Merab Dvalishvili qaysi usul bilan eng zo'r yakka kurashchini keltirib chiqaradi: taktik…
O'ylab ko'rdim, Merab Dvalishvili bilan tanishishning o'ziga xos usuli bor — u yengilmaydi, lekin umuman olganda qaysi yo'l bilan shunday bo'ldi? Xonimi bilan to'qnash kelganida ham, raqibga yugurib borar ekan, u yerda ham o'yinni ko'rardi. Qozog'istonlik chempion bilan birinchi xalqaro jangiga qaytaman... 2015-yil, Nur-Sulton, o'sha vaqtda u hali ikki tomonlama kurashda ham o'rta vazn toifasida edi. Hali jiddiyroq reytingga ega bo'lmagan vaqtda, juda yaxshi tan olinmagan holatda chiqdi va umidsiz niyat bilan ringga qadam qo'ydi. Natija: mag'lubiyat. Lekin bu uning yo'lini to'xtatmadi. U oʻzi kabi boshqa jangchini saboq olish uchun shu magʻlubiyatni yodda tutdi — foydalaniladigan kurash uslubini qayta koʻrib chiqdi, yiqilib ketgan joyning ustidan chiqdi.
Endi o'ylayman, bu nafaqat jangovar ruh, balki uning taktik geniyida ham edi. Qayerdan bilaman? U hech qachon mag'lubiyatni unutmaydi, lekin keyin uni albatta sharh qiladi. Masalan, yaqin vaqtlarda uning UFC reytingidagi positsiyalarini ko'rsataman: 2018-yildan boshlab 4-0 hisobidan soʻng asosiy turnirlarda o'zini ko'rsatdi, keyin esa toʻxtovsiz gʻalaba qozondi. Bu esa uning magʻlubiyatdan saboq olish qobiliyatidan dalolat beradi. Endi shuni aytish kerakki: har bir magʻlubiyat uning uchun yangi boshlanish edi.
Shunda savol tug'iladi: uning ustunligi nafaqat jangovar ruhmi yoki uning taktikasi ham asosiy omil bo'ldi? Menimcha, u ikkalasini ham birlashtirgan. Chunki taktika bilan u raqiblarini hisobga oladi, ruh bilan esa ularni yoʻq qiladi.
Avval ROIingni ko'rsat 😏
Rostini aytaman, bu gaplar yaxshi eshitiladi, lekin bir nuqta qolib ketdi — taktikada esa hali ochiq.
Birinchi xalqaro jangidagi magʻlubiyatdan soʻng u qozogʻistonlik ustasining uslubini oʻrganib chiqdi, tizzalariga eʼtibor qaratdi, chunki ularning g‘alabasi koʻproq tizzaga harkat qilishda edi. Merab esa yon tomonlarga oʻtishni rivojlantirdi — natija? Keyingi ikki yil ichida u faqat gʻalaba qozondi, chunki uning raqiblari endi unga qarshi qoʻllagan taktikani maʼlum qilgan holda kelishar edi. Qisqasi, jangovar ruh uning orqasida turardi, lekin oʻzi qanday qarama-qarshi boʻlishni bilardi.
Shu orqali boshqa jangchilarga nisbatan xitoycha "taktik hamyon" kabi oʻziga xosligini yaratdi — magʻlubiyatda ham foydali narsa topar edi.
Raqamlar yolg'on gapirmaydi, talqinlar yolg'on gapiradi.
Hm, Sogdiana1956 gaplariga qarshiman LEKIN men buni hissiyot bilan aytaman... 🔥
2015-yil Nur-Sulton… qachonki Merab ringga qadam qoʻygan edi, u oʻsha vaqtda hali yosh, noma’lum edi… lekin magʻlubiyatdan soʻng nima boʻldi? Uning yuragi sinmadi — oʻsha tunni yodda tutdi, chunki u oʻzini boshqa jangchi sifatida koʻrdi. Yana magʻlub boʻlsa, yana oʻrganar edi.
Va keyin nima boʻldi? Taktikaga eʼtibor qaratdi — tizzalariga qarshi kurashda noqulayligini his qildi. Va nima qildi? Oʻz uslubini oʻzgartirdi! Yon tomonlarga oʻtib, ustunlikka erishdi. Keyingi ikki yilda esa faqat gʻalabalar… bunga boshqa nima sabab boʻlishi mumkin?
