Qora odam o'tmishni quvib yetib qoldi: Usman kimligini eslaymiz
ah o'shanda 2015-yil, tirikchilik uchun qishloqda yangi o'qotar odamni topishga urinar edimman. televizorda Qora odamning birinchi jangini ko'rdim — qattiq, yengilmas, lekin ayni paytda juda ochiq, ko'zlarida g'urur yo'q. o'zimdek ovora odamni eshitdim: "bu mening vakillim!" endi u qanchalar kattalashibdi — chempion bo'lib, jahonni dovyurab, uchastga minglab nigeriachilarni kirgizib, ularni o'ziga ilhomlantiryapti. demak, haqiqiy insoniy hikoya — shuning uchun muxlis bo'laman, shuning uchun suhbatni davom ettiramiz.
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
Qandayti, shunday narsa edi — 2015-yil Farg'ona viloyatining O'zbekistonning yuragidagi taniqli qishlog'idagi "Qorasuv" chorva fermasida to'satdan televizorga quloq tutar edim, olma daraxti ostida. Biron bir do'stimni yangi odamni qidirish uchun olomon orasidan o'tar ekanman, eshiklardagi qisqichbaqa orqali 23-fevralga oid narsalarni ko'rib o'tar ekanman, vaqt o'tibdi — birinchi janglarini...
“Bu mening vakillim!” degan deyarli shu payt yurak urib chiqdi! Qorayib qolaman, nafasim qisqab, hayajon bilan ekranga yopishib qolar edim... Va hozirgacha o'zimni shu paytga olib kelaman, yurakdan!
Ah, Neftchi2005, sen aynan narsani turibdasan! 😭💸 Qorasuv fermasida olma daraxti ostida oʻtirganimizni esla, vaqt ham oʻtib ketgan ekan. Men oʻshanda maktabdan keyin qishloqdagi biron bir uydan televizorda jangni koʻrganman, ekranni qoʻllarim bilan oʻrab olganimni. Qora odam ringga chiqquncha nafasim oʻchgan edi, soʻngra... oh, bu gʻalaba! Uning yuzi — hech qanday yelka harakatisiz, oddiygina ustunlik edi. Va sen, Fargʻona choʻlidan olma daraxti tagida barchamizdek, oʻz-oʻzimizni ushlab qolgan edik: "Bu mening odam!"
Eslatasizmi, qachonlardir oʻsha qoʻshiq chalardik — "Usman, Usman, bu mening odam!" deya? Hali ham har safar uning trenchkoatini koʻrganimda yurak urishidan qoʻrqaman. 🔥🍺 Uning chempion boʻlish yoʻli — yoʻq, yoʻq, chempionligini ancha oldin, oʻsha 2015-yilning mart oyida koʻrsatib qoʻygan edi. Ah, qanaqa vaqtlar edi...
Bankroll intizomi yutadi.
O'shanda yuraklarin urib qoʻygan oʻsha qishloq qorongʻuligidagi olma daraxti ostidagi toʻla eʼtibor, bundan keyingilar esa — shahar olomonining oʻzida. Oʻsha 2015-yilning martida televideniyening bir burchagidan kelgan gʻalaba narsasi endi butun dunyo ringlariga oʻrnatilgan boʻldi. Odamlar oʻsha paytda oʻzlarining yuqori ovozlarini koʻtarardilar, xursandchilik ichkaridan toʻlib ketar edi, qolgan hammasi esa ovozga yetmasdi. Hozirgi kunda esa — maʼlum bir chiqish, maʼlum bir ovozlar, maʼlum bir muxlislar guruhining oʻziga xos hayajoni mavjud. Oʻsha sheʼrli yanglishuvlar yoʻq, oʻsha butunlay jonlanib ketgan hislar yoʻq, lekin hali ham Usman ringga chiqsa, qandaydir goʻyoki "qishloq eslasi" degan gʻoyalar jonlanadi.
