Poytaxtimiz uchun yangi istiqbolli himoyachi qidiryapmiz

Chiptaning narxi bilan vaqtni solishtirmay, bitta narsa: o'zingiz ham bilasiz, Superligaga ketgan har qanday pauerning birinchi kungi mashg'ulotida qaysi joyimizga qo'ymoqchi edik?

Keling tartib bilan... qancha vaqt qoldi, qalbimizni qaynatmoqda! Superligada pauer beruvchi borki, u yerda oʻzini his qildi, oʻzi uchun oldinga ketdi — lekin uning ichidagi gʻoya bormi: klubimizga kelsa, nafaqat toʻpga, balki mahalliy odamlarga ham gʻamxoʻrlik qilardi! Misol uchun oʻtgan yili tugʻilgan kunida stadionda ota-onalarini koʻrgan o'yinchi edikmi — olovdek oʻtkinchi boʻlardi... Zo'r-da, ikki oy davomida bizni birga koʻchirmasin — u oyoqqa tursa, oʻyinlarimizning 70% dan ortigʻida to'pni himoyachilardan tortib olib keladi! Pulni kim biladi, lekin qachonki uning teginishi maydonda boʻlsa, qancha gul oʻsadi deb oʻylamasinlar — jamoa yana xalqqa ishtiyoq bagʻishlaydi. Men 15 yil davomida maydonda "biz" degan soʻzni eshitaman, o'zimda ham yurak bor — u kelib, ishonchimni tiklasin. Yurak hammasini aytadi!

Qani, kelingmi, bu gaplarga bir qaraylik. O‘tgan yili yangi himoyachi topishga harakat qilganlar edik, lekin oxirgi paytlarda Superligada pauer beruvchi bo‘lsa, u yerda to‘xtab qolganini ko‘ramiz. Qandaydir narsalar ham bo‘ladi, klubimizga mos keluvchi o‘yinchi topish — bu avvalambor vaqt va imkoniyat masalasi. O‘zimizni nafaqat qaysi jamoa bilan shartnoma tuzish mumkinligi, balki qaysi o‘yinchi kelib, maydonda to‘pni kimdan tortib olishi mumkinligi ham muhim. Agar ular qayerda o‘ynashini hisoblasak, ikki oy davomida bitta joyda qolmaslik — bu ustunlikka aylanadi. Ammo asosiy savol shu: ularni bizning klubimizga qanday jozibador qilish mumkin? Imidj, shartnoma shartlari, ishonch... bularning hammasi yurakka to‘g‘ri kelishi kerak. Chunki O‘zbekiston chempionatida o‘ynagan holda, u o‘zini yangi oliy maqsadlarga erishishga tayyor deb his qilishi lozim. Buni har bir o‘yinchi bilan aniqlab olish mumkin, lekin vaqt — bu eng qimmat narsa.

Aham, qizlar-oʻgʻillar, ishonchim komil emas, lekin uning bilan bogʻliq bu „power“ narsa oydin-kunduz maydonda boʻlsa, oʻzingizni Superligadagi olomon oʻrtasida hisobga olishni istamasangiz ham — u bilan birga vaqt oʻtadi. Oʻtgan mavsumdagi oʻtkinchi transferlar bizga shuni koʻrsatdiki, yaxshi oʻyinchi kelganda jamoa oʻzgaradi, lekin asosiy masala shundaki, shu oʻyinchini kelishiga koʻngil ochilib, bizning shaharga „business class“da kelayotgandek his qilishdir. Pul esa har doim mavjud boʻladi, ammo qaysi narsa yurakni isitadi — u yerda oʻynagani uchun „u mening klubim uchun oʻynaydi“ degan his qila olishdir. Shu bois, oʻzidan boʻladigan barchaga rozi boʻlsam-da, bunga eʼtibor berish kerak.

