o'zimizning tezkor gigantimizning buyukligi haqida hikoyalar
ahshav… mana bu kunlar esingdami, aynan o‘shanda tor-nor qilingan edi… 9 soniyada nima qiladi deb oʻylab oʻtirgan edim, bir zumda efirga chiqib ketdi – Tom toʻgʻri yoʻnalishda qaradi va bam! birinchi raundning oʻzida barcha balandlikni eshittirdi. qoʻllar qoʻyib kula boshladik, qizdirib ketdik, stuldan turib qoʻldov ketdik… hali ham qichqirigʻim eshitilgandek.
o‘sha kunda qanday sovuq edi, konkret, dushanba sabahki kechasi edi, uyqudan oyoq ochmasdan oynani ochdim, termometr –2 koʻrsatdi. lekin ring oldida ichimizda qor quvib ketdi. Tomning birinchi zarbasi, hakamning oldiga tushgani, hammasini yana tomoshaga solib qoldik. keyin esa stadiondagi baqirgʻular… boshqa nima kerak edi, allaqachon dunyo unga ovoz berdi.
esimda o‘shanda tomoshabinlar orasida bir erkak koʻproq qichqirardi – to‘rtinchi qatorda, oʻrindiqdan tupurib qo‘ygancha. keyin unga "tomon" etiketkasi taqdim etdi, endi u erda doimiy mehmonimiz. bunday hikoyalar bilan yashayveramiz, chunki bu bizning gigantimizning hikoyasi…
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
oftobdek qizdirib yuborgan oktyabr kechasini eslayman… bizning okrugdagi kichik maydonda o‘ynar edik, internetda oqimni ulab qolgan edim, raqib tanish edi — menga har safar oʻtkir uyquga keltirardi. Tom qo‘lini ko‘targanida, mening telefon yorug‘i uchun barcha bateriya yoʻqoldi, lekin men hali ham devorga quloq solib turdim… vaqt oʻchirildi, ekranda faqat "FINISH" yozuvi paydo boʻlgach, butun quloqog‘im qichqiriq bilan portladi 🔥
uch raunddan keyin do‘stlarim bilan maydonni aylanib chiqqanimizni… bir kishining oyoqlari yerga tegmay ketganini eslayman, hammamiz devorga yopishib ketdik, hali ham qoʻllarim titrib turibdi… bu shunchaki nokaut emas, bu TOʻGʻRI YOʻNALISHDA ZARBA!
O'zimizdan yuz o'girmaymiz.
haha nima ketdi zudlik bilan eshitdim o‘shanda... men onam bilan turli xil teleshoularda olimpiadaga qaramasdan, Tomning birinchi raundi yaqinlashib qolayotganini ko‘rib qoldik… onam sharmanda bo‘ldi: "qani bittasi? mening oʻgʻlim esa tomosha qilyapti" deb kulgandi. lekin Tomning birinchi zarbasini ko‘rgandan keyin — u o‘ynagandek qichqirdi va deydiki: "mana, mana, mana… O‘ZBEKISTONNING GIGANTIGA O‘XSHAR ekan!!!"🔥 onamning qo‘llari titrab turgani uchun teleshouni ushlab qololmasdan qoldi, hammamiz birdek qichqirdik, hatto qoʻshnichilar ham eshitib chiqdi — keyingi kuni eshik qoʻngʻirogʻiga chiqib: "qandaysizlar, nima boʻldi?" dedi xonim… OFTOBdek shu kechaga qaramang, uning mushtidan o‘sha 9 soniya O‘ZBEKISTONGA O‘Z nomi bilan qoldi⚡
Yutmi yutqazmi — oxirigacha ular bilan.
Oftobdek o'sha kechani eslayman… mening xotinimni ham shu 9 soniyada "Tom Aspinall" nomi bilan xalqqa tanishtirdik! Telefonni o'rtoqlashayotgandim, u devorda tik turibdi, deydi: "Ertaga ob-havo qanday boʻladi?" Men: "Avval Tomning mushtini ko'r". Oʻsha paytda xotinning qoʻlidagi tavozi uning yuziga yopishib qoldi, chunki u mobilni notanish shaxsdan qabul qilgan edi — ya'ni xotin mening qoʻlimni ushlab oldi va shunday qichqirdi: "BU ERDA QANCHA VATANDOSHIMIZ BOR EKAN?!" Keyin u qoʻngʻiroq qilishni xohladi… bu kecha uchun "6489" raqamini buzganmiz. Nima uchun? Chunki Tomning zarbasi ham shunday balandlikda ekan! 🤣🍿
Memlar ham tahlil.