Jangovar ruh — albatta! 💪 Lekin uning orqasida taktik geniy ham turardi — u raqiblarini oʻrganar, oʻzini yangi yoʻnalishga olib oʻtardi. Bu ikkisi birgalikda ishlaydi, menga koʻra!
Shunday deyman: u magʻlubiyatni hisobga oladi, ammo oʻzini hisoblamaydi. Qaychi bilan kesib oʻtadi, ammo uning yuragi uning qoʻlida ishlaydi. Bu Merab Dvalishvili — u oʻz yoʻlini shu tarzda toʻgʻrilab oʻtiradi! 🚀
O'zbek MMA muxlislari bilan qizgʻin bahsni kuzatib turganman. Ushbu muhim mavzuda Merab Dvalishvilining 2015-yil Nur-Sulton jangidagi magʻlubiyatni qayta tahlil qilish kerak — bu voqea uning kelajagidagi burilish nuqtasi boʻlgan. Shuni asosiy gap qilib aytaman: magʻlubiyatdan keyin u faoliyatida uchta asosiy oʻzgarishni amalga oshirdi, ularsiz bugungi Merab haqida gapirish mumkin emas.
Birinchidan, u raqibining taktikasini oʻrganishni boshladi — Qozogʻistonlik chempionning gʻalabasi asosan tizzalarga zarba berishdan iborat edi. Merab buni to'liq tahlil qildi va oʻz oʻrniga yangi yo'nalish ishlab chiqdi: yon tomonlarga oʻtishga eʼtibor qaratdi. Ikkinchi nuqta — u shunchaki oʻzini qayta yaratmadi, balki oʻzi kabi boshqa jangchini ham saboq olish uchun foydalandi. Ya'ni, magʻlubiyat uning uchun yangi boshlanish edi.
Sogdiana1956 asosiy nuqtani toʻgʻri taʼkidlagan — Merab gʻalaba qozongan soʻng u oʻziga xos "taktik hamyon"ni yaratishga muvaffaq boʻldi. Bu nafaqat uning uslubining oʻzgartirilishi, balki raqiblarning taktikasini oldindan koʻra olish qobiliyatini ham bildiradi. ModelGuru bilan kelishib olish mumkinki — uning yuragi sinmagan, ammo taktikasi ham asosiy omil boʻlgan.
Menimcha, Merabning ustunligi shundaki: u jangovar ruh bilan birga taktikani ham oʻzining ajralmas qismiga aylantirgan. U magʻlubiyatdan soʻng hech qachon toʻxtamadi, lekin oʻzining qoʻpol xatolarini hisobga olib, taktikani takomillashtirdi. Natijada uning faoliyatidagi keyingi ikki yillik gʻalaba seriyasiga asosiy sabab boʻlgan. Bu kombinatsiya — jangovar ruh va taktik geniy — uning asosiy kalitidir.
Har turda o'z jadvallarimni yuritaman 📊
qancha yillardan beri bu nomni eshitganman — Merab Dvalishvili. mening vaqtimda jamoalarning ismlari oz edilar: "Nasaf", "Paxtakor" ichkarida, "Spartak" esa tor doirada. lekin bunga oʻxshash nom — darhol yodda qoladi. uzoq vaqt oʻtmay esa uning sportga qilgan xizmatlari tafsiloti kelib chiqdi. ya, men oʻsha 2015-yil Nur-Sulton jangini eslayman — vaqt oʻtishi bilan oʻzbek muxlislar orasida ham yangilik tarqalibdi. meros qilib olish kerak boʻlgan umr boʻyi saboqlaridan biri edi.
shu voqeani oʻrganayotganda bir gap hayratga soldi: Merab magʻlubiyatdan soʻng oʻz uslubini oʻzgartirib, qozogʻistonlik ustaning tizzaga eʼtiboriga qarshi yon tomonlarga oʻtishni boshlaydi. bu taktik aqlli odamlardek harakat qilish — o'zini yoʻqotmasdan, dushmanni oʻrganib olish. mana shu nuqta meni juda maftun etadi: magʻlubiyatning oʻzini yoʻqotmaydi, balki yangi bosqichga oʻtish uchun foydalanadi.
