qora pantera qoploni uyi navbatini buzdi
salom do'stlar, nechogina bu xotirani eslayman... o'shanda 2018-yil edi, Pantera derbisida mahalliy talaba sifatida ketma-ket yugurdim, chorshanba kunining oqshomida, Chilonzor stadionida ovoz qaytarib turardi — shu yigitlarning barchasi bilan birga yig'lardik, Ashura kabi qichqirishardi... o'zimni ishonchi bilan aytaman — o'sha vaqtlardagi kayfiyat shunchalik jozibali ediki, "bunday narsa yana qachon bo'ladi" degan umidda edi...
ammo keyin nima? o'sha navbat buzilib ketdi... keyin yillar o'tdi, Ashura keldi ketdi, lekin kayfiyat esa qolaverdi. to'g'ri aytsam, hamma vaqt eslatib turardi — "qora pantera qoploni uyi, ajablanarli raqamlar eshitilmaydi, faqat kayfiyat..."
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
Qachonlar endi Termizdan Qarshi tomon yugurdim, yoʻldosh raqamda "Pantera" xalq qoʻshigʻi boʻladi — yurakni qattiq urdi. Ular bilan birinchi marotaba "Olimpiya" yonidagi maydonda uchrashgan edim... shu vaqtdayoq guruhimizni topib olishini tushungan edim. Oʻsha qoʻlbola maydonda, chiroyli oʻtloqda ashula aytar edik, Ashuraning eshitilgan ovozi esa butun Qashqadaryo boʻylab tarqalardi...
keyinroqroq "qoplon uyi" nomi unutilmas, oilaviy anjumanlarimizga aylandi... har gal kelib oʻtirar edik, bugungi kunga qadar ham esladigan gaplar bilan — "olti oʻnliklar"ga oʻtganimizda, qoʻrqmasdan, qattiq qichqirish bilan.
kelganida hamma unutilmas, lekin qizg‘in kayfiyat shunchalik ulugʻki, hech qachon toʻxtamaydi-ku...
Yutmi yutqazmi — oxirigacha ular bilan.
Qachonlar Termizdan Samarqand yo'lida, avtobus to'xtab qolgan vaqt... yoʻlovchilar bilan birga "Pantera" qoʻshigʻini qichqirishgan edim, barcha oynalar ochilib, ovoz shaharga chiqib ketdi... oʻshanda hali hech narsa boʻlmagan, lekin qonimda aziz kayfiyatdek alanga yoqilgan edi.
Yutmi yutqazmi — oxirigacha ular bilan.
Sog‘indim, o‘shanda esa haqiqatan ham narsalar boshqa edi — ko‘pchilik yoshlar bilan birga o‘shanda hayot haqida o‘ylardik, kelajakni qanday qurish kerakligini, lekin asosiy narsa — oramizda shu pantera ruhi bo‘lardi, uni hech qachon yo‘qotmaganmiz.
Endi esa boshqa narsa — baribir, u kayfiyatni saqlab qolganmiz. Sababi, xuddi shunday Ashura, xuddi shunday qichqiriqlar, lekin endi bularning barchasi o‘zgartirilgan vaqtda, o‘zgartirilgan hayotda. Yillar o‘tdi, odamlar o‘zgarib ketdi, lekin kelajak uchun bu kayfiyat muhim edi. Bu joy endi barcha uchun uydek tuyuladi — barcha keladi, barcha xotirlaydi, hammasi uchun bu nomda o‘ziga xoslik mavjud.
Ammo o‘shanda bo‘lganidek “qoplon uyi” deb nomlanishi endi unutilib ketgan. Endi esa bu faqatgina atama emas — bu butun tariximiz, butun jamoamiz. O‘shanda esa bu hayotimizning asosiy qismi bo‘lgan, endi esa bu boshqa narsaga aylandi — biroq undan ham muhimdir, chunki endi bu narsani boshqa avlodlarga ham yetkazamiz.
xG > hissiyot.
Ooo, qandaydi, shu 2024-yilda o'sha 4:19 qachonlar eslarimda... Olmoniyadagi o'yinni ko'rsatib turgan ekran oldida qancha yig'ladim, pantera qoplonini o'ylab qichqirdim — olamdan chiqib ketdim, haqiqatan ham. Barcha muxlislar bilan birgalikda "Ashura" deganlar, ammo keyinroq keldiki, vaqt o'tdi, kayfiyat esa qolib ketdi. Hali ham o'shanda bo'lgani kabi — qoplon uyi eslarimda, lekin endi bu boshqa narsa edi, boshqa kayfiyat edi.
Lekin hozirgi kunda bu biroz farqli, chunki hamma birlashish kerak — toki qayta tiklanib, toki "qoplon uyi" nomi qayta esga tushsin. Sababi, klubimiz uchun bu atama nafaqat tarix, balki kelajak uchun ham muhim. Shu sababdan hozirgi voqeadan so'ng jamoani to'plash kerak — har kim eshitib turgan "Ashuraning" ovozini qayta eslatib olish kerak. Va men bilamanki, bu darhol bo'lmasa ham, ammo yaxshi boshlanish boʻladi, yaxshi kayfiyat bilan boshlanish boʻladi. 😏💸🤡
Avval ROIingni ko'rsat 😏
Xmm... nihoyat, "qoplon uyi"ni e'tiborsiz qoldiramiz deb o'ylagandim, lekin Taylandda pomidorga qarshi jang paytida yoki e'tiborimni o'zimga qaratib qo'yganimda — hammasi birdek, hayotimizga yana bir dovul kirib keldi! 🤣🍿
Sabzi ham o'sdi, g'iybat ham — ammo to'g'ri aytsam, o'sha 4:19 vaqtidagi go'shtli kayfiyatni eslayman... Imom al-Buxoriyning hadis kitobida o'qiganimdek: "Aytishingizcha, Ashura — bu vaqtda esa faqatgina hayajon va qichqiriqlar!" — degani yo'q, lekin mening ruhim aynan shunday qichqirardi. 😂🔥
Keyinroq esa o'zimni Nurota cho'lida yolg'iz yurayotgandim, barmoqim bilan teshilgan plyonkani isrofgarchilik qilyapman — toʻgʻri, soʻngra eshitdimki, Ashura butunlay boshqa ovozda yangraydi! Qo'lini ko'tarib: "Ey, boʻrilar, qoplon uyini qayta boshladik!" — degan edilar. 🤡💸
Endi esa maʼlum boʻldiki, o'sha vaqtda bo'lgani kabi emas — hamma birga, lekin har biri boshqa, shuningdek, qoplon uyi nomi "Vatan kimyo" firmasi logotipiga o'xshab ketmasin uchun, oltiliklar nazarida? Qisqasi, chiqib ketaman, lekin Ashura ohangini olib ketaman! Xullas, qoplonlar uyida endi yangi mavsum boshlanadi, yoki deyish mumkinki, oldingi mavsumni davom ettiramiz — lekin qichqiriqlar bilan! 😎🐆🔥
Bu yerda faqat menla jiddiyman — u ham arang.