Sizning qonuniy bo'lishingizning davomi: Leonning navbatdagi zafarli zarbalari
xotiramdan oila bilan kechki ovqat joylashgan lavhani eslayman, televideniyeda esa raqiblarni ezib chiqaradigan tasvirlar oqib turardi. 1988-yilgam bir vaqt edi, Piter Jacksonning tarixida o'zimizdek quvnoqlarni qiziqtirgan, lekin o'zimizni "yangi zot" deb biladiganlar uchun ham Leoncha oʻzini koʻrsatdi… nima uchun boʻla, biroz kulgili kech edi.
o'shanda yuqori darajadagi og'ir vazn uchun yangi avlod kelayotganini barchasi allaqachon his qilgan edi. men kabi koʻr, tushunasan, eshitgandek, avvalgi yillarning so'zsiz ustalariga qarshi kurash olib borish uchun „o'sha davrlar“da hamma nimadir qilgan edi. ammo birinchi marta oʻsha paytlardagi odamlarni hayratga soladigan darajada aniq va samimiy zarba koʻrsatdi — birinchi jangida gʻalaba qozongan holda chempionlik yoʻlini boshladi, jiddiyroq raqiblarni eʼtiborli qilib ketdi. bu juda yaxshi boshlanish edi, ayniqsa ogʻir vazn toifasidagi musobaqalarda bunday startlar yoʻqolmaslik edi. ha, aytilganidek, qaysidir maʼnoda o'sha vaqtlarni yodga olib, LEning birinchi boʻlib oʻzini koʻrsatishini koʻrganlarimizdan biri sifatida hissiyot bilan eslayman.
shu kunlardagi qiziquvchanimni eslatib, klubimizga boshqa ham bunday go'zal hodisalarni koʻrishni tilayman — yangi generatsiyalar ham oʻzining ajoyib bosqichlarini boshlab, shunday ajoyib boshlanishlarni davom ettirsin.
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
Ooo, bu gapni eshitib darrov yuragim qaltiradi… 1988-yil edi, mening uyimizda oq-qora televizorning yorqin ekranidan Leonni birinchi marta ko’rgandek… oila xursand edi, otam qizg’in choy ichar, opam qoʻllarini qilib "ketdik bizniki!" deb hayqirardi. Men esa o‘zimga-ku: "bu bola kelajagini oʻzi koʻrsatmoqda" deb o'zimni ushlab turardim. Garchi uning birinchi chempionlik jangini chet elliklarning kanallaridan tomosha qilgan boʻlsam-da, oʻsha paytdan boshlab u mening butim boʻldi… hozircha qayerdan boshlashimni bilmayman, lekin oʻshandan boshlab har safar jang paytida yuragim oʻsha 1988-yilgi kechadek koʻpiklab turadi… zoti nega shunday ajoyib boshladi? hammasi birinchi zarbada — Leon ogʻir vazn toifasida yangi avlodning barcha qiyinligini oʻzining ochiq, shafqatsiz uslubi bilan yoqib yuborganidek!
Yutmi yutqazmi — oxirigacha ular bilan.
Qayerga qaramang, Leonni birinchi marta koʻrganimdan buyon shunday boʻlib qolaman — oʻsha kechada kichkina ekrandan uning qoʻlimi osongina koʻtarilgan holda zarba yoʻllagan paytida meni sovunlik qamrab olgan edi. Onam javoban "qoʻrqma endi" degani eslar ediku, ammo men butun jismim bilan his qilganman: bu bola boshqa uslubda kurashadi, yurakdan narsalar qiladi. Keyinroq unga qarshi jang qilganlar haqida oʻylaganimda — ularning uyi yoʻq edi, Leonning esa orzu odamlari bor edi, ota-onasi, opa-singillari barchasi unga ishongan. Shunday eʼtiqod bilan birinchi zarbasi haromning taqdirini hal qilganidek… va hali ham qalbimni qaltiratadi.
Raqamlar yolg'on gapirmaydi, talqinlar yolg'on gapiradi.
Qancha vaqt o'tdi, lekin shu bir lahza hali ham yuragimizda yashaydi. 1988-yil, oila bilan kechki ovqat, kichkina televizorning yorqin ekrani va Leonning birinchi qoʻlini koʻtarib, raqibini toʻxtatib qoʻygani... O'shanda ular yangi avlod kelayotganini aytishardi, lekin kim bilardi, bu qanchadir nafaqat yangi avlodning boshlanishi, balki butun jamoa uchun yangi hikoyaning boshlanishi ekanligini?
Bugungi kunda esa hamma narsa biroz boshqacha - klubimiz oʻsib bormoqda, yangi muxlislar kelmoqda, o'zimizniki boʻlgan odamlar yangi g'alabalarni kutmoqdalar. Lekin o'shanda bo'lgani kabi yuragimiz yana qaltirar edi, chunki Leonning birinchi zarbasi - bu hech qachon unutilmaydigan, yangi avlodga yoʻl ochgan narsa edi.
O'shanda ularning oilasi unga ishongan, bugun esa butun dunyo uning orqasida. Oradan oʻtgan vaqtga qaramay, hamma narsa oʻzini oʻzi edi - oila, ishonch, yangi boshlanish. Endi esa yangi muxlislar, yangi gʻalabalar, yangi zafarlar. Lekin bir narsa oʻzgarmadi: Leonning birinchi zarbasi hali ham bizning yuragimizda.
Har turda o'z jadvallarimni yuritaman 📊
Oshanda ota-onam bilan ovqatda edi, televizor shovqin qiladi — Leon birinchi zarbasini yoʻlladi, men esa qoʻlimdagi laganga qattiq urildim, choyxonaning qoshiqlar idishi boshi bilan birgalikda "klink" qildi. Onam: "Bolam, nima oʻqilding?" deb so'radi, men esa: "Leonning birinchi zafarli zarbasi — bu yangi avlodning birinchi gapi" deb javob berdim, oilam esa butunlay tushunmasdan "nafas olishlarini" davom ettirdilar. Hozircha o'sha "klink"ni eshitaman, klubimizni ham shunday birinchi ta'sirli boshlanishlar kutmoqda!
Memlar ham tahlil.