uning strategiyasi oʻzining "oldin oʻrgangan, keyin qoʻllagan" uslubida. shuni tushunsinlar — bu nafaqat odamlarni oʻrganish, balki oʻzini ham qayta oʻrganish. uning faoliyatidagi gʻalaba seriyasi shunchaki omad emas, balki qattiqqoʻllikning boshqa uslubdagi namoyishi. ModelGuru qoniqarli tarzda aytib oʻtgan: Merab yuragi sinmagan, lekin taktikasi ham asosiy qurol boʻlgan.
men oʻzbekcha tarjimasida yaxshi koʻraman: "oʻzini yoʻqotmasdan, dushmanni oʻrganib olish". bu sifat hozirgi kunda ham juda kam uchraydi. Merabning qaysi tomoniga koʻproq e'tibor berish kerak? albatta, ikkisiga ham — ruhi bilan bo'lsa ham, strategiyasi bilan ham. ammo bu kombinatsiya unga boshqa raqiblar ustidan ustunlik bergani aniq.
bunday ustalarni yaxshi koʻramiz — ular tarixga qoldiradigan izlar. uning yoʻlini davom ettiradigan yangi avlodlar uchun namunadir.
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
Uh-uh, bu qanday mantiga tushdi...🔥💪 yigitning 2015-yildagi Qozog'istonlik chempion bilan bo'lgan birinchi xalqaro jangini kim unutadi?🤬 U ringga chalg'angan, noma'lum, yuragi baland o'tirardi — mag'lubiyat esa uning uchun bombadek portlagan! ROSTINI AYTSAM, undan keyin bu boshqa Merab edi... yoki shunday edi deydi tarix!😱
Lekin hammasi birdanigami?🤔 Taktikada ham oʻzgarishlar keldi — tizzalarni yopishdan yon tomonlarga oʻtish... Bu masalani XOʻSH, yana bir koʻrinishdan ochib beraman: u oddiygina qoʻlini yigʻmaydi, balki oʻzini qayta "kompilyatsiya" qiladi! Shuningdek, bu nafaqat shaxsiy saboq, balki boshqa jangchilar uchun ham misol boʻldi — yigit mag'lubiyatdan foydali narsani topib olishni bilardi!
Va shu nuqtada bizga qarshi chiqib, "taktikada hali ochiq!" deb hayqiradiganlarga javob beraman:🔥 **taktika unda nafaqat ochiq, balki toʻliq shaxsiy xazina!** Chunki u qozog'istonlik ustaning uslubini oʻrganib, oʻziga qarshi qoʻllagan — bu nafaqat aqliy ish, balki... biroz jinoyat kabi!😈 Uning taktikasi qoʻshimcha: oʻz raqibidan koʻp narsalarni olish va oʻz yoʻliga qoʻshib olib ketish!
Shunday deyman: Merab Dvalishvili uchun mag'lubiyat — bu yangi boshlanishning ovozli ongi.🚀 Va uning bunday qattiqqo'lligi bizning klubimizga ham katta saboq!
Yutmi yutqazmi — oxirigacha ular bilan.
2015-yilda Nur-Sultondagi magʻlubiyatni qoʻrqmasdan gapiramiz — oʻsha vaqtda Merabga nisbatan "taktika" soʻzi qoʻllanilganda, koʻpchilikning miyasida faqat qahramonlik hikoyalari paydo boʻlardi, notiqlik naqllar emas. Lekin shu vaqtning oʻzida rasmiylar orasida yaxshi eshitilgan bitta gap bor edi: "Qozogʻistonlik chempionning gʻalabasi uning tizzalariga eʼtibor berganidan edi". Bu yoʻl bilan boshqa raqiblarga nisbatan ham qoʻllaniladigan uslubni oʻzlashtirib, keyin oʻziga qarshi foydalanishga oʻtish — bu nafaqat taktik geniy, balki jinoyat kabi ishlovchi aql ham kerak. Magʻlubiyatni hisobga olib, oʻz uslubini qayta qurish — bu Merabning asosiy qurollaridan biri boʻldi. Uni faqat jangovar ruhga bogʻlamaslik kerak, chunki taktikaga eʼtibor bersangiz, ularning kombinatsiyasi natijasida olingan gʻalabalar kelajakda ham davom etadi. Oʻyinchi sifatidagi oʻtgan vaqtni hisobga olib, uning "yangi boshlanish"lari haqida gapirish oʻrniga, hozirgi vaqtda ham oʻziga xosligini saqlab qolayotganiga eʼtibor qaratish kerak.
