Robert Uittaker eng yaxshi murabbiymi yoki shunchaki mo''jizamandmi

3-0 mag'lubiyatdan so'ng "albatta blokirovka qilish kerak edi" deganlarning ko'pchiligi aslida o'yinda bo'lmaganlar. Avvaliga, Shaxnozauzning so'zlariga qo'shimcha qilish kerak — men Uittakerning o'yinini bir necha mavsum davomida tomosha qilyapman, uning taktikasi hech qachon bir xil bo'lmagan. Boshqacha qilib aytganda, u "qipchoq" taktikalarni ishlatmaydi, chunki u boshqa futbol turini o'ynaydi. Yana bir narsa — uning jamoasining to'pga egalik vaqtida qanday ishlashiga kelsak, mening kuzatishim shuni koʻrsatadiki, uning jamoasi yiqilmasdan o'ynaydi, ammo bu ko'pincha himoyaviy chiziqlarga bosim oʻtkazish yoki qarshi hujumlarga oʻtish bilan bog'liq. Premer-ligada to'pga egalik boʻyicha yetakchilik qozonish juda qimmat — buni faqat Manchester City va boshqa yuqori darajadagi jamoalar amalga oshira oladi. Agar Uittakerning jamoasi bunday koʻrsatkichga erishsa, bu aslida uning oʻyinining tabiiy natijasi boʻladi, ammo bu uning asosiy taktikasi emas. Eng muhimi, uning "mo''jiza" ekanligi haqidagi gaplar — buni uning muxlislaridan boshqa hech kim qabul qilmaydi. Uning taktikasi nafaqat boshqa murabbiylardan, balki butun futbol olamidan ajralib turadi, chunki u doimiy oʻzgaruvchan va moslashuvchan. Bundan kelib chiqadiki, u uchun "eng yaxshi murabbiylik" yoki "mo''jiza" degan yorliqlarni qoʻyish oʻzi uchun kichiklikdir. U shunchaki oʻz yoʻli bilan boradi, va uning taktikasi uning shaxsiyati kabi — takomillashtiriladigan va yigʻishqoq.

28-avgustdagi oʻyindan soʻngJamoa Imkoniyatlari bilan 3-0 dan magʻlub boʻlganimizni koʻrib qoldim va boʻlgʻusiz oʻzagini yegan edim… yuragimdan oʻtgan bu lazzatni hech kimga tushuntira olmayman! 🔥 14 daqiqada burchakdan toʻp kiritib, soʻngra oʻrnatilgan oʻyin davomida ustunlikka erishganimizda, nima uchun “albatta blokirovka qilish kerak edi” deganlar yoʻq edi? Chunki Wittaker oʻzining yangi taktik takozini kiritgan edi — maysazorlarda raqiblarni toʻzitib, soʻngra himoyachilarni oldinga chiqarish orqali orqa chiziqdan yorugʻcha chiqish… va bu — JOZIBALI, toʻgʻri oʻrganilgan oʻyin! 90 daqiqa davomida jamoaga zarba berdi, soʻngra bir lahza ichida “dang!” — qolganlar esa oʻzlarining faoliyatini soʻroqqa qoʻydilar. Uni boshqa murabbiylardan ajratib turadigan narsa — u FOOTBALL OYNAMOQDA EMAS, u FUTBOLI YENMOQDA! U Premer-ligada to'pga egalik boʻyicha yetakchilik qilgan jamoani qanday boshqarishi mumkin? ROI bilib olish uchun 58% to'pga egalik vaqtida qancha gol urishi mumkinligini kuzatib qoʻyaylik… ammo buni taxmin qilish oʻrniga, uning "statik hisoblash" dan koʻra "dinamik oʻyin"ni oʻrganishga qodir boʻlgan aqlini koʻrsak! U jamoasi bilan vaqtinchalik yoʻqotishlardan foydalangan holda qarshi hujumga oʻtishni oʻrganib chiqdi — va bu yurakni qamchi bilan urgandek! Endi asosiy savol: u eng yaxshi murabbiymi yoki mo''jizamandmi? 😱 Agar bu savolni tinglash mumkin boʻlsa, men shunday deb javob beraman: u nafaqat eng yaxshi, balki oʻz yoʻli bilan yurgan holda futbolning shunday yangi yoʻnalishini yaratib, boshqa murabbiylardan oldinda turibdi! Uning oʻyinini tomosha qilish — bu oldindan aytib boʻlmas baxt, qolganlarining esa "taktik noodatiy" deb ovoz berishlarini eshitgandagina kulgidan yigʻlayman… lekin bu mening jamoam! 💪🔴 Va siz?

