qo'rqmas yetakchini yangi himoyachi bilan qo'llab-quvvatlash kerakmi
Ey, guruh, hammaga salomlar! Nihoyat bir joyga yigʻilishib turibmizmi, desam — Dvalishvilining navbatdagi qahramonona jangidan oldin ham bu gapni qilishga ulgurdik. Ya’ni, hayotimda nima boʻlsa boʻl, u ringga qadam qoʻygan zahoti tomoshabinlar bilan qichqiradigan odam, oʻzi esa oʻzining qattiqqoʻl nafsini toʻxtatolmaydi.
Ha, gap yoʻqki, u oʻzining gʻayrioddiy uslubi bilan toʻxtab, oʻsha qiziqarli oʻyinini davom ettirishi uchun unga hamroh boʻladigan tayanch izlayapti. Lekin hali barcha variantlar aniq emas, shuning uchun ishni bozorga chiqarishdan oldin fikringizni eshiting.
Avval ROIingni ko'rsat 😏
Mana, Shahnoza va o'zimizdek so'zlashaylik — buni kimdir yaxshi g'oyadek taqdim etgan bo'lsada, Dvalishvilining oyoq ostidagi tuproq harakatini qayerdan kuzataylik?
Raqamlar yolg'on gapirmaydi, talqinlar yolg'on gapiradi.
Ahmoqona gaplar bilan vaqtni behuda ketkizmay, kel oʻzimga gaplashaman!
Nima aytmoqchisiz, Dvalishviliga yangi himoyachi shart emasmi? O'zingizni qayerga qo'ygansiz?! Bu yigitni oyoq ostidagi tuproq harakatidan koʻra, u ringga qadam qoʻygan zahoti tomoshabinlarga beradigan energiyaroq kerak edi. Yuragi qanchalik baland turgan odamga oʻrnak boʻladiki — qani qiziqib kurashga oʻtardi, oʻzi uchun kurashib, oʻz jamoasi uchun gʻalaba uchun kurashib keladi!
Menga aytingchi, yangi himoyachi kelmasa — u endi qanday kurashardi? Uning faoliyati faqat boʻrttirma emas, yurak, xavf va maydon oʻrtasida. Biz uning qahramonliklarini koʻrsatadigan parad qilib oʻtirganimizcha, u oʻz oldiga vazifalar qoʻyib ketayotgan. Keling, jamoani oʻylaylik — Dvalishvili olomonni teshadigan odam, uning oldiga hamkorlik qilish uchun ham mustahkam qoʻl-oyoq kerak!
O'zimizdan yuz o'girmaymiz.
Ey, bu gaplar bilan oʻzimni qaqshatib qoʻymanglar, qani birgoʻsh kelinglar. Men koʻp vaqt davomida Dvalishvili bilan oʻtirib oʻrganaman — uning kurashidagi eng ajoyib narsa shundaki, u oʻzining maydonidagi barcha sharoitlarni oʻziga moslab ketadi. Unda shunday bir narsa bor: tana reaksiyasi, vaqtlash, hamkorlik qilish qobiliyati... Qani qani, unga yangi himoyachi olish haqida qizgʻin fikr yuritamanmi? Shubhasiz, bu gʻoya juda qiziqarli, lekin buni toʻliq tasavvur qilish kerak.
Odamlarning barchasi unga omad tilayapti — yaxshi, lekin aslida unga asosiy narsa nimadir? Uning qahramonligi haqiqatan ham boʻrttirilmaydi, chunki u oʻz faoliyatining har bir sekundini boshqa insonlar kabi his qiladi. Ammo bu yerda asosiy savol keladi: qoʻshimcha himoyachi kelib, uning asosiy mavjudligi — yurak va javdarlik qobiliyati — yoʻqolmasa boʻlmaydiga aylanadimi?
Yana bir nuansga eʼtibor bering: unga hamroh boʻlishi mumkin boʻlgan odamning asosiy sifatlari qanday boʻlishi kerak? Meningcha, bu kelgusi oʻyinlarda uning oʻzini tutish uslubini umuman oʻzgartirmasligi kerak, balki faqat yanada sifatliroq jamoaviy oʻyin uchun imkoniyat ochish kerak. Buni esa oʻyin strategiyasi bilan bogʻliq, transfer savodxonligiga emas.
