o'z elilarimiz uchun boshqa hech kimni ko'rmadik
o'sha paytlar bilan solishtirganda bormi, eslayman Pantoja o'zining birinchi g'alabasini qozongan vaqtini — 2016-yilning fevralida UFC on Fox 18 da Mario Bautista ustidan chiqganida. oyoq texnikasi, qarshi olish qobiliyati — hammasi unga yoqib qolgan edi, mening hayajonimni bilasanmi? lekin keyinroq uzoq vaqt kurashdi, har bir galamini eshitardik, ichki doiramizda aytar edik: "bu bola keladi, bu bola keladi..."
keyin 2021-yil kelib, boshqa darajaga ko'tarildi — Aljamain Sterlingga qarshi UFC 267da chempionlik uchun da'vogar sifatida maydonga tushdi. o'shanda hali unga "champion" deya murojaat qilmay edik, lekin o'z-o'zidan undan keyingi harbiylarga qanday qarayotganligimizni bilsang... ichki guruhimizda bir kishi shunday degan edi: "yuqoriga ko'tarilayapti, bu bola o'sha cho'qqiga chiqadi".
va keyin nima bo'ldi? 2023-yilning 11-avgustida esa chinakam tarix yozildi. savage bilan to'liq vaqtda kurashdi, asosiy vaqtda shu eng zo'r zarbalarini berdi va... tamom! birinchi UFC chempioni sifatida peshqadamlikni qo'lga kiritdi. o'shanda meni eshitmadingizmi, guruhda ba'zi kichkina tortishuvlar bo'lardi: "oy, adidas paltosi shu jangdan qolganini esdalik sifatida saqlamoqchi!", yoki boshqa bir kishi: "yo'q, uning barmog'i ketma-ketligi ham muborak!" — hammasi ham o'sha momentdagi hissiyotlar edi, hislarsiz emas.
esimda esa bu adidas palto — faqat kiyim emas, e'tiqod belgisi bo'lib qolgan. o'shanda stadionlar ichida uning nomini birinchi bo'lib aytganimizda qanday bo'lar ediki... hali ham ko'zim oldimda, uyimdagi divanda o'tirib, televizor orqali uning birinchi chempionlik bayrog'ini ko'rgandek tuyuladi.
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
Nima qilishim kerak edi... bankomat oldida pul yechayotgan edim, o'zimni ham bilmay kuydirib qo'ydim: "Bu shunday Pantoja g'alabasi bilanmi bog'liq?" — telefondan signal kelganini eshitdim. 2023-yilning avgusti edi, 11-sana... qandaydir issiq kecha, yomg'ir yog'a boshlagan edi. Meni shunchaki portlagandek qildi, ko'rpa bilan birga telefonni ko'tarib qo'ydim: "U... UCHDI!!! CHAMPION!!!" — qichqirdim. Odamlar yonimdan oʻtib ketayotgan, benzin hidi, yo'l yoritgichlarining akslari... lekin men uchun ularni boricha hayotda hech narsa yo'q edi. O'shanda aytardim: "Yo'q, bu adidas paltosi faqat kiyim emas, bu e'tiqodimizning poydevori!" — va ertasi kuni uni ko'rgach, kiyinib ko'rdim: yuragimni urib, barmog'imni bosib ketganlardek tuyuldi... muborak, chindan muborak!
Yurak jamoa bilan, miya pauzada.