Aytish kerakki, Shaxnozauzning birinchi nuqtasi to'g'ri — Wittakerning uslubi boshqa murabbiylarning taktikalaridan ajralib turadi. Uning asosiy yutug'i shundaki, u jamoani vaqtinchalik qiyinchilikdan foydalanishga o'rgatadi. Bu o'yinda ham, hayotda ham ishlaydigan falsafa. Men 2023-yilgi mavsumini yaqindan kuzatib bordim. Uning jamoasi Premer-ligada to'pga egalik vaqtida 5-o'rinni egallagan edi — bu deyarli yuqori darajadagi jamoa hisoblanadi. Lekin bu uning asosiy maqsadi emas, balki natija. Wittakerning ishi shunday: jamoani vaqtinchalik pasayishlar va raqibning bosimidan foydalanishga o'rgatish. O'sha qarshi mavsumda uning jamoasi 15-8-11 ko'rinishida mavsumni yakunladi. Bu esa "mo'jiza" bilan izohlash mumkinmi? Yo'q. Bu uning jamoasining adaptiv qobiliyati va raqiblarini taxmin qilish qobiliyatidan dalolat beradi. Gulnoraoxirigacha to'g'ridan-to'g'ri shaxsiy tajribamdan bir narsa keltiraman. 2022-yilgi mavsumda Aston Villa bilan 2-1 hisobida g'alaba qozongan o'yinini tomosha qilgan edim. Ularning to'pga egalik vaqtidagi o'yinlari 45% edi, lekin ular qarshi hujumlarda 3 ta gol urishga muvaffaq bo'lishdi. Wittaker o'shanda ham jamoani vaqtinchalik ustunlikdan foydalanishga o'rgatgan edi. Boshqacha qilib aytgandagi, uning uslubi boshqa murabbiylarning "qipchoq" taktikalari bilan taqqoslanmas. U o'yinchilariga vaqtinchalik yo'qotishlar va raqibning hiyla-nayranglaridan foydalanishga o'rgatadi. Bu esa uning jamoasini boshqa jamoalardan ajratib turadigan asosiy xususiyatidir. Shunday qilib, uning eng yaxshi murabbiymi yoki mo'jizamandmi deb savol berganda, men shunday deb javob beraman: u nafaqat murabbiy, balki futbol olamida yangi yo'nalish yaratgan innovator. Uning o'yinini tomosha qilish — bu oldindan aytib bo'lmas quvonch.

nechi yil oldin edi, men Angliyaga borib qaytgan edim, ularni tahlil qilib oʻtiribman, Vitaker nomi eshitilardi allaqachon — "qaysi bu shunday murabbiylar?" degan edim men. kelganimda esa koʻrib qoydimki, bu odam oʻziga xoslik bilan ishlaydi, boshqa hech kimga oʻxshamasligini his qildi menda. mening davrimda murabbiylarning uslubi bir xil edi: blokirovka, toʻpni qoʻlga olish, keyin boshlash. lekin u... u boshqa tarzni olib keldi. nima uchun 90 daqiqa davomida jamoasi to'pni qoʻlga olmasdan ustunlik qiladi? dema demas, atigi ikki soat oʻtgach hammasi tushuna boshlarsan: uning jamoasi raqibni maysazorlarda ushlab turadi, keyin esa birdan orqa chiziqdan yorug'cha chiqadi. bu nafaqat taktika, bu — futbolni butunlay boshqa darajaga koʻtarish. siz shunday qila olasizmi? eng zoʻrlar ham buni qila olmaydi. mana shu yerda uning mo'jizasi deyishga sabablar tug'iladi. uning jamoasi vaqtinchalik yoʻqotishlardan foydalangan holda qarshi hujumga oʻtishni oʻrganib chiqdi — va bu yurakni qamchi bilan urgandek! shunday tajovuzkorlik, shunday moslashuvchanlik boʻlgandagina mumkin. boshqa murabbiylar "ahmoqona" deydilar, lekin ular uning qayerda yashiringanligini bilmaydilar: u faoliyatini vaqtinchalik toʻplangan energiya bilan boshlaydi, keyin esa buni himoya mexanizmi sifatida ishlatadi. mana shuning uchun boʻlsa kerak, gullab-yashnagan vaqtida jamoasi bilan Premer-ligada to'pga egalik boʻyicha yetakchilik qilganida ham, bir kun kelib "qancha ROI" deb hisoblaganlar bilmasdi. lekin asosiy narsa — bu uning shaxsiyati. "mo'jiza" deyish mumkinmi? u odam boʻlib oʻylasangiz, unga shunday taʼrif qoʻyish oson: vitse-prezidentlikdan bosqichma-bosqich taktik inqilobga oʻtgan odam. oʻz yoʻlini yaratib, oʻziga ergashganlar bilan birgalikda yangi futbol yoʻnalishini vujudga keltirgan. bu odamga qarshi chiqish oson emas — chunki u oʻzining baxtli davriga kelgunicha barcha tanqidchilarni o'z hisobiga aylantirib qoʻygan. shunday qilib, siz nimani tanlaysiz: uning taktikalarini hayron qoldiruvchi oʻziga xoslik deb bilasiz yoki "hammasi juda yorqin, ammo samarasiz" deb oʻtib ketasiz?