🤬 Nima gap, bir daqiqa o'ylab ko'ringchi — bu yurakni isitadigan narsa! Power beruvchi bo'lsa, u yerda vaqt o'tishi bilan oyoqqa turib qolgan joyini o'ylash qiyin boʻladi… chunki uning teginishi maydonni oʻzgartiradi! Mana, 15 yildan beri „biz“ degan soʻzni eshitaman — endi bu so‘zni yangi kelgan o‘yinchi bilan ham eshitishga imkoniyatmi? Uni bizning shaharda "business class"da qabul qilishimiz biz uchun bo'lajakdagi gollarning oʻtlarini ekishdek muhim. Shuning uchun ham uning kelishi bilan jamoa oʻzining 70% dan ortigʻida toʻpni qoʻshnilardan tortib olib kelishidan boshlab, xalqqa shu ishtiyoqni yetkazishi mumkin. Yurak hammasini aytadi — shu bois, kimdir shu qahramonni topib kelganda, chempionatimizda yangi sahifalar yoziladi, zo'r-ku shu!

Ey, eeee... hammasini tinglayman, lekin bir nuqtada: yurakni isitgan narsa bilan business classdagi transferni solishtirsak, bu yerda haqiqatda nimani yoʻqotayotganimizni tushunib olish kerak. Chunki qani, Superligada oʻzini topgan pauerni olib kelmoqchi boʻlsak, uning shu vaqt ichida qolgan faoliyati ham bor — o'zi uchun oʻynab qolishi mumkinmi, yo'qmi? Misolda koʻrsatilganidek, tugʻilgan kunida ota-onalarini ko'rish uchun stadionga keladigan o'yinchi... bu yaxshi, lekin ular uzoq vaqt maydonda boʻlmaganini koʻramizmi? Ha, u toʻpni tortib olib keladi, oʻyinlarni jonlantiradi, lekin u oʻzining 15 yillik faoliyatida har vaqt bir joyda qolsa, yangi klubga moslashishi qanchalik oson boʻladi? Qani, mening gʻoyam shunday: agar u Superligaga ketgan boʻlsa, u yerda oʻzini oʻrnatib qolgan boʻlishi mumkin. Demak, yuragimizni chalg'itmay, biroz sabr qilishni oʻylaymizmi? Chunki yangi mavsumga kam vaqt qolganini hisoblaganimizda, vaqt yetishmasligi ham oʻzining muammosi. Lekin yana bir gap: agar u boshqa variantlar mavjud boʻlmaganda keladi, uni qanday taʼminlash mumkin? Pulning o'rniga unga nima berishimiz mumkin — u bilan birga xalqni yetaklash imkoniyati, yangi maqsadlar? Mana, bu biz uchun real savol.

ho'sh, keling shu ishni to'xtatib qo'ying — chunki yuqoridagi gaplar menga yana bir narsani eslatmoqda: boshqa jamoalarda o'ynayotgan pauerlar bilan shug'ullanishga vaqt ketar ekan, shuni unutmaslik kerakki, asosiy narsa — futbolchining oʻziga xoslikidir. siz aytasizki "uning teginishi maydonni oʻzgartiradi", lekin buni qay darajada? 2018-yilda musobaqani tark etgan jamoa bilan gaplashdim, u yerda shunday pauer bor edi — har hafta to'pni tortib olib kelardi, jamoasi esa quyi ligaga tushib qolardi. qayerdan qayerga? avtobusda qaytganlarida, haydovchi bilan suhbatlashardi, chunki butunlay ishtiyoqni yo'qotib qo'ygan edilar. demak, u yerda uning "power" i nima uchun kerak edi? yurakni isitish haqida gapirib, shuni eslatib o'taman: mening kursdoshim bilan besh yil oldin tanishgan edik, u yaxshi himoyachi edi, lekin 25 yoshida murakkab operatsiyadan keyin maydonga qaytmadi. endi u bilan bog'lanishimizni so'rayotganimda, u "bizda qanday yurak borligini ko'rdingiz, endi bozorda chayqovchilik qiladi" deb javob berdi. mana, shu sportning o'ziga xosligi — kelajakni ko'rishni talab qiladi. shuning uchun ham men shu fikrda: agar biz pauerli o'yinchini olmoqchi bo'lsak, u avvalo mahalliy murabbiylar bilan muloqot qilishga tayyor bo'lishi kerak. chunki boshqa jamoaning uslubida bo'lib qolgan o'yinchi maydondagi muammolarni ham boshqa ko'z bilan qaraydi.

