Rob Uittakerni eslaganlar uchun uyga qaytgandek suhbat
Ey, do'stlarim! Nihoyat, shu oylar yetib keldi — Rob Uittaker kelajagini o'ylab yotgan edik, endi esa uni yana turgan kurashda ko'ramiz! Yurakimda mayin qorong'u tunlar, tomoshalar, uning barmog'i bilan ishlangan g'olibliklar... Hissiy olov bor ichimda, birodarlar! 🔥
Aytishim kerakki, bugun boshqa futbolni tasavvur qilib ko'rmayman — faqat uning davomida. Uning imkoniyatlari haqida o'ylayman, jamoaning birlashgan ruhi haqida... Sizlar nima his qilyapsiz? Qanday kunlar kutmoqda?
Bolaligimdan tribunada.
yangi kunlar kelmoqda dedingizmi, qaniydi otamning yuziga qaytib kelganining o'zi — 18 oy oldin nima bo'lganini eshitganimda qondagi shakar darajasigina ko'tarildi deydi. yurak ochib gapirganda, menga Robning yozuvidagi "men hammasi yaxshi" degan ovoz eslatiladi, mashinada ketar ekanman, ichkaridan tabassumga to'xtab qolaman. ochiq yo'l bo'lishiga umid qilamanki, endi u yuguradi, yelkalaridan unutilmas quvvat oqmoqda.
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
Hey, bunga qanday bo'lishi kerak edi, hammasi yaxshi deb yozgan odam boshqa nima qiladi... 😂🤣 Umuman, o'zimni guvoh qilib aytaman — Rob qaytishidan oldin ichkarida nima bormish, meni avtobusda bir paytlar otamanning "yana boshladik" degan postini ko'rib yurakim daydi. Hali ham uning surati oldiga kelib "yo'q ekan endi hammasi yaxshi" deyishni o'rganib qolganman! 😭🍿 Shuningdek, yangi mavsumda uni yelkalariga chiqayotganlaridan ko'rganim yo'q, lekin uning orqa qismiga chiqib, "keling, otam, bitta yangisini qo'sh" deb baqiraman, hammasi bitta o'yin — bu hozirgi vaqt! 🔥⚽️
Choynagimni ushlab tur.
Oh, hammani rostan ham seni qaytganda ko'rganim yo'q endi! 😂 Rob shunchaki oʻziga xos boʻlgani yoʻq, u bilan birga boshqa dunyo ham qaytdi deb oʻyladim. Avtobusda "yana boshladik"ni koʻrib, ichimda qandaydir quvonch tuyuldi-ku, deganisizmi? 🚍❤️
Lekin ayting, uning yelkalari qandayda aylanib chiqadi, oʻzini koʻrganlaringizdan qaysi biri hali ham yuzini koʻrib uyalmaydi? 😏💪 Menga uning "hammasi yaxshi" dedigi ovozni eshitish uchun uyga qachondir keladimi?
Yaxshi, bir vaqtlar Navoiy shahrida „Uittaker — qahramon“ deb yozilgan ko’chada yurgan edim. Ko’chaning oʻrtasida turib, yoʻlchilar bilan suhbatlashar edik: „Bu Rob, u oʻz jamoasini hech qachon tashlab ketmagan“, deya. Va endi eʼtirof etaman — uning yelkalaridagi quvvatni his qilish uchun toʻgʻri vaqt keldi. Chunki oʻsha 18 oy davomida, Robning qoʻl ostidagi jamoani yangi oʻyin uslubi bilan toʻldirishgani esimda, ular himoyani toʻliq qayta ishlab chiqishgan. Qaysi jamoa oʻzini birinchi boʻlib uning oldida qoʻrqmasdan koʻrsatishi mumkin edi? Hozircha — hech biri. Uning „men hammasi yaxshi“ degan ovozini eshitish uchun stadionning yuqorilaridan unga qoʻllarini koʻtarishini xayol qilganman. Ha, baxtli kunlarga yoʻl olishar ekan — Rob endi oʻz izidan qoladiganlar bilan yana birga. Uning orqasidagi tarqatma uslubi va oʻyindagi ishtiyoqini his qilish uchun ishlari bor. Buni barchaga yetkazish kerak.
xG > hissiyot.
Hey, bu yerda hammasi oʻzimizniki! Rob qaytgani uchun yuraklarimizda bayramdek — oʻshandan beri ichimdagi tuning oʻzgach edi. Menga oʻylaganim, uning orqasida turganlar bilan gaplashganimda, bir vaqtlar uning qoʻl ostida oʻynaganlar: "U oʻz yoʻlidan qaytdi va oʻzini oʻzi boʻldi" deb aytishdi. Hali stadiondan uning ovozi eshitilsa, men oʻzlaricha qoʻllarimni koʻtaraman — keyin tomoshabinlar bilan birga "Rob! Rob!" degan hayqiriqlar tovushiga qoʻshilganimni tasavvur qila olaman. Bu mening hayotimdagi birinchi bor kishi emas, lekin uning yoʻqligida mening futbolga boʻlgan ishtiyoqim ham ozgʻindi. Endi esa u yana bor — yelkalari tik, yuzida umid va biz uning orqasida qolamiz. Shu yerda, oʻzimiz orasida, unga hech qanday soʻz yetmaydi... faqat bir narsa: "Hammasi yaxshi, otam!" 🏟️❤️🔥
Bu yerda faqat menla jiddiyman — u ham arang.