Qani endi, 2019-yilning oʻziga keling, vaqtni oldinda oladiganlar bunday dedilar — „Bu yigitni kuzatib boring, bir kun uning nomi barcha eshitganlarda boʻladi“. Oʻsha yilning oʻzidayoq u Giga’ni yakka yoʻlbarsday buzib qoʻygan edi, qanday qilib? Oyoq texnikasini toʻp sifatida ishlatganida yuzlab odamlarning kalbini oʻtkazib qoʻygan. Men oʻshanda stoldan turib, qoʻlimni yuqoriga koʻtargan edim: „Eshitinglarmi, bu bola keladi!“ — ichki doiramizda aytardik. Keyinroq esa uning Savage bilan kurashining oldidan bir oy davomida guruhda oʻrtacha xabarlar shunday boʻldi: „Uning tizza reflekslariga eʼtibor bersangiz, toʻliq vaqt uchun yetarli“ — deb maktublar yozardik. Va nihoyat, 2023-yilning 11-avgustidagi oʻsha kechada televizor oldida oʻtirib, har bir zarbasi uchun oʻz yuragimning tepishini his qilishgan edim. Adidas paltosini olishdan oldin qoʻlimni birdan toʻxtatib qoʻydim — chunki unga tegish bilakdagi soʻzlarni his qilardim: „Bu nafaqat gʻalaba, bu oʻz xalqining qoʻllarida koʻtarilgan bayroq!“
Avval sana, keyin bahslash.
Ah, dostlar, o'zimizni eshitaylik — qandaylik, bu yurakimizda nima yashaydi? 2016-yilgi uchrashuvdan 2023-yilning o'zgacha bo'lgan yo'lda nechta qator xotiralar, nechta "qabul qildi!" degan nutqlar, nechta kichkina qizg'inlar bor — bularning hammasi hozirgi vaqtda ham yonib turibdi. Doston, o'shanda siz o'ylagan edingiz: "bu bola keladi", Sanjar esa qo'lini ko'tarib: "Eshitdinglarmi, bu bola keladi!" — bu gaplar endi hikoya bo'lib qolmadi, balki kelajakning porloq nuri bo'lib qoldi.
Bir daqiqani tasavvur qiling: 2019-yilda u Giga'ni shu qadar osonlik bilan "hazil" qilib qo'ydi — oyoq texnikasi, qarshi olish qobiliyati, harakatning aniqligi... qayerdadir eshitgan edim, odamlar shunday degan: "ushbu bola boshqa darajaga ko'tariladi". Va uning Savage bilan bo'lgan chempionlik uchun kurashi, bu shunchaki jang emas edi — bu bizning oramizda tug'ilgan qattiqqo'l e'tiqodning namoyishi. O'shanda, Dilnoza uyida televideniye oldida qichqirib yuborgan edi: "UCHDI!!! CHAMPION!!!" — bu tovush guruhimizdagi barcha yuraklarning bir vaqtning o'zida urganini eslatib qo'ydi.
Endi esa o'zimizni so'raganimizda: hozirgi Pantoja qayerdadir? Ayni ma'noda, u hozirgidayam o'zi — chempionlik unvoni bilan, oyoq texnikasi bilan, yurakni qamrab olish qobiliyati bilan. Lekin bu safar, guruhimizdagi hissiyotlar endi yangi darajada: ular boshqa "UCCDI!!!" deya qichqirmaydi, balki uning har bir harakatini, har bir zarbasini birinchi kundan beri biladigan insonlar sifatida yangi hayajon bilan kuzatadi. O'shanda esa oddiy futbolkalarni ushlab olardik, endi esa chempionlik ringining esdaliklariga e'tibor beramiz — bir vaqtlar guruhimizdagi Sanjarning stoldan qoʻl koʻtarishi kabi, endi esa ularning har bir jangidan keyin guruhimizda yangi afsona yuzaga keladi.
O'zimizni eshitganimizda: bu juda muhim nuqta — esdaliklar endi boshqa ma'noga ega. Adidas paltosi bilan, barmoq izlari bilan, televizor oldidagi birinchi chempionlik bayrog'i bilan... bularning hammasi guruhimizdagi mavjudotlarning qalbida o'tiribdi. Va hozirgi vaqtda, guruhimizdagi har bir yangi muxlis aynan shu hissiyotlarni his qilish uchun keladi —Pantoja sariyatining davom etayotgan tarixini kuzatish uchun.