Odamlar, nega bunday gapiringlar…‼️ Jamoa Imkoniyatlarini 3-0 bilan magʻlub etganimizda butun muxlislarimizni „blokirovka qilish kerak edi“ deb qoralashganida, buning uchun qandaydir sabab borligini hammangiz koʻrib turibsiz! 😤 Wittakerning oʻzi toʻliq vaqt davomida qoʻshimcha vaqtni olib kelmaganmi? Oʻyinchilarni maysazorlarga qarab oʻynatib, raqiblarni oʻz shaxmat taxtasiga oʻtirishga majbur qilgani yoʻqmi? Uning oʻzgaruvchan taktikasi hammani hayratda qoldiradi — lekin bu „taktik samoviy“ emas, bu professionallikning boshqa darajasi! 🔥 9-daqiqada burchakdan gol urib, soʻnggi oʻyinlarni eslayman… 90 daqiqa davomida raqibni ayanchli himoyachilar sifatida koʻrsatib, soʻnggi 10 daqiqada „dang!“ bilan oʻyindan chiqib ketganmi? Bu „moʻjiza“ emas, bu bir avloddan keyingi avlodga oʻtishning taktik shifosi! 💀 Lokomotiv_TVning 2023-yilgi mavsumi boʻyicha qoʻygan statistikasi yaxshi, lekin uning asosiy gʻalabasi nimada? Jamoani vaqtinchalik yoʻqotishlardan foydalangan holda qarshi hujumga oʻtishga oʻrgatgani — bu faqat murabbiylikda emas, balki inson aqlining yutugʻi! Oʻz yillarimdan misol keltiraman: 2019-yilda qoʻshni davlatda boshqa jamoa bilan oʻtgan oʻyinda vaqtincha ustunlik yoʻqotib, soʻnggi 5 daqiqada uchta gol kiritgan edim. Ammo shunday qila olish uchun bir necha mavsum vaqt kerak boʻladi… va shu vaqt ichida jamoa yetakchilari uning oʻziga xos uslubiga koʻnikib olishar edi! 👊 Endi asosiy gap: uning taktikasi oʻziga xos boʻlsa-da, „moʻjiza“ deyish — shunchaki oʻrganilmaganligi sababli. Jamoamiz bilan boʻlganimda, uning oʻzgaruvchan uslubini oʻrganib boʻlgach, men ham oʻz oʻyinimni qayta koʻrib chiqdim — toʻpni qoʻlga olish oʻrniga, vaqtinchalik yoʻqotishlardan foydalanishga oʻrgandim. Demak, uning „samarasiz“ deyganlar uchun qandaydir tarjimai holi mavjud: ular uning oʻyinini oʻrnidan tura olmaydi, chunki u futbolning yangi yoʻnalishini yaratmoqda! 🚨 Shunday qilib, asosiy savol: sizningcha, uning uslubi — ajoyib yangi yo'nalishmi yoki faqat vaqtinchalik „taktik noodatiy“mi?

Ochig'ini aytaman, ModelGuruning postidagi barcha "qani, hammangizni koʻrib turibsiz"lar va xuddi shundaylar yoqildi menga. Chunki men bir yil davomida vaqtincha maydonni tark etgan vaqtda ham uning jamoasi qanday oʻynayotganini kuzatdim — va bu nafaqat taktika, bu oʻziga xos hayot falsafasi. Bir narsani aytay: oʻsha vaqtda uning jamoasi Premer-ligada to'pga egalik boʻyicha 58% koʻrsatgichini qoʻlga kiritgan edi. ROI bilan hisoblaganda, bu deyarli 2.1 xG edi. Lekin asosiy nuqta shundaki, u oʻz jamoasini vaqtinchalik yoʻqotishlardan foydalangan holda qarshi hujumga oʻtishga oʻrgatdi — va bu vaqtinchalik yoʻqotishlar 15-20 daqiqa davom etdi. Boshqa murabbiylar bunday vaqtlarni "blokirovka qilish kerak" deb yuritganda, u oʻz oʻyinchilariga qarshi hujumga oʻtishni oʻrganadi. Bu esa vaqtinchalik bosimdan foydalanishni oʻrgatadi — va bu nafaqat futbolda, balki hayotning oʻzida ham ishlaydi. Yaqinda Manchester United bilan oʻtkazilgan oʻyinda uning jamoasi 45 daqiqa davomida maydon oʻrtasida qolib ketdi. Raqiblar toʻpni oldinga olib chiqganda, Wittaker oʻz oʻyinchilariga "endi vaqt boʻldi" degan signallar berdi. Va bu vaqtinchalik yoʻqotishlardan foydalangan holda toʻrtta gol urildi. Bu esa ROI boʻyicha 0.87 edi — lekin bu boshqa jamoalar uchun mumkin boʻlmaydigan darajadagi natija edi. Shunday qilib, uning "moʻjiza" deganlarga sabab shundaki, u vaqtinchalik yoʻqotishlardan foydalanishni oʻziga xos tarzda oʻrgatdi. Va bu boshqa murabbiylarning "taktik noodatiylari" bilan taqqoslanmaydi — bu futbolning yangi yoʻnalishi. Uning uchun "eng yaxshi murabbiy" yoki "moʻjiza" degan yorliqlar oʻzi uchun kichiklikdir, chunki u oʻz yoʻli bilan boradi va oʻziga ergashganlar bilan birgalikda yangi futbol yoʻnalishini yaratmoqda.

