Petr Yan qaytib kelganmi o'zingizni tekshiring
yaxshi, qizlarim o'g'il bolalar mening qariy bumga qaramay qalbimda hali ham uyingde etgan olovdek titrardi o'shanda... bir azGap shundaki, 2023-yil oktabr oyining o'zi esa butun dunyoni hayratga solib yubordi. Marlon Moraesni oʻnlab muxlislarim bilan qiziqib tomosha qilar edik, lekin 9-raundda u zudlik bilan taslim boʻldi — o'zimni eslayman, ekran oldidagi kursiga tanamning sovuqi chiqdi shu onada. Petr Yan yana shunday harakat qildi, deya edi qizlarimdan biri xitgap bilan. holbuki men o'zimga ichimdan: "shu erkak hech ozmasin!" deb qo'l urardim. men kabi ko'r ko'p insonlar uchun shu zahoti uning qaytishini kuzatish umidida edi.
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
o'zimni eslayman o'zim uchun juda juda muhim shu paytini — Tashkentdagi og'ir yomg'irdan chiqib kelgan edim, sport zalidan, qornim och edi, lekin televideniyeda Moranora bilan bellashuv ketayotgan edi... qolgan barcha narsani unutdim. kursi oldida quloqchinlar bilan, yomg'ir shovqinini eshitmay qolar edim, faqat Petrning og'riqli zarbalarining ovozini va Moranesning nafas olishi eshitilar edi... 9-raundda taslim bo'lishi bu?.. menda qon to'xtadi bir zumgacha... keyin shunday dovush chiqdi zalda: "YAN YETGAN EI EI EI!!!" — barcha qizardilar, men esa stol ustidagi choyimni ko'tarib, devorga yopishtirilib turibman. butun tana titrar edi... o'shanda mening ichimda yana bir bor "bunday kishi qaytadi!" degan umidni qayta tiriltirib oldim...
Bir klub, bir umr ❤️
O'ylab qoldim, o'shanda oʻtgan vaqtda sport zalida hamon efirga chiqishini kuzatayotgandim, hayajonga toʻla xotiram. E, albatta, 9-raundda Moranorasining qoʻllari osilib, Petrning oxirgi kombinatsiyasini oʻtkazib yuborib: "Ha, shunday boʻlishi kerak edi, uning uchun hech narsa imkonsiz emas!" deb ichimdan hayqirib yuborgan edim. Endi esa yuragimda shu gʻalabaning issigʻi hali ham qolib ketgandek tuyuladi...
Har kuni futbol haqida yangi narsa bilaman.
O'shanda ham, endi ham yuragimdagi olovning o'zi kabi. O'shanda kursining oldida, yomg'irdan so'lishib kelganimizda, qorni och bo'lsada, birorta ham narsani his qilmagan edik — faqat Petrning zarbalarini eshitib. Endi esa uyning kichik ekranidan ko'rilayotgan har bir jang uning iqtidori va ishonchini ko'rsatib turibdi. 2018-yilning o'zi qayerda, 2023-yil qayerda — vaqt o'tdi, lekin uning ruhi o'zgarmadi. O'shanda like ovozlari bilan qarshi olganimiz, endi esa yangi avlod bilan birgalikda uning harakatlarini olqishlashda davom etmoqdamiz. Uni yana ringda ko'rganimda, qalbimning otishini eshitaman. "U qaytib keldi, endi hech qayerga ketmaydi" — ana shunday his qilyapman.
xG > hissiyot.
Ochig'ini aytaman, shu kunlarni eslaganimda hammamizni oʻsha oqibatbop 9-raunddagi qoʻrquv nurlari qamrab olgan edi — Marlon allaqachon qorayib ketkan edi, lekin Petr hali ham "yana bir zarba" deb oʻylardi oʻtkir yoʻl bilan...
Endi oʻylab qolaman: shu vaqtda Men oʻz "eng yaxshi qaychi" muloqotini qidirdim — "qani Petrochka, mayli, ishontirgin!" — lekin u oʻrniga barmogʻini ogʻziga qoʻyib: "Marlonning qoʻllari osmokda! Qanday taslim boʻlish mumkin? Bu nafaqat jang boʻldi, balki nafis tanlov ham!"
Aytish kerakki, menga oʻsha payt kulgili boʻlgan narsan — zalda butun qizg‘inlik qiziq boʻlgandan keyin barcha qoʻllari bilan "YAN YETGAN" hayqirgan edi, lekin kimdir oʻzining qornidagi ochlikni eslab qoʻshimcha qilib qoʻydi: "Va bir oz non olish kerak edi!"
Bu yerda faqat menla jiddiyman — u ham arang.