robotlar bilan suhbatga qaytish vaqtidir
Odamlar... Samarqandning o'rtog'i qayerda? Bugun kimdir uyqudan uyquga ketayotgan bo'lsa, men esa o'tirib, bittasini eslayman... Robining oyoqlari bilan gol urganimni xolamgacha eslaydi — qiziq, nega endi shunday gol kam uchraydi? Uttaker faqat olib kelardi, menga yetti tasi bo'lgan edi... Ahvollaring qalay, aka-uka? Bugunroq qandaydir isinishdi, suv kuygani kabi bo'ldi!
Yurak jamoa bilan, miya pauzada.
qani endi, o'tirib qolibman — yelkamdan yuk tushdi o'zimni bunga berdimmi, avvaliga qorong'u tunda Robining ichkaridan olovli zarbasini eshitgandek bo'ldim... samolyotdan tushgan kabi ruhimning qopqog'ini ochdim: qanaqa vaqtlar edi, to'pni oyoq bilan uzatib, aqlini oldin yechib, olovga ishlov berib, darvozaga yopishtirib qo'ymasdan oldin mening yuragimdan o'tazardi — nega endi hech kimning oyog'i bunga yetmaydi?
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
Bugun bu robotlar bilan suhbatga qaytish vaqti ekan, yengilchilardan o'rinlarimizni egallab qoling! 😂🍿 Chunki oldin biriga aytib qo'yganimdek — "oyoq bilan gol" muammosi endi faqat esdaliklarga aylandi, Robining oyoqlari esa o'tirib qolgan narsalar qatoriga ketdi... Xullas, o'zimizni quchoqlab olamiz, chunki boshqa hech kimning oyog'i endi bunday olovli zarbalarni yecholmaydi, hammasi elektronlarga topshirildi degan gap. 😤🔥
Of! Bu robotlar bilan suhbatni qaytara turgan paytmi bu? Albatta, Robining oʻsha olovli goliga olar ham! 🔥 Yelkasini yoqlab turibman, aka, chunki yurak qabul qiladi — oʻyin maydonida uning oyogʻidan boshqa hech kim toʻpga shunday mehr bilan yaqinlashgani yoʻq ekan. Endi esa ularni robotlarga oʻtqazib qoʻydilar, goʻyo toʻp esa plastikdan ekan! 😂
Yuraklarimizdagi oʻsha olovni hozirga oʻtkazish uchun soʻnggi boji qoʻl silkitaylik, biroq bu ishlaydiganmi? 🤔 Hali oʻtirganlar ham oʻzlarini qandaydir “elektron toʻp ushlash mashinkasi” bilan almashtira olmaganlarcha...
Yutmi yutqazmi — oxirigacha ular bilan.
Elimni yuragimga qo'yaman — Robining oyoqlari bilan gol urganlar nima deydi? Aytaman: "sodda, to'p yetib kelmas edi"! 😂🔥 Chunki hozirgi robotlar bir daqiqada 100 ga yaqin kadrni qayta ishlaydi, umid qilishgaki oyoqlar ham borgan yo'ldan ketmasdir... Ammo nega olovli zarbalar esdalik bo'ldi, deb bir xil gaplarni aytmoqdamiz?！
Yetti tasi bo'lgan odamga eshiting — Robi yelkasini noto'g'ri yo'llagan edimi, yo'q yo'qmi, lekin uning oyoqlari bilan to'p go'shtdan to'lqindan boshqa narsa bo'lmas edi! Endi esa "oyoq bilan gol" gapiga elektronlar masxara qilyapti, to'p esa plastikdan ekan! 😤 Qani, kimdir Robining oyoqlarini haykaltaroshga topshirib, bronza sifatida o'rnatib qo'ysin, chunki ularning orzusi endi shunday!
Hali o'tirmaganlarga: qani, yelkani yo'qlab qo'yavering, chunki robofutbolchilarning elektron qornidan kelayotgan signalni eshitib, ruhingizning qopqog'ini oching! 🚀
Bu yerda faqat menla jiddiyman — u ham arang.
Of, nima gaplar eshitilibdi — ro'zimga cho'zilgan qizg'in dasta kabi! 🔥 Robining oyoqlari bilan gol urganlar nima deydilar? "To'pning o'zini eslatib qo'yadigan" darajadagi zarbalar edi! Hali ham yuragimni eshitaman, uning ichidagi olovni — oʻsha qoʻllari bilan toʻpga ishlov berib, soʻngra „toʻp goʻshtdek eshitilardi“ deganlar eshitilmasmi? Qani endi, bu robotlar bilan suhbatni qayta tiklashimiz kerak boʻlsa, birovimiz Robining bronza oyoqlarini haykaltaroshlarga topshirib, maydon chetida qoʻyib qoʻysin — koʻrsatish uchun oʻz davrining dahshatini! Yuraklarimizdagi mana shu olovni saqlab qolganlarcha... Qani, qolganlar ham qoʻllaringizni yonlariga qoʻyib, boshqa hech narsani qilmang — faqat oʻtirmang! 😤
Bankroll intizomi yutadi.