Unga qarshi hech kim turib olmadi va endi ham turishmaydi
esimda o'shanda internetda videolariga bir ko'z tashlab qolgan edim, bir bahona bilan, qayerdan bilaman endi, Adesanya kelajakda faxriylar qatoriga kirishi lozim edi. qariyb yigirma yil oldin ro'y bergan o'sha voqeani kuzatishgan omadli edi men. qayerdan boshlashni bilmasdim — shu vaqtda Mayweatherga qarshi kurashda Devid Benyamin nomli jallodni mag'lub etib, birinchi marta jahon reytingiga kirdi. o'shanda bu isroillik go'yo o'yinda ajablanib turgan odamdek, raqibini o'zi uchun yaxshiroq kurashgandek ta'riflab, keyin esa bitta zarba bilan uni yerga yiqitib yuborgan edi.
qachondir shu vaqtlarda u haqida gap ketar edi, lekin bu shunday iloji