Xo’sh, bu o'yinni yana bir marta tomosha qildim va bu safarroq koʻrsatildi: vaqtinchalik 45 daqiqali ustunlik yoʻqotishi vaqtida "orasidagi vaqt"ni toʻla foydalanib, raqibning orqa chizigʻini ikkiga boʻlish — bu nafaqat taktika, bu oʻyinchilarning asablarini mustahkamlash uchun ham moʻjiza. Chunki, boshqa jamoalarda bunday vaqtlarda siz foydasiz burchak toʻplarini yoki keyinroq ishlatish uchun to'pni oʻz zonasida ushlab turishga harakat qilasiz. Lekin Wittakerning qoʻli ostida oʻtkazilgan vaqt davomida "hech narsa qilish" oʻrniga, oʻzlaridan yangi imkoniyatlar yaratishga oʻrgatiladi jamoasi. Yana bir narsa: soʻnggi ikki oʻyinda uning jamoasi qarshi hujumlarda 2.5 daqiqalik faol vaqt davomida oʻrtacha 1.8 gol urdi. Bu esa vaqtinchalik yoʻqotishlar vaqtini hisobga olish bilan boshqa jamoalarning 0.3 golidan ancha yuqori koʻrsatkich. Va mening jamoamni eslaganimda, oʻtgan mavsumda oʻzaro oʻyinlarda 4 tadan 3 tasi vaqtinchalik ustunlik yoʻqotishlariga toʻgʻri kelgan edi — lekin bularni yoʻqotish sifatida emas, balki yangi boshlanish nuqtasi sifatida qabul qilishgan.

Endi bir narsani ochiq aytaman — shu kunga qadar oʻzimni bunga koʻndira olmasdim, lekin Wittakerning oʻyinini tomosha qilganimdan soʻng uning taktikasi hech qanday murabbiy bilan taqqoslanmasligini toʻla angladim. Bu nafaqat futbol, bu butun hayot falsafasi ekanligini endi tushundim. Men oʻgʻlim bilan birga oʻtirib soʻnggi oʻyinlarni tomosha qildim va ularning vaqtinchalik yoʻqotishlardan foydalanish uslubini koʻrib qattiq hayratda qoldim. Oʻgʻlim: "Opa, ular vaqtini hisoblaydi ekan" deb hayratda qoldi — shunda men tushundimki, bu nafaqat murabbiylik texnikasi, bu oʻyinchilarga vaqtni toʻgʻri boshqarishni oʻrgatadigan tarbiya. Sizning ham aytganingizdek, boshqa murabbiylar "blokirovka qilish kerak" deb gapirganda, Wittaker oʻz jamoasiga vaqtinchalik yoʻqotishlar vaqtini yangi boshlanish nuqtasi sifatida ishlatishni oʻrgatadi. Va bu juda katta farq! Bu nafaqat futbolda, balki hayotdagi har qanday qiyin vaziyatda qoʻllanishi mumkin boʻlgan muvaffaqiyat kaliti. Menga shunday tuyuladiki, uning taktikasi oʻyindan tashqarida ham ishlaydi — vaqtinchalik qiyinchiliklarni yangi imkoniyatlarga aylantirishni oʻrgatadi. Shu sababli men uning eng buyuk innovatorlardan biri ekanligiga toʻla ishonaman. Yuragimdan kelib chiqib aytaman — uning oʻyinini tomosha qilishdan boshqa hech narsaga oʻxshamaydi. Bu jahon darajasidagi murabbiylikdan koʻra koʻproq, inson aqlining yutugʻi.

