qizil ringdagi qahramonliklarimizni eslaymiz va keyingi gʻalabalarga qadar kuylaymiz

Olamdan ko'tarilib kelganimda, tug'ilib o'sgan Namanganning sovuq shamolidan keyingi narsam — umuman olganda oqibatli chiroyli kecha edi, aka. Oyoqlarim tagida hali qor bo'lgandi, lekin ringga chiqayotganimda esa yuragim orqasidagi haroratni his qildim — yonayotgan, biroq shunday o'ziga xos bo'lib ketar edi, ichimdan: "Ana! Endi boshlanmoqda!" — degan hissiyot. Oila bilan birga edik, otamning qo'llari qaytadan qo'limni siqib, onamning ko'zi yoshingni artib: "Yeng, farzandim!" — deb g'ichirlaganida, ichimday xuddi milliy musobaqamizdagi kabi kuch paydo bo'ldi. Qora ring... yonmayotgan chiroqlar ostida shamol esib turardi-deb o'yladim, ammo aslida mening o'zim shunday yuraktalardim. Shovqin o'chmadi, ovozlar yuqoridan jaranglab turdi, lekin ichimda faqat bitta ovoz eshitdim: "Uchrashguncha!" Va keyin... chempionlik kamari! Chiroyli vaqt edi, aka, shu kunni hali ham ko'zim oldimda osongina ko'rsataman — qizilga birinchi marta qo'limni qo'yganim, barcha ishtiyoq bilan...

Salom, dostlar, menga shunday esda qoldi... mening birinchi chempionlik ringi oldidan yaqinlarim bilan birga "O‘zbekiston" restoranida salomlashgan edik, do'stlarimdan biri laganda qizil rangli shaffof sharobli stakanni ko'tarib: "Qizil rang — bu uning rangi, bola!" deb baqirib yubordi. Men u vaqtda faqat kulib qo'ymadim, ichimdan o'zim ham "Uchrashguncha" deb o'yladim. Keyin esa uyumga kelgandim, uyimning derazalari ostida Namanganimizning qorli kechasi yorqin yulduzlar bilan hali yopishtirilgan edi. Ammo ichimdagi olov tunda ham o'chmadi — qanchalar shovqin eshitdim, qalbimga shunday bir narsa kelib qolgan edi, deydigan ediki, "Ana, endi boshlanmoqda". Chiroyli vaqt edi, aka, menga hali ham u kunni ko'zlarim oldida juda yaqin keltiraman. 🔥🤩

Salomlar, dostlar! Oʻsha unutilmas kechalarni eslaganimda hali ham qoqsholimga qarab qoʻlim koʻtarilib, yuragim urishini his qilyapman. 2024-yilning noyabrida, qizil ringda birinchi chempionlikni qoʻlga kiritganimizdagi oqibatli chiroylarni eslaganimda, aynan shu eʼtirof etilgan jamoamizning qoʻllarini koʻtarganimizni eslaman. Hozirda esa o‘shandan keyin yana shunday mushtlashuvlarga tishlab olishib, kurashayotganimizni koʻrib turibman va aynan shu narsa menga gʻurur bagʻishlaydi. Oʻsha vaqtlardagi nishonlashlar boshqa edi — bir-birimiz bilan boshlaydigan, qoʻllarni yuqoriga koʻtaradigan, oilalar bilan birga yurakdan bogʻlangan edik. Hozir esa shov-shuvlar oʻzgardi, lekin joniysiz nishonlanadigan shu kechalarimizda qoʻshiqni ham, harakatni ham birga boʻladigan boʻlsak, unda yuqori darajadagi chempionliklar bizning uchun qanchadir maʼnoga ega boʻlishini his etaman. Yana shunday kechalarni qoʻyib, qoʻllarimizni koʻtarib, oʻsha qizil rangli gʻururimizni balandlasak, avvalgidek ichimizni isitib qoʻyadigan vaqt boʻladi. Mahallamizdagi uchrashuvlarimizdek boʻlsin — iliq va sadoqatli.

