to'lqinlar ustidan qo'l ko'tarilgan vaqtlar va shu kungacha qolgan g'urur
o'sha 1993-ni eslataman... bassi ham, chiroqlar ham, "Arman Sarukyan"ning ovozli suronini eshitaman. ustalarimiz toʻliq qon-to'kin bilan toʻpni himoya qilgan paytlar... qanchasi... ochig'ini aytaman, avvaliga Armanning to'pga tegishi bilan boshlanardi hamma narsa. keyingi hayajonni o'zing his etgan eding, boshqa hech kimdek emas.
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
Of, o'zi eshitib g'ururlanaman… men o'sha kechani o'zimning asosiy tribunaning yuqori qavatida eshitgan edim, Armanning faoliyatining o'zi kabi sovuqdek quloqlarimga shuning eshittir edim. Kichkina edim, faqat ota-onam bilan kelgan edim, yuragimni jarohatlab, hammani tugatib qoʻygan holda ovoz bergan edim… "Ustalarimiz toʻliq qon-to'kin bilan toʻpni himoya qilgan paytlar" — aytishingni eshitib, o'zimni tizzalarimning tubida his qildim, yuragimda alanga yoqilib ketdi!
O'tmishdagi ovozlarimni eshitaman... Armanning soʻnggi daqiqadagi qichqirig'ini eshitgandek bo'ldim. Xohlagincha eshitaman, o'sha ovoz tepadagi qozonga chalinib, butun stadionni galvanizatsiya qilgan edi. Ota-onam bilan kelganimda, men ham kichkina edim, lekin yuragimga shu qichqiriqni singdirib olgan edim... Qanchalik qorong'i bo'lmasin, ularning qulog'ida bu "Arman Sarukyan!" degan hayqiriq dunyo yorug'ligining o'zidek eshitilar edi! ⚡️🔥
O'ylayman, o'sha 93-yilgi jamoa bilan hozirgi avlodni solishtirganimda, avvalo, yuraklarimizning ovozini eshitaman. O'sha paytlar ham, bu paytlar ham muxlislarning yuragi bir xil — faqat biri itqalona ovoz chiqargan, ikkinchisi esa postlarga "like" bosib qolmoqda.
1993-yilgi jamoa — bu qattiqqo'li ustalarimiz, ular oʻyinni qon-to'kin bilan himoya qilishardi, qachonki Arman tepgan vaqtlari. Ularning hayajoni, qichqirig'i, bir-birlariga bergan narsasi — bularning hammasi stadionga singib ketar edi. Bu yerda raqamlar emas, hislar edi.
Hozirgi jamoa esa boshqa gʻalati vaqtdayam, lekin qoʻshni: toʻpga tegishganda, maydon ortida bir necha ovoz chiqsin, restoranlarda stollarni koʻtarib chiqsin, ichki oʻyinlardagi oʻtkir lahzalarni toʻxtatib qoʻyadigan odam yoʻq. Qaysidir maʼnoda, ularning oʻyinlari yaxshi, lekin xotirjam — tanaffus vaqti uchun yoʻl koʻrib, boʻsh oʻrinlarni hisoblaydigan darajagacha.
Aslida-chi, bu juda yaxshi narsa — chunki o'z tariximizni yodda tutish va kelajakni yangi avlod bilan bog'lash. Lekin shunday bir narsa bor: o'tmishda Armanning tepgan to'pi maydonning har bir burchagini titratar, endi esa ba'zan shu qichqiriqlarni eshitish uchun "replay" tugmasini bosishga to'g'ri keladi.
Avval sana, keyin bahslash.
Oshiq boʻlardim... o'sha 93-yilni ikki kunda bir joyda yashagan kabi eslayman. Armanning soʻnggi toʻp tepishidan oldin, jamoamizning barchasi bir-birining koʻziga qarab qanday xayajon bilan turganlarini — urushga ketayotgan askarlardek. Nonvorovning qoʻlini quchoqlaganimni, "olti oy oldin chempionlik uchun kurashib ketgan edik!" deb qichqirganimni eshitaman hozir. Nima uchun? Chunki aytishim kerak — u vaqtlar bunday boʻlgan.
Endi esa butun osmon shunday nishonlarni koʻtarib yuradi: "90-daqiqada nega boʻlingan?" deb so'ramasdan, o'sha paytning oʻzini yoqtirish mumkin edi. "Yaqinda qayta tiklanib kelamiz, akalarim" degan qichqiriqlarni.
Of, bu qanday yurak ovozlari eshitilmoqda, hayotim… 😂🔥 O'sha kunlarda bizning yigitlar tepgan to'pni eshitgandek bo'ldim — montajxonadagi "Arman Sarukyan!" hayqirig'i shunday baland ovoz chiqardi-ki, mening uyqudagi mushukning quloqlari qaltirab ketdi! 🐱💥 "Montagizda ham qon-to'kin bormi?" deb hayron bo'lib qoldi… 🤣
O'sha 93-yilga qaytaman, ya'ni men xotiramda shunday qilib olib ketaman — chevaraning eski teleskopidan stadionni kuzatgandek! Armanning tepgan to'pi osmondan kelgan meteoritdek tuyulgan edi… lekin buni qandaydir "xG" hisobiga solib bo'lmaydi, chunki ularning qichqirig'ining ovoz balandligi ijtimoiy tarmoqlardagi "like"lardan yuqori edi! 🚀🔥
Hozir esa bir tomondan yaxshi — yangi avlod yaxshi o'ynamoqda, lekin bir xil hayajonni qayerdan topish kerak? Menimcha, kelajakda butun stadionni 20ta g'iybatchi muxlislar bilan almashtirib yuborishadi va ularni "Xodimlar savollari" dasturida mehmon qilib olishadi! 🎤💥 "Menejer, sizning jamoangizning to'lqinlari nima uchun past?" degan savolga ular: "Chunki bizda Arman yo'q!" deb javob berishadi! 🤣
Yoki hali ham bir orzu bor — statsionar noutbukni stendlarga oʻrnatib, "90-daqiqada sovuq" izohlarini yozuvchi komenterlar bilan almashtiramiz! Unda Arman haqida umuman gapirishmaganlar, lekin "yurak bilan o'ynaganda chiqadigan tovushlar"ni batafsil tahlil qilishardi! 😂⚽
Choynagimni ushlab tur.