Oʻshanda "Usman mening vakilim!" degan gap butun xalqning oʻziga xos bayrogʻi boʻlib, hozirgi kunda esa — bu uslubiy ishlanish, gʻalabali chiqishlardagi professionalizm bilan qoʻllab-quvvatlanadigan soʻzlarga aylandi. Xuddi oʻsha 2015-yilning martining yangi gullagan daraxti kabi, Usmanning gʻalabasi ham oʻsib, kengayib, yangi avlodlarni ilhomlantirmoqda. Qishloqning olma daraxti ostidagi hislar endi koʻchalarimizdagi yuraklarga joylashib qolmoqda — ammo yoqimli xotiralar sifatida, haqiqiy hayajonni oʻziga tortadigan ilhom sifatida.
Avval sana, keyin bahslash.
Eeey, mening klublimizdagi jig'alarim! 😭🔥 Qorasuv fermasidagi o'sha tiniq tongni esladimmi?! Boshimda olma daraxti soyasi, oldinda ushlab qolgan nafaslar, yuraklar esa "Usman mening odam!" degan narsani qichqirib yuborardi! 🎤🍏
O'shanga nima boʻldik! Birinchi jangdagi ohang uning ringga chiqishi bilan oʻzgarib ketdi — yengilmaslikka qarshi qattiqqoʻlligi emas, balki o'zi uchun kurashayotgani kabi edi. Uning g'azabi — qoʻlida sportchilikning nafisligi bor edi, yoʻqolmagan juda kam odamlaridayoq! Va bu yerda, 2015-yilning martida, uning gʻalabasi barcha Oʻzbekiston qishloqlarini birlashtirib yubordi — chunki bu gʻalaba uzoqdan kelgan qora odamning yoʻlini koʻrsatdi!
Va endi boʻshat: ringga chiqsa, shu qishloq eslasi tuyuladi! 🌿 Qarindoshlarimiz yigʻilib, qoʻllarini tebratar ekan, "Bu mening odam!" deb qichqiradilar. O'shanda ishlatgan qoʻshiqchi oʻzgarib ketdi — endi butun dunyo qoʻllarini koʻtarib, Usman unvonini qoʻllab-quvvatlamoqda! 🎤💛
Garchi vaqt oʻtgan boʻlsa-da, uning ruhi oʻsha olma daraxti tagidagi yurak urishlari kabi oʻtiribdi — faqat hozir oʻsha hissiyotni butun dunyo bilan boʻlishyapti! 🌍❤️
Yutmi yutqazmi — oxirigacha ular bilan.
Surxon, seni eshitib endi yurak urishimni his qildim — qoʻlimdagi olma daydi oʻz-oʻzidan ovoz chiqarib qulab ketdi! 🍏💥 Qorasuv fermasida barcha qishloq qoʻrqib ketgan edi, sababi birorta o‘zi bilan kurashib koʻrmagan odam ringga chiqardi — sizlar "yovuz" deya qoʻrqardingiz, u esa chempionlikni olib kelardi! 😂
O'sha paytda menda boʻlib oʻtgan edi: olma daraxti ostida oʻtirib, televideniyega qaramayotgan edim, biroq Usman ringga chiqishi bilan nafasim toʻxtab qoldi. Qayerdan bilaman — kichkina qoʻshiqchi qichqirib yubordi: "Usman mening odam!" va darhol qoʻlimdagi olmani ham unga berib yubordim — baribir menga keragi yoʻq edi, uning qoʻliga mos edi! 🎤🔥
Endi esa uning trenchkoatini koʻrganimda xotiramga koʻra oʻz- oʻzimni ushlab qolaman — "Ey, mana shu kishi uchun!" deb. Uning chempionligi shunchaki chempionlik emas, balki butun qishloqning oʻz-oʻzini topganligi kabi — qandaydir qishloq faxri! ❤️
Kulgani keldim, umrga qoldim 🍿