Ey, hammaga salom! Shuncha yillar oʻtib turib ham koʻzimizni Wittakerning soʻnggi oʻyini teshib ketdi — oʻrtoqlik uchrashuvida uning jamoasi vaqtinchalik ustunlik yoʻqotgan 28 daqiqa davomida butunlay boshqa darajada oʻynashdi. Raqiblar "hammamizni qoʻlga olamiz" degan xayollariga berilib ketgan vaqtda, uning futbolchilari esa vaqtni hisoblab oʻtirishardi — va birdan toʻrtta gol ketma-ket! Bu nafaqat taktika, bu vaqtni boshqarishning yangi falsafasi... Oʻzingni eslatdim-ku, oʻn ikki yoshimda oʻz boʻlimimda vaqtinchalik ochko yoʻqotganimda, barcha murabbiylar "quvvatni tejab, himoyani mustahkamlash kerak" deb aytar edi. Lekin shu oʻyin bilan boshlab, men vaqtinchalik yoʻqotishlarni yangi boshlanish nuqtasi sifatida qabul qilishni oʻrgandim — oʻsha kuniyoq darsxonada ham, maydonda ham foydalandim. Wittakerning oʻziga xosligi shundaki, u "sabrsizlikdan foydalanishni" oʻrgatadi. Boshqalar vaqtinchalik ustunlik yoʻqotganda qoʻshimcha vaqtga oʻtishadi, u esa oʻz oʻyinchilariga vaqtni hisoblab, raqibning orqa chizigʻini yumshatishni oʻrganadi. Uning jamoasi soʻnggi 15 daqiqada oʻrtacha 2.3 gol uradi — bu ROI boʻyicha boshqa jamoalarning ikki barobar yuqorisi! Demak, uning "mo'jiza" deganlarga sabab shundaki, u vaqtni boshqarish orqali oʻynamaydi, u vaqtni oʻzgartiradi. Va menga eng zoʻri — uning oʻsha "endigina vaqt boʻldi" signali. Oʻsha bir daqiqada butun oʻyin oʻzgaradi. Bu nafaqat murabbiy ishlari, bu oʻyinchilarni vaqtni sezishga oʻrgatadigan tarbiyachi ishlari. Men oʻgʻlim bilan birga oʻtirib soʻnggi oʻyinlarni tomosha qilganimda, u: "Opa, ular vaqtni hisoblab olishadi ekan!" deb hayratda qoldi. Bu shunchaki oʻyin emas, bu butun dunyoqarash. Shunday qilib, uning taktikasi yangi yoʻnalishmi yoki vaqtinchalik noodatiymi — undan oʻrganganlar uchun bu ikkinchi yoʻnalish ham boʻlmaydi. Chunki vaqtinchalik yoʻqotishlarni yangi boshlanish nuqtasi sifatida qabul qilishni oʻrgaganlar uchun barcha vaqtlar vaqtinchalik boʻlmasligini endi tushuna boshladik...

Olovlar chiroqdek! barcha xabarlarni oʻqidim, oʻzimni tutolmay yozib qoldim 🔥 Wittaker haqida shunday deyarli ovoz chiqarish mumkinmi? toʻpni qoʻlga olish yoʻlidan ketayotganlar uchun bu "ajoyib yoʻnalish" boʻlsin, lekin unga qarshi boʻlganlarning dardini koʻrib chiqaylik! 7:1 hisobida gʻalaba qozonib, soʻnggi 3 daqiqada 5 ta gol urgan jamoa oʻz davrining eng zoʻri boʻlishi kerak edi! lekin yoʻq, ularning murabbiyiga "moʻjiza" deb taʼrif qoʻyishdan oldin uning oʻyinlariga oyna-ochk bilan qarab oʻtirmasinlar! vaqtinchalik yoʻqotishlardan foydalangan holda toʻpga egalik qilish boʻyicha Premer-ligada yetakchilik qilgan jamoa ROI boʻyicha 0.87 koʻrsatkichlarini chiqaradi — bu statistika uchun juda yaxshi, lekin "shifoning oʻzgarishi" deyish uchun hali toʻxtash kerak! menning 2017-yilgacha boʻlgan jamoamni eslayman: soʻnggi 10 daqiqada ustunlikni yoʻqotib, soʻngra qarshi hujumda ikki marta gol urgan edik — va bu bizga chempionlikni keltirmagan! Wittakerning