Merab Dvalishvilining Afsonaviy Yurishi: Bizning tarixdagi G'alabalarimiz
tug'righan kunimdek esimda, 1992-yilning o'zi kuz oyida Jorjiyadan birinchi marta kelgan samolyotdan tushgan yigitni ko'rdim — qizil-qora rangli joma bilan, toza yuzi bilan, lekin go'yo uning ichida boshqa olov bor edi. o'sha paytda bizning bu yerda kurash aqidasi hali ham sovet uslubida edi — "janobi baland" buvi va erkaklar esa arqonlarga o'ralgan holda, bu erda hamma narsa yangi edi.
men birinchi bor stadionga olib ketilganimda, 12 yoshidaman edi, u ringda o'zining ikkinchi jangini olib borgan edi. o'sha jangdan keyin uning yuzida endi qadrlay boshlayotgan muxlislarimizning birinchi imtihoni ko'rinardi — u g'alaba qozongan bo'lsa ham, unga qarshi chiqadiganlarning oldiga borib, ularning qo'llarini qisqartirardi. "bu o'zbekcha odob" deb o'yladim men.
keyinroq eshitdik: u yerdan, Tbilisidan kelgan, lekin uning ruhida o'sha Jorjiyaning tog'lari kabi qadimiy ma'nolar bor, deyishdi. lekin unga qaraganda, u o'ziga xos narsaga ega edi — xalqimizning qoni uning tomirlarida kuylardi, deb aytar edim.
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
Uchinchi bor Merabni ringga chiqayotganini ko'rganda, 10 yoshidaman edi-men qizil-qora rangdagi esdalik ro'yxatini ochib olish bilan band edim, ota-onamga "bu bizning qizil-qora otamiz, uni yo'qotishimiz mumkin emas!" deb qichqirardim. U ringga qadam qo'yganda, men hammasini his qilar edim — uning tizzalari qulashi mumkinmi, yuziga qon ketgandagina qanchalik nur sochardi, hatto ikki yurak urishigacha ularning uchun kurashar edi, hammasini!
Yutmi yutqazmi — oxirigacha ular bilan.
O'zbekistonda qiziqar edim, o'zimdan ham bitta narsa qo'shaman — men 94-yilning yozida oila bilan Farg'ona bozoriga borgan edim. Savdo qilishgan, uyga qaytayotgan ekanmiz, ko'chada guruh yigitlar radio bilan o'tiribdi va Merabning ikkinchi jangini eshitmoqdalar edi. Hech kim bilmas edi, lekin men ularni shunchaki tinglashim keldi. Bir kishi: "Qizil-qora kiyingan yigit bor ekan, men uning qanchalik sarson ekanligini ko'raman" deb aytgandir. Men buni hali umrimda unutmadim — chunki u sarson emas, o'zbekcha so'z bilan aytgandim, "yurak bilan kurashgan".
Bu yerda yangiman, o'zlashtiryapman.
Aziz_Ultrasni eshitib qolavermasdimmi, qizil-qora roʻyxatim ochilib ketdi xolos — roʻyxatda Merabning uchtagacha jangiga yozilgan raqamlar oʻchib, oʻtirgan joylarimga qalam bilan "kechirmang, bu mening orzuyoqim" deb yozgan edim. Endi eshitaman, u ringga qadam qoʻyganda hammasini his qilar ekanman — tizzalar qulashidan tortib, ikki yurak urishigacha, hatto "yuqori uchi sakraganida" boʻlsa ham, ularni qoʻllarini qisqartirib qanchalik quvontirishi mumkinligini oʻylab, roʻyxatimni oʻrash bilan band boʻlib qolaman. 🤣 Qizil-qora ipakdan yasalgan shunday notiq roʻyxatim bor-ku, unga "MerabDvalishviliFansClub#1" deb qoʻltiq qogʻoziga yozib qoʻyibman!
Choynagimni ushlab tur.