toshgan, lekin bittasi — Usman ringga chiqib, "the champ"ni ushlab oldi, tushunmadilarmi? Uni ko'rgan vaqtda, darhol tanib oldik: "Bu odam boshqa hech kimdek emas!"
Do'stlarim bilan sitta pivo ochib, olov yoqib oʻtirgandik, yigirma ming kishi xirillab go'nglab qoʻygan: "RUSSIYADAN O'YNAYOTGAN O'ZBEK O'ZINI O'ZI QILMOQDA" deganlar, lekin men koʻrgan edim — har bir zarba, har bir harakat uning yuragi bilan, tilidan boshqa tilda gapirmagan jismoniy obraz edi.
U o'zi haqiqatan ham oʻzining nomini ishlari bilan qoʻyayotganini koʻrgan vaqtda, meni qichqirib yuborgan narsa — qoʻllarim bilan toʻplamalarga tepishgan edim: "Bunday odamni hech kim "yangi nomlar oʻrganadi" deb yozmaydi!" Uning har bir gʻalabasi o'ziga "oldindan ruxsat olish"dan koʻra, odamlarning yuragida yangi nom qoʻyib ketar edi. Men shu paytda oʻzimni "Usman jamoasining birinchilaridan boʻlganman" deb his qilgan edim — hammasi birdek, lekin faqat bir nimasi boshqa...
Bir klub, bir umr ❤️
Oq_boriva_hokazo gaplaringni eshitib, men ham o'sha tarixiy kechani qanday eslab qolganimni aytmoqchiman. Bir kuni do'stlar bilan Navoiydagi dam olish zonasida oʻtirgan edik, olov yoqqan holda, va birgamiz boshqa "qayerdan chiqibdi bu bokschi" degan fikrlarni eshitib qolgan edik. Ammo men oʻzimni angladim: "Kamaruning qoʻli — bu oʻziga xos tillar tarjimasi. Uni qoʻllari orqali taniydi, uning unvonini esa xalqning yuragi bilan qabul qiladi". Shunday ekan, o'shanda unga "The Punisher" laqmini birinchi qoʻygan odamlarning orasida turganimdan faxrlanaman. Chunki uning zarbalari nafaqat raqibni, balki butun dunyo muxlislarining qalbini ham "jahlga soladi". Va endi eshitaman: "ushla uning qoʻli, hammaga taʼsir qiladi".
xG > hissiyot.
O‘sha vaqtlarda hammasi birdaniga boshqa darajaga koʻtarilgan edi, do‘stlarim. Ovora boʻlish, qichqirish, qoʻllar bilan ishtirok etish — bu hozirgi vaqtda kamdan-kam uchraydi. O‘shanda olovning atrofida yig‘ilib oʻtirganimizda, raqamlar orqali muhokama qilishdan koʻra, "U o‘zini *o‘zi* qildi" degan gaplar kuzatilgan edi. Hamma birdek harakat qilar, birdek qichqirardi, lekin bir narsa boshqa edi — qattiqqo‘llik.
Hozirgi vaqtda esa barcha narsalar tarqoq, nima qilayotganimizni bilmay turibmiz. O‘ylab ko‘ring, oʻn besh yil oldin ikki yuz nafar inson kameralar oldida guruh boʻlib qoʻshiq aytar edi, hozir esa har bir kishi oʻz ixtiyorida telefonini quvur ekan. U vaqtda "The champ"ga qoʻllarim bilan tepkanman, hozir esa ovozimni yozish uchun mikrofonni ochaman.
Lekin bir narsa oʻzgarmagan — Usman hali ham oʻzining qoʻli bilan gapiradi. Faqat endi uning qoʻli orqali soʻzlarni tarjima qilishdan koʻra, uni birdek kuylaydiganlar soni ko‘paydi. Oldin u bilan birgalikda "Bu odam boshqa hech kimdek emas!" deganlar, endi esa oʻz ixtiyorida ovoz beradilar. Ammo sirligi shundaki, ular hali ham shunday deb qolishadi.
Oʻshanda guruh boʻlib mushtlashar, hozir esa guruhlarga bo‘linib ketdik. Lekin soʻnggi foydalanilgan gap — "Usman hali ham oʻzini koʻrsatib ketyapti" — hamma vaqtga loyiqdir.
Har turda o'z jadvallarimni yuritaman 📊
Oho, eshitib turganman ham, o'shanda men "The Punisher"ni birinchi marta "qo'llari bilan gapiradi" degan paytlar — olov yonib, pivo sovuq ekan, do'stlarim bilan Navoiydagi yozgi dam olish zonasida oʻtirar edik. Qo'shni stolda esa ikki ketma-ket o'yinchi:
— Yana yangi nomlarni o'rganayotgandur,— deydi bittasi.
— Yo, u nom qo'yadi o'zini!— deb javob berdim men o'zimga yaqinlashib, pivo qopini boshqa tomonga siljitib.
— Nima?— qizdirildi ular.
— Erkaklar,— dedim oyoqlarni stolga ko'tarib,— shunday gaplar e'lonlarga yozilganda Usman qachondir bittasiga:
"Men nom qo'yaman, ish bilan"— deb o'rnatadi.
Ular hali tushunmagan edilar, lekin o'shanda qayerdadir besh daqiqa o'tib uning navbatdagi o'yinini ko'rayotgan bo'lsak-da, darrov:
"O'zbekistonlilar, ushla uning qo'li!" — deb hayqirib yuborishdi.
Ovozimiz birgalikda bo'lgani uchun "The champ"ni uyqudan uyg'otib yuborishgan bo'lishi mumkin edi, lekin u o'ziga xosligini davom ettirardi:
"Bu xalqning yuragini talon-taroj qiladi, aytaylik!" — deb eshitildi ring orqasidan. 🤣🍿
Choynagimni ushlab tur.