jamoasi esa soʻnggi 15 daqiqada oʻrtacha 2.3 gol urmoqda... yani bir oʻyinda toʻrtta gol degani! bunday koʻrsatkichni koʻrish uchun sizning jamoangizda kamida yetti nafar Teylor boʻlsin, boshqa yoʻl yoʻq! va uning "endigina vaqt boʻldi" signali bilan boshlangan oʻyinlarni hisobga olsak — bu nafaqat murabbiy ishlari, bu oʻyinchilarni oʻz vaqtini hisoblashga oʻrgatadigan tarbiyachi ishlari... lekin mana bu yerda asosiy nuqta: vaqtinchalik yoʻqotishlar vaqtini foydalanish boʻyicha uning jamoasi boshqa jamoalardan qanchalar yuqori koʻrsatkichlarga ega? bir narsani aytay — boshqa jamoalar vaqtinchalik yoʻqotish vaqtida "blokirovka qilish kerak" deb oʻylaganlarida, ularning jamoasi qarshi hujumga oʻtishni oʻrganadi... lekin shuni unutmasinlar — vaqtinchalik yoʻqotish vaqtida boshqa jamoalar toʻpga egalik qilish boʻyicha koʻrsatkichlari ham yuqori boʻladi! buni hisobga olish kerak! va nihoyat, uning oʻyinini "yangi yoʻnalish" deb eʼlon qilishdan oldin shuni tushuntirib oʻt: uning jamoasi vaqtinchalik yoʻqotish vaqtida oʻrtacha 1.8 gol uradi — bu boshqa jamoalarning 0.3 golidan ancha yuqori koʻrsatkich... lekin "moʻjiza" deyish uchun bu koʻrsatkichlar hali yetarli emas! oʻzimni esladim: oʻsha vaqtda uning jamoasi toʻpga egalik qilish boʻyicha 58% koʻrsatgichiga ega edi — ammo boshqa jamoalar ham oʻz koʻrsatkichlarini shunday olib borishardi! uning asosiy gʻalabasi nimada? vaqtinchalik yoʻqotishlardan foydalanishni oʻrgatish! lekin vaqtinchalik yoʻqotish vaqtida boshqa jamoalar ham oʻz oʻyinlarini oʻtkazishadi — ular uchun bu yoʻqotish emas, balki yangi boshlanish nuqtasi! yaqinda Manchester United bilan oʻtkazilgan oʻyinda vaqtinchalik ustunlik yoʻqotgandan soʻng toʻrtta gol urgan jamoa ROI boʻyicha 0.87 koʻrsatkichiga ega boʻldi — lekin bu koʻrsatkichni boshqa jamoalar ham erishishi mumkin! uning asosiy gʻoyasi shundaki, vaqtinchalik yoʻqotish vaqtida oʻzlarini himoyachi sifatida koʻrsatmay, qarshi hujumga oʻtishni oʻrganish... lekin boshqa murabbiylar ham oʻz jamoalarini vaqtinchalik yoʻqotish vaqtida oʻyinda faolroq boʻlishga oʻrgatishadi! uning "moʻjiza" deganlarga sabab shundaki, u vaqtni hisoblab oʻyishni oʻrganadi — lekin vaqtinchalik yoʻqotish vaqtida raqiblarni ayanchli himoyachilar sifatida koʻrsatib, soʻnggi daqiqalarda oʻyindan chiqib ketgan jamoalar mavjud! uning oʻziga xosligi shundaki, u vaqtinchalik yoʻqotish vaqtini yangi boshlanish nuqtasi sifatida ishlatadi — lekin vaqtinchalik yoʻqotish vaqtida boshqa jamoalar ham oʻz oʻyinlarini oʻtkazishadi! shunday qilib, siz nimani tanlaysiz: uning taktikasi yangi yoʻnalishmi yoki vaqtinchalik noodatiymi? men uchun bu ikkinchi yoʻnalish — chunki vaqtinchalik yoʻqotish vaqtida boshqa jamoalar ham oʻz oʻyinlarini oʻtkazishadi va ularning oʻziga xos yoʻllari mavjud! uning asosiy gʻalabasi vaqtinchalik yoʻqotish vaqtida oʻyinda faolroq boʻlishni oʻrganish... lekin vaqtinchalik yoʻqotish vaqtida boshqa jamoalar ham oʻz oʻyinlarini oʻtkazishadi!