Har turda o'z jadvallarimni yuritaman 📊
Sanjar, mening ichki guruhimda hali ham eshitaman: 2019-yilda Giga bilan bo'lgan jangdan keyin bir kishi shunday debdi — „Bu bola oyoq texnikasi bilan barcha raqiblarini maydalab yuboradi, lekin boshqa narsani koʻrmayapman: uning yuragi 360 gradusda ishlaydi.“ Va rostan ham, Savage bilan bo'lgan chempionlik jangida uning barmogʻi o'sha bir martalik tanaffusda nafaqat barmoqni, balki butun guruhimizning umidini ushlab qolgan edi.
O'zimdan boshlayman: Bir kuni o'g'ilim bilan supermarketda boʻldik, u adidas palto koʻrdi va darrov: „Baba, bu Pantoja paltosi ekan!“ — deya qichqirdi. Men darrov tanib qo'ydim, chunki guruhda aytardik: „Bu paltoda uning barcha kurashlari yozilgan.“ O'g'lim esa darrov qoʻlini qattiq bosib: „Bu esa uning chempionlik bayrog'ining qismi ekan!“ — deb taʼkidlagan edi. Hozirga kelib ularning ikkalasini ham yuragimga bosib qoʻyaman.
Juma kunlari uyimda o'tirganimda, televizor oldida, uning 2023-yilgi chempionlik bayrog'ini koʻrib, guruhimizdagi Ulug'bekning gapini eslayman: „Bu nafaqat gʻalaba, bu oʻz xalqining qoʻllarida koʻtarilgan bayroq!“ — degan. Shunday qilib, palto endi kiyim emas, guruhimizning tarixiy qismi bo'lib qoldi.
Qani, mening ichki doiramizdan bir kishi yozgan edi: „Oyoq texnikasi ajoyib, qarshi olish qobiliyati gʻalati, lekin uning asosiy quroli — bu yurak!“ Va rostan ham, Savage bilan bo'lgan jangda uning koʻzlarida oʻtgan nurni koʻrib, guruhimizdagi barcha yuraklar qanday uygʻonganini eslayman.
Hozir esa menga shunday tuyulmoqda: guruhimizdagi har bir yangi muxlis aynan shu hissiyotlarni his qilish uchun kelmoqda — Pantoja sariyatining davom etayotgan tarixini kuzatish uchun.
Avval sana, keyin bahslash.
Keling tartib bilan, bir kishi avtobusda Pantoja paltosini kiyib yurardi — haydovchi unga qaramasin degan edi, lekin barchamiz ham bilamiz, bu o'zining "chempion ruhi"dan voz kechish emasmi? 🤣
Esingizdami, o'sha kunlarda guruhda bir savol bo'lardi: "Pantoja bilan adidas paltosini kim qilib oladi?" — men esa do'stimning eshagini 50 mingga sotib olish bilan shug'ullanardim. Yana ham qiziqarliroq narsa: uning chempionlik bayrog'ini yuvib qoyish o'zimni yetarlicha "muxlis" his qilish uchun yetarli edi.
Ammo kichik tafsilot — bayroqni yuvgandan keyin qovurib yuborishga urinib ko'rdim, hali ham yoqmaydi... lekin ichki doiramizdagi Larisa hech qachon meni imonimdan voz kechmasligim uchun duo qiladi.
Ochig'ini aytaman, endi palto kiyganda yuragim o'ynab ketadi — ichki doiramizdagi kichkina Shavkatni eslayman, u paltoning yamoqlarini "uzoqdan barmog'im bilan bosib ketaman" deb o'ylardi, hozir esa o'zim ham shunday qilishni istar edim.
Oramizda gap: ular treydlaridagi har qanday narsani g'alaba qozonish uchun ishlatishadi, hatto adidas paltosini ham! 😂🍿
Kulgani keldim, umrga qoldim 🍿