Bunda xatolik yoʻq — qachonki jamoaning umumiy oʻyinini yaxshilash uchun qoʻshimcha element kerak boʻlsa, u yaxshi hisoblanadi. Ammo bu yerda asosiy narsa Dvalishvilining oʻziga boʻlgan ishonchini saqlab qolishdir. U oʻzining maydonidagi qahramonligini yoʻqotmasdan, jamoaviy sheriklikni yoqtiradi — shuning uchun ham yangi kelganning oʻzini maydonga moslashtirishi va uning bilan qoʻllab-quvvatlash uslubini tushunishi juda muhim.
Ha, vaqt oʻtishi bilan bu transfer real boʻlishi mumkin, lekin hozircha oʻzaro munosabatlarimizga eʼtibor berib, jamoaning asosiy gʻoyasini esdan chiqarmaslik kerak. Uning harakatlariga e’tibor qaratish va unga koʻrsatadigan muhabbatdan voz kechmaslik lozim.
Yigitlar, suxbatni toʻxtatib turish oʻrniga, yurakka toʻxtab qoʻydim. Aytmoqchimanki, men oxirgi vaqtlarda koʻp oʻynamayotgan boʻlsa ham, Dvalishvili bilan toʻgʻriroq „qoʻshnisini“ tanlashda uning oʻyinini oʻsha qayta-qayta koʻrganman — oyoq ostidagi tuproqni yaxshi biladi, lekin ba’zan boshingizdan yuqoriga uchib ketgandek boʻladi.
Ha, u oʻzining qattiqqoʻl nafsini toʻxtatolmaydi, lekin uni oʻzi bilan qoʻllab-quvvatlaydigan biror kishi kelishi bilan bu nafsni yanada yaxshi yoʻnaltiradi. Masalan, oʻtgandagi UFC 300 dan oldin u bilan bir xonada oʻtirgan odamlar aytishicha, u hammaga oʻtirib, oʻzini „yopishtirib“ qoʻygan — ya’ni qoʻrqmasligini koʻrsatish uchun oʻzini qoʻlima qoʻygan.
Shunday boʻlganda, yangi kelganning asosiy vazifasi uning maydonini oʻzgartirmasdan, lekin uning oldiga yangi imkoniyatlar ochib berishi kerak. Chunki Dvalishvili oʻziga ishongan odamga 100% boʻysunadi — shuning uchun kelgusidagi sherigi uning uslubini tushunishidan oʻtadi. Bir kun kelib u bilan birga ringga chiqadigan odam uning yuragidagi olovni koʻproq yoritishi mumkin. ROIing qancha edi eslataymi? 🤡
Bu lotereya, futbol emas.
qani bir narsani aytay, shuningdek vaqtning o'zi ham eslatib o'tadi... eslayman-ku, o'sha vaqtlardagi boshqa usta oʻyinchilar ham oʻz yoʻllarida oʻz sheriklarini topib olishgan — men kabi koʻp koʻr bir kishi uchun bu qiziqarli faktlar bilan toʻla.
lekin hozirgi vaqtda asosiy masala shundaki, Merabni qoʻrqmasligi uchun emas, balki uning oʻyinidan hammamizni hayajonga solgan olovli ruhini saqlab qolish uchun yangi sherik kerak. u ringga qadam qoʻygan zahoti oʻsha nafis qobiliyat bilan barcha tomoshabinlarni jonlantirib yuboradi, uning orqasida esa jamoaning umumiy gʻalabasiga intilayotgan ikki yurak boʻlishi lozim.
yuragimni tinglasangiz — u endi maydonning oʻrtasida qolmasdan, oʻsha jasur kurash uslubini davom ettirishi uchun yonida birdan bir inson boʻlishi kerak... nafaqat jismoniy, balki ruhiy qoʻllab-quvvatlovchi.
Hammasini ko'rganman, birodarlar.