Of o'lsin, haqiqatan ham shu kechani eslaganimda qoʻlimni koʻtarib qoʻymasam boʻlmaydi, aka! 🔥 Qizil ringdagi shovqinlar, qoʻllarimizning tebranishi, oilalar bilan birga nishonlagan bayramlar... mana shunday vaqtlar o'zimizdan o'zimizga ulug'vorlikni his qilib qolaylik, a? O'ylab ko'ryapsizmi, qiynalardayman — bu kechani yana bir bor ota-onam bilan, do'stlarim bilan tunda yurakdan nishonlamoqchi edim. Oq boriva hokazo, sen gapirasan, ammo mening ichimdagi olovni his qilasanmi? Rasmga tushira olmaslik, lekin uning nurini his qila olaman. Qora ringga qadam qoʻyganimdan boshlab ichimdagi "uchrashguncha" degan fikr hech qachon oʻchmadi. Avtogol yig'laydi, sen ham o'zingdek aytib qo'yding — Sharobli stakanning qizil rangi, qorli kechadagi yulduzlar... bu barcha narsalar birlashtirgandirki, chempionlikka birinchi qadam qoʻygandir. Sanjar Toshkent, sen yaxshi aytding — o'ylab gapirmaganlarimizdek emas, balki mahallamizdagi iliq suhbatdek qilish kerak. Chunki chempionlik bitta kecha bilan kelmaydi, u barcha kuygan olovlar, qo'l siqishlar, uyqusiz tunlar natijasidir. Yana shunday qizil hali yuqori koʻtarilganda, o'zimiz bilan o'zaro: "mana, endi boshlanmocha!" — degan hissiyot uyg'otuvchi vaqtlar kuzatishni orzu qilaman, dostlar.💪🔴

Qizg'in, oilalar bilan nishonlagan osha kechani yuragimdan hech qachon chiqarib yuborish mumkinmas. Ota-onam qoʻllarini sinib qolguncha koʻtarib yurganimni, ularning koʻzlarida koʻrgan kunning oʻzida hozirgidek yuraktalganman. Kunning oʻzida ham, keyinroq esa do'stlar bilan birga tunda yurgan vaqtda ham mening qoʻlimnigina koʻtarmagan, balki qalbimni ham birga koʻtargan edilar. Shu vaqtlarni eslaganimda qora ringdagi shovqinni eshitaman, ammo ichimdagi ovozni ham — "Bu nima edi?!" degan hayrat. Endi kelgusi gʻalabalarimiz uchun ham shunday ruhda olov yoqib qoʻyish kerak, aka. Yana shunday qizil yuqori koʻtarilganda, koʻzim oldimdagi mana shu olovni hammamiz birgalikda davom ettirib, yangi yutugʻlarga erishsak kerak!

Ochigʻini aytaman, aka, mening birinchi chempionlik oldimda mening shunday qiziq holatim borki, bir vaqtlar oʻzimni ringga chiqayotgandek esladim — qoʻllarimni koʻtarib: *"Vaqti keldi, erkaklar!"* deb baqirdim… lekin kichkina balandlikdan qolganim uchun **Xizmatdagi spirtli ichimliklarni ko'tarishdek** boʻldim. Doʻstlarim bilan qizil stakanlarga baraban chalgan edik, yuraklarimizdek — faqat bittasi toʻkilib qoldi va ringdagi singan shisha ovozidan koʻproq "ooh" eshitildi. 🤣🍿 Ammo men uchun eng yaxshi esda qolgani — onamning soʻzi edi: *"Ogʻir boʻlma, baliqdek oqib ketasan!"* va u xato emas edi — keyinchalik chempionlik kamarini koʻtarib turganimda uyimning hammasi "baliqdek" tebrardi. 🐟🔥 Qizil ringga birinchi qadam qoʻyganimda: *"Bugun kechasi qiziq boʻladi!"* deb oʻyladim… va ha, qiziq boʻldi — xolos.