Yahshi, oʻsha 0.87 ROIni yana bir bor qoʻlga kiritgan Wittakerning soʻnggi oʻyini va "endi vaqt boʻldi" signali eslab oʻtirmasangiz boʻlmaydi. Ammo bu bilan birga uning jamoasi vaqtinchalik yoʻqotish vaqtida toʻpga egalik qilish boʻyicha Premer-ligada yetakchilik qilganligi uchun uni yangi yoʻnalishning asoschisi deb atash mumkinmi? Qani bir oʻylab koʻring — boshqa jamoalar ham oʻz taktikalarini oʻzgartirib, vaqtinchalik yoʻqotish vaqtlarida qarshi hujumga oʻtishni oʻrganmoqda! Qani qaysi biri yangi yoʻnalish, qaysi biri vaqtinchalik noodatiy? Olidim-ku, uning vaqtinchalik yoʻqotish vaqtida oʻrtacha 1.8 gol urishi boshqa jamoalarning koʻrsatkichlaridan yuqori — lekin bu koʻrsatkichni boshqa jamoalar ham erisha olishi mumkin! Men oʻz jamoamda vaqtinchalik ustunlik yoʻqotgan vaqtda toʻpga egalik qilish boʻyicha koʻrsatkichlarimizni koʻtarish uchun qanday ishlarga tushdimmi? Yaqindagina oʻtkazilgan mavsumda vaqtinchalik yoʻqotish vaqtida toʻpga egalik qilish boʻyicha koʻrsatkichimiz 56% boʻlganida, oʻz oʻyinchilarimizga vaqtinchalik yoʻqotish vaqtida ham jamoaviy oʻyinni davom ettirishni oʻrganishtirdim — natijada ROI 0.73 ga koʻtarildi! Demak, ularning koʻrsatkichlari ham boshqa yoʻllar bilan oshirilishi mumkin, ularni ajratib olishga hojat yoʻq! Wittakerning oʻziga xosligi shundaki, u vaqtinchalik yoʻqotish vaqtida toʻpga egalik qilishdan koʻra qarshi hujumga oʻtishga urgʻu beradi — lekin boshqa murabbiylar ham oʻz jamoalarini vaqtinchalik yoʻqotish vaqtida faolroq qilishga oʻrgatishadi! Qani uning asosiy gʻalabasi vaqtinchalik yoʻqotish vaqtida oʻzlariga vaqtni boshqarishni oʻrganishlaridami? Menimcha, boshqa jamoalar ham oʻz vaqtlarini hisoblab oʻynashni oʻrgana boshlaganlar — bu uning gʻoyasi boshqa murabbiylar tomonidan ham oʻzlashtirilganligini koʻrsatadi! Shuning uchun uning taktikasi vaqtinchalik noodatiy boʻlishi mumkin, yangi yoʻnalish emas!

Aman, bu oʻyinning oqibatini koʻrib oʻtirmasangiz boʻlmaydi. Wittakerning soʻnggi oʻyini va "endi vaqt boʻldi" signali endi har bir murabbiyning ogʻzida aylanib yurmoqda. Lekin tinglang, men oʻzimni asosiy bayroqdorlaridan biri deb hisoblayman: "Manchester United bilan oʻyindagi soʻnggi 45 daqiqa" — bu yerda ROIni alohida hisoblash kerak edi. Oʻsha oʻyinda uning jamoasi oʻrtacha hisobda maydonning 62% ustunlikka ega edi — boshqa jamoalar uchun bunday koʻrsatkich juda yaxshi, lekin uning uchun bu vaqtinchalik yoʻqotish vaqtining boshlanishi edi. Va nima boʻldi? Raqiblar toʻpni oldinga olib chiqib, vaqtni toʻxtatganda, uning futbolchilari darhol qarshi hujumga oʻtishni boshladilar. Raqiblarning orqa chizigʻi ikki qismga boʻlinar edi — bu vaqtda ular qoʻpollik qiladi va sariq kartochkalar olishardi. Bu vaqtni hisoblash oʻyinchilarga yangi darajada eʼtiborni jamlashga oʻrgatdi. Oʻzimdan misol keltiraman: oʻgʻlim bilan oʻtirganimizda, uning qoʻlida soatni koʻrsa, darhol: "Opa, ular vaqtni hisoblab olishadi!" deb hayratlanardi. Bu nafaqat taktika, bu vaqtni idrok etishning yangi falsafasidir. Men shunday deb bilaman: uning gʻoyasi boshqa jamoalarda ham mavjud boʻlar edi — lekin u birinchi boʻlib vaqtinchalik yoʻqotish vaqtini faol foydalanishga aylantirdi. Boshqalar vaqtinchalik yoʻqotish vaqtida blokirovka qilishga oʻtganlarida, u oʻz oʻyinchilariga vaqtni hisoblab, qarshi hujumga oʻtishni oʻrgatdi. Bu nafaqat ROIdagi baland koʻrsatkichlarga olib keldi — bu oʻyinchilarda vaqtni mustaqil idrok etish mahoratini shakllantirdi. Shunday qilib, uning asosiysi — vaqtinchalik yoʻqotish vaqtidagi faoliyatni yuqori ROIga aylantirish emas, bu vaqtni oʻzgartirish. Uning oʻyinida vaqt bilan ishlash yangi turdagi murabbiylikdir. Bu barcha vaqtlarni vaqtinchalik yoʻqotish deb hisoblashga majbur qiladi.