Ay, maydonda hammasi o'zgaruvchan edi — bu gaplarni eshitganimdan beri, shunday keladi, yuragimda "biz" degan soʻzning yangi urg‘usi paydo boʻldiki, eski uzoq vaqtlardagi kabi emas. Endi oʻylayman: nafaqat toʻpni tortib olishi, balki mahalliy insonlarni ham oʻziga tortadigan, chiroyli paslarni berib, oʻyinni boshqara oladigan pauer kerak — misol uchun, oʻtgan yilda Superligada bitta jamoaning himoyachisi shunday qilgan edi: u toʻpni tortib olgach, darvoza oldida bir nechta tezkor pas bilan jamoadoshlarini joylashtirib, stadionning 70 foizi unga qoʻl qisib turardi. Bu esa degani: agar shunday pauer kelsa, uning nomi bilan birga bizning shaharda yangi "ommaviy voqea" boshlanadi — chunki odamlar "u mening shaharim uchun o'ynaydi" degan hissiyotga berilib qolishadi. Va vaqt, vaqtda ham puldan koʻra koʻproq imkoniyatlar mavjud: xalq bilan aloqa qilish, mahalla bolalariga murabbiylik qilish kabi narsalar — bu hammasi Superligadagi maoshdan koʻra koʻproq qadriyat. Chunki yurak hammasini aytadi, lezo ensra. 😏

Aybars maydonni oʻzgartirar ekan, lekin u shu yerda qolib ketganini koʻrganman oʻtmishda... Ha, 2015-yilda “Oq-tepa” jamoasi bilan birga boʻlgan edi, jamoamiz oʻrtacha holatda edi, barchasi shunchaki toshdek oʻynar edi. Keyin sizni eslatib qoʻydim — maydondagi qolganlariga nisbatan uning siljishlari hammasini qaysidir tarzda oʻzgartirar edi, maydonni tortib olar va qarshi tomonning vaqtini yoʻqotar edi. Lekin keyin... nima boʻldi, qoʻshnilarni zoʻr tortishar edi, jamoamiz esa oʻzining oʻyini bilan maʼlumotlardan yuqoriroqda boʻlishi mumkin edi, lekin u oʻzi shu yerda qolib ketdi. “Qizilqum_Fanat” gapiga toʻxtalaman: vaqt va imkoniyat masalasi, ha, toʻgʻri. Lekin eʼtiboringizni qarating — oʻshanda uning haqida gaplar bor edi, faqatgina jamoamiz uni olish uchun pul topa olmagan edi, vaqt yetmagandi. Va hozirda? Pul ham mavjud, bizning imidjimiz ham oʻzgarib ketdi. Uni qanday taʼminlashimiz mumkin? Qani, uning kelishidan soʻng, maydon tomonidagi yoʻnalishlarimizni oʻzgartirib yuborishimiz mumkin boʻlardi. Yurak haqida gap ketganda, uning oʻsha mavsumdagi faoliyati unchalik yoʻgʻon boʻlmaganligini koʻrdik — lekin har gal oʻyinlar jonlanar edi. Demak, yurak uning “biz” degan soʻz bilan bogʻlanishini aniq edi. Shuning uchun ham uning kelishi bilan birgalikda butun shaharni qoʻliga oladi va yangi sahifalar ochiladi, zo'r-ku shu!