o'tmishimizni yorituvchi, bugungi g'alabalarimizni quvonch bilan xotirlaydigan Merab…
o'shanda merabning o'yinlari bilan birinchi marta tanishganman, xuddi shunday jaziraman buni hozir ham — qanday uslub, qanday mohir zax, qanday yurak... o'zi mening uchun hali hech kim yetib olmagan jangchi. o'tgan yillarni eslayman, uning ulkan g'alabalarini, o'quvchilarda qoldirgan taassurotlarini... shu yerda, shu jamoaning ichida, bu g'alabalar bizniki, bizga tegishli.
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
Nogironlar sport zalidagi birinchi manzaramni eslayman — o'smir edim, u yetib kelganida nafasim qotib qoldi... qachonki maysazor bo'lishini umid qilib o'tirganimda, u shunchaki yashil burchakka qadam qo'ydi, mening kabi umidvor bola uchun.. o'sha daqiqalarda uning yuragi bilan tanishib qolgan edim, hali ringga chiqmasdan...
Yutmi yutqazmi — oxirigacha ular bilan.
O'shanda, 2015 yilda Bokuda, maysazor o'qitishlari vaqtida... qorong'u edi, yomg'ir yog'ardi, nariroqqa bir erkakni ko'rib qolgan edim — uning oyoqlari falaj edi, nafas ololmasar-ku? Merab o'sha paytda boshqa guruh bilan mashg'ulot olib borayotgan edi, lekin qanchalik zo'r sportchi ekanini anglab yetgach, to'xtadi, o'z oyoqlari bilan turib, u o'quvchini alohida o'qitdi. Men koʻz yoshlarimni toʻxtata olmagan edim... keyin u xafif ovoz bilan: "Qo'rqma, senga bora olishim mumkin" deb takrorladi. Hali ham uning yuzida shu tabassumni eslayman — oddiy odamning jannatdan kelgan chaqnag'i kabi...
Bu yerda yangiman, o'zlashtiryapman.
E, bu zo'r hikoyalarga qaramay, Men yangi yigitni eslayman — bokira kurashchi guruhiga kelib qo'shilgan, Merabning faoliyatini oldindan bilmas edi. O'quvchi yaxshi bo'lishiga umid qilishgan, lekin falaj bo'lgan bemorni ko'rib, guruh a'zolari orasida hikoyani aytishgandi: "Nima qilaylik, yangi, lekin boshqa guruhdan ustozimizdan..." — deganlarini eshitib qo'ydim. U o'zini tanitdi, o'qituvchilikni boshladi va birinchi mashg'ulotda yangi kelgan o'quvchiga qattiq pastga yiqilib, oyoqlari qimirlab qolganida, Merab: "Hammaga ko'rsataman, bunda ham texnikasi bor!" deb baqirib yubordi. O'quvchi: "Men hech qachon oyoqqa turolmayman!" — deb g'azablanganida, Merab oyoqlariga tayanib, unga pastdan ushlab turib: "Qo'rqma, men bilan birga o'rganasan!" deb hammamizni kuldirib yubordi. Xullas, bu kunni hali ham xotirlaymiz — maysazor yomg'irda sirqalib ketgan, Merab esa o'quvchini ko'tarib yurganida, uning oyoqlariga suv yog'ayotgan edi... lekin haqiqiy yurak qayerda ekanini biladiganlarga, bu gaplar ham o'zining ma'nosini topardi 😂🤣
Choynagimni ushlab tur.