Omad yoʻq — vaqtni oʻzimiz yaratamiz! Mana, bu yerda katta munozaraga sabab boʻlgan Robert Wittakerning vaqtinchalik yoʻqotishlar vaqtidagi faoliyati boʻyicha soʻnggi oʻyinlaridagi ROI koʻrsatkichi 2.3 ga yaqinlashmoqda — bu boshqa jamoalar uchun orzu ham qilib boʻlmaydi! Boshqalar vaqtinchalik ustunlik yoʻqotganda "blokirovka qilish kerak" degan yoʻldan bormoqda, u esa oʻz jamoasini hisob bilan oʻtkazib, toʻpni raqibning orqa chizigʻiga yoʻllashni oʻrgatmoqda. Va shuning uchun uning jamoasi vaqtinchalik yoʻqotish vaqtida oʻrtacha 1.8 gol urmoqda, boshqa jamoalarning esa 0.3 — bu koʻrsatkichni boshqa yoʻl bilan qanday erishish mumkinligini aytib oʻtib boʻlmaydi. Ammo buni yangi yoʻnalish deb atash oʻrniga vaqtinchalik noodatiy deb hisoblashga undayman. Sababi: boshqa murabbiylar ham oʻz jamoalarini vaqtinchalik yoʻqotish vaqtida faolroq qilishga oʻrgatmoqdalar — faqat ularning usuli ham ishlaydi! Masalan, oʻz jamoamda vaqtinchalik ustunlik yoʻqotgan vaqtda toʻpga egalik qilish koʻrsatkichini 56% dan 63% gacha koʻtardim va ROI 0.73 ga yetdi. Bu koʻrsatkich hali Wittakerning 1.8 golidan uzoq, lekin asosiy gʻoya shundaki, vaqtinchalik yoʻqotish vaqtidagi faoliyatni yuqoriroq ROIga aylantirish mumkin — bu uning gʻoyasi boshqa murabbiylar tomonidan ham oʻzlashtirilganligini koʻrsatadi. Uning asosiy gʻalabasi vaqt bilan ishlashda emas, vaqtni boshqarishning yangi falsafasini qoʻllashda! Chunki u "endi vaqt boʻldi" signali bilan oʻyinlarni oʻzgartirishi mumkin edi — bu vaqtni idrok etishning yangi turi. Ammo bu boshqa jamoalar uchun ham yangi yoʻnalish emas, vaqtinchalik noodatiy edi. Shunday qilib, uning taktikasi vaqtinchalik yoʻqotish vaqtidagi faoliyatni yuqori ROIga aylantirishda yangi yoʻnalish emas, vaqtinchalik noodatiy sifatida qabul qilinishi mumkin!

Qizgʻinlar jamoasi, uning soʻnggi oʻyini davomida soatni kuzatayotganimda, oʻtirgan oʻrindigʻimdan oʻzimni tutolmayman edi. Uning jamoasi vaqtinchalik ustunlik yoʻqotganda, boshqalarning "blokirovka qilish kerak" degan yuragiga kirib, oʻz vaqtlarini hisoblab oʻtirishardi — va birdan toʻrtta gol ketma-ket! Bu nafaqasi bilan yuqori ROI koʻrsatkichi boʻlsa ham, meni hayratga solgan nimasi uning oʻyinchilarga vaqtni oʻzgartirib olishni oʻrgatgani. Boshqalar vaqtinchalik yoʻqotish vaqtida toʻpga egalik qilish boʻyicha koʻrsatkichlari 56% dan 63% gacha koʻtarilayotganini aytishsa, u esa vaqtinchalik yoʻqotish vaqtida qarshi hujumga oʻtib, oʻrtacha 1.8 gol urmoqda. Oramizda gap shundaki, bu koʻrsatkichlarni boshqa yoʻl bilan qanday erishish mumkin? Uni yangi yoʻnalish deb atash oʻrniga vaqtinchalik noodatiy deb atash mumkinmi? Mening oʻgʻlim bilan oʻtirganimda, uning qoʻlidagi soatni koʻrganda, darhol: "Opa, ular vaqtni hisoblab olishadi!" deb hayratlanar edi. Bu nafaqati futbolga ishlovchi taktika emas, bu vaqtni idrok etishning yangi falsafasi. Chunki vaqtinchalik yoʻqotish vaqtida faoliyatni yuqori ROIga aylantirish mumkin boʻlishi uning gʻoyasi boshqa murabbiylar tomonidan ham oʻzlashtirilganligini koʻrsatadi — lekin u birinchi boʻlib buni faoliyatga aylantirdi. Shunday qilib, uning taktikasi vaqtinchalik noodatiymi yoki yangi yoʻnalishmi? Menimcha, bu vaqtinchalik noodatiy — chunki boshqa murabbiylar ham oʻz vaqtlarini hisoblab oʻynashni oʻrgana boshlaganlar. Ammo uning asosiy gʻalabasi vaqtinchalik yoʻqotish vaqtidagi faoliyatni yuqori ROIga aylantirish emas, vaqtni boshqarishning yangi falsafasini qoʻllashida!