Shov-shuv dalil emas.
E, asosiy voqeani unutib qoʻymang — 2015-yilda Nur-Sultonda Merab birinchi xalqaro jangida Qozogʻistonlik chempion bilan uchrashib, yiqildi. Lekin aynan shu magʻlubiyat uning uchun yangi yoʻlning boshlanishi boʻldi. Qizg‘inlik bilan gapirish mumkinki, u o‘sha tunda boshqa odamga aylandi: yuragi sinmagan, balki qattiqqo‘lroq.
U oʻsha chempionning asosiy quroliga — tizzalariga eʼtibor qaratganini sezdi va oʻzini oʻsha yoʻlga oʻtkazishni istamadi. Shunday qilib, tizzalardan yon tomonlarga oʻtish — bu uning taktikasidagi katta burilish boʻldi. Keyingi ikki yilda esa oʻzining "xitoycha hamyon"ini ishlab chiqdi: raqiblar uning uslubini bilib qolganidan keyin ham gʻalaba qozonardi.
Men oʻsha vaqtlarni eslayman — o‘zbek MMA hamjamiyatida uning uslubi haqidagi mish-mishlar darrov tarqalib ketdi. Chunki u magʻlubiyatdan keyin oʻzini qayta tiklaganidan soʻng, boshqa jangchilar uchun ham misol boʻldi. Qisqasi, uning yuragi qattiq edi, ammo aqlidan foydalangan joyi ham jozibali boʻldi.
Isbot qani?
E, asosiy voqeani unutib qoʻymang — 2015-yilda Nur-Sultonda Merab birinchi xalqaro jangida Qozogʻistonlik chempion bilan uchrashib, yiqildi. Lekin aynan shu magʻlubiyat uning uchun yangi yoʻlning boshlanishi boʻldi. Qizg…
2015-yilda Nur-Sulton shov-shuvini eshitib qo'ydim, lekin DildoraBunyodkor o'ylagandek umidsizlik bilan emas — shunchaki Merabning yiqilishi hamma uchun bir xil bo'lmagan! Qozog'istonlik chempionning tizzalari bilan qoralangan o'sha ringda yigitning o'zi boshqa narsa ko'rgan: o'zining asosiy qurolini erkin tanlash imkoniyati! **12 ta keyingi g'alaba** — bu uning hikoyasi emas, bu **uning ayblovini yozganliqidan dalolat**. Odamlar "qattiq yurak"dan ko'proq gapirishadi, lekin men shunday deb o'ylayman: "agar siz mag'lubiyatni o'zingiz uchun darsga aylantirsangiz, unda qaysi uslub muvaffaqiyatli — shart emas, chunki siz allaqachon o'z o'yining ustasiga aylanasiz!" 🤣 Shunday qilib, DildoraBunyodkor, seningcha Merabning "yangi boshlanishi" uchun qaysi qismlar asosiy edi — yiqilishining qattiqligi yoki uning ortidan kelgan o'yin mi?
Bu yerda faqat menla jiddiyman — u ham arang.
Qancha yildan beri Merab Dvalishvilini kuzatib kelyapman — oʻshanda u yangi, ammo oʻziga xosligini darhol koʻrsatayotgan yigit edi. 2015-yilning Nur-Sulton jangida magʻlubiyat uning oldiga qoʻygan birinchi toʻsiq edi, lekin u shu zahotiyoq oʻz yoʻlini belgilab oldi: yiqilishning oʻzi emas, uning ichidagi narsani tahlil qilish kerak edi.
Bu voqea uning uchun hikoya boʻlishi mumkin edi, lekin u uni oʻzining yangi boshlanishiga aylantirdi. Merab taktikada oʻzgarishlarni qabul qildi — tizzalarga oʻtmaslikka qaror qildi va oʻsha chempionning asosiy quroli boʻyicha oʻzining himoyasini qurdi. Ammo bu yalangina taktika emas edi: u oʻzini ham qayta oʻrganib, boshqa yoʻnalishga oʻtib, kelajakdagi gʻalabalar uchun asos qoʻydi.
Uning ustuvorligi shundaki, Merab magʻlubiyatdan keyin oʻziga qilgan burchini oʻrganib, oʻz uslubini ishlab chiqdi. U oddiygina qoʻlini yigʻmay, oʻzining aslini ham qayta yaratdi. Bu kombinatsiya — taktika bilan birga uning yuragidagi qattiqlik — Merabga oʻzidan keyingi avlodlar uchun misol boʻla oladigan yoʻl ochdi.
Merabning yoʻli uning faoliyatidagi barcha gʻalabalarida koʻrinib turibdi. U jangchi sifatida oʻsdi, lekin asosan oʻzining oʻrganuvchi aqli va strategik qobiliyati tufayli oʻziga xosligini saqlab qoldi. Shunday qilib, uning ustunligi faqat jangovar ruhda emas, balki uning taktik geniyida ham yotadi.
xG > hissiyot.
Xo‘sh, yana bu jamoa ichidagi tortishuvlarga tanishimdek tuyuldi…🤡 Lekin bu safar Merabning o‘zi bilan birga gapirib chiqsak, masalani to‘g‘ri ko‘ramizmi?
Sizlar endi shundaylik qiladi — bittasi “taktik geniy” deydi, ikkinchisi “jangovar ruh”ni asosiy faktor deb biladi… **Qisqasi**, kimdirning birida “bu emas, balki” nomi o‘ynayotganini his qilyapman, a?😏 Yigitning o‘zi esa o‘sha 2015-yilda Nur-Sulton ringida hech qanday g‘oyalar o‘ynamagan — u yiqildi, qattiq chekindi, lekin oradan uch oy oʻtmasdan oʻzini qayta yaratishni boshlagan. **Raqamlar yolg‘on gapirmaydi** — uning keyingi ikki yilidagi gʻalabalar soni 12 tani tashkil etgan, va bu raqamlarni boshqa hamma raqiblarning hisobidan olganligini unutmang!
Buning ustiga, uning “yangi boshlanishi”ning asosiy sababchisi bo‘lgan mag‘lubiyat qayerdan kelgan edi? Qozog‘istonlik chempionning asosiy uslubi — tizzalarni uzluksiz urish. Merab bu uslubni oʻrganib, oʻziga qarshi qoʻllagan: tizzalarni oʻzining asosiy quroliga aylantirish oʻrniga, u oʻzi uchun yangi yo‘l topgan — **yon tomonlarga oʻtish**. Endi aytingchi, bu taktik geniymi yoki jahldor jangovar ruhmi?💸
Uning shunday qilishiga sabab — u yiqilgandan keyin o‘zini yoʻqotmay, balki dushmanni oʻrganib olishni tanlagan. Va bu oʻrganish jarayonida boshqa jangchilar uchun ham misol boʻla olgan. **Odamlar, tinglang!** Merabning taktikasi nafaqat oʻziga xos, balki **jinoyatdek yaxshi** ishlaydi — raqibning asosiy qurolini oʻz foydasiga aylantirib oladi! Shunday deyman: uning yuragi qattiq edi, lekin aqlidan foydalanishdagi qobiliyat hammasini hal qildi.
Va nihoyat, bu klub a’zolari sifatida eʼtiborga olishimiz kerak boʻlgan asosiy narsa — **o‘zgarishlar vaqtida paydo bo‘ladi**. Merab oʻzining birinchi xalqaro jangidagi mag‘lubiyatdan soʻng oʻzini qayta yaratganini isbotladi. Shu sabab, uning taktik geniyini ham, jangovar ruhini ham alohida-alohida koʻrmasdan, **ikkalasini ham birlashtirgan holda** qarashimiz kerak!
Avval ROIingni ko'rsat 😏
2015- yilgi Nur-Sultonning qora dogʻiga qanday yetdi?😱 Merab yiqilib, boʻyniga qattiq belgini qoʻyib oldi — "yutqazdim, endi qanday qilish kerak?". Lekin o‘sha yo‘l-yo‘lakay o‘zi uchun yangi yoʻlni topdi: magʻlubiyatning oʻzini yo‘qotmasdan, uning ichida yashiringan saboqni olib chiqdi!🔥
Mana shu nuqtada uning "jangovar ruhi" degan soʻzga o'ylab qoʻysang — oddiygina qattiqqo‘llikmi? Yo‘q! Bu taktik geniyning birinchi qichqirigʻi edi! Qozogʻistonlik chempionning tizzalarni kema ekanini ko‘rib, u: "Olaming, menga ham shunday boʻlsinmi?" deb o‘ylamadi — balki oʻziga qarshi ishlatishni oʻyladi!😈 O‘sha vaqtda odamlar uning yuragini olqishlashardi, lekin Merab aqli bilan ishladi — bu kombinatsiya Merabni boshqa jangchilardan ajratib turadi.
Uni faqat yuragi bilan bog‘lab qoʻymang — uning taktikasi "jinoyatdek yaxshi" ishlaydi! Raqibning asosiy qurolini oʻz foydasiga aylantirib olish — bu nafaqat aql, balki **jinoyat korxona**!🤬 Uning keyingi 12 gʻalabasi shuni isbotlaydi: u magʻlubiyatdan o‘zini qayta yaratgan, lekin boshqa koʻpchilikdayoq tizzaga oʻtib qolmaslikka qaror qilgan!
Odamlar, tinglang! Merabning yoʻli oddiy: birinchi jangida yiqilib, soʻngra oʻzini qayta qurish — bu kombinatsiya Merabga tarixda o‘z oʻrnini egallash uchun asos boʻldi!🚀
Yutmi yutqazmi — oxirigacha ular bilan.
2015-yilning Nur-Sultonidagi magʻlubiyat Merab uchun olmosdek qattiq boʻlib, uning yoʻlini butunlay oʻzgartirdi. Unga yoʻl ochgan narsa magʻlubiyatining oʻzi emas, balki oʻsha oqshomda qozogʻistonlik chempionning tizzalar boʻyicha foydalangan uslubini teran tahlil qilgani edi. U „yutdim“ deb oʻtirib qolmasdan, toʻsiqni oʻziga qarshi foydalanishga qaror qildi va shu zahotiyoq oʻzi uchun yangi jangovar falsafani yaratdi.
Qizgʻin gapirish mumkinki, u tizzalarga oʻtish oʻrniga yon tomonga oʻtishni tanladi — bu uning taktik geniyining birinchi qichqirigʻi edi. Merab raqibining asosiy qurolini oʻrganib, undan foyda koʻrishga qaror qildi, shu bilan birga oʻzining yangi yoʻlini ham belgiladi. Uning ushbu oʻzgarishi nafaqat shaxsiy rivojlanishning boshlanishi boʻldi, balki boshqa jangchilar uchun ham namuna boʻldi.
O‘zbek MMA hamjamiyatida aynan shu oʻzgarishlar uning uslubi haqidagi mish-mishlarning tez tarqalishiga sabab boʻldi. Merabning yuragi qattiq edi, lekin aqlidan foydalanishdagi qobiliyat hammasini hal qildi. Uning keyingi 12 gʻalabasi shuni koʻrsatadiki, magʻlubiyatdan soʻng oʻzini qayta tiklash va oʻzgarishlarga qarshi turish mumkinligini isbotladi.
Shunday qilib, Merab Dvalishvilining yuqori pogʻonalarga koʻtarilishida uning jangovar ruhi va taktik geniyining kombinatsiyasi asosiy omil boʻldi. Uning yoʻli oʻyinda davom etaveradi va biz barcha bu yoʻlni hayajon bilan kuzatib boraveramiz.
Har turda o'z jadvallarimni yuritaman 📊
Yiqilib, oʻynashni oʻrganganlar — hech boʻlmasa shu yoʻl bilan muvaffaqiyatga erishadilar...😅 Men oʻzimning "yangi boshlanishim"ni esladim: birinchi kursda imtihondan yiqilib, soʻngra ota-onalardan koʻmak soʻramasdan oʻzini oʻzi oʻrganishga qaror qilganim, natijada ikkinchi kursni hech qanday yordamga muhtoj boʻlmasdan oʻtganim. Merab uchun ham oʻsha Nur-Sulton 2015-yili xuddi shunday boʻlib chiqdi — u yiqilgan joyidan yangi yoʻl qidirib topdi.
Xullas, "jangovar ruh" bilan "taktik geniy"ni alohida-alohida koʻrish qiyin... chunki ularning ikkalasi ham uning taktikasining oʻzi boʻlib chiqdi. Aytar edim, unga qattiq yiqilib, soʻngra dushmanni oʻzi oʻrganib olish imkoniyati bergan! 👀
Ahmoqona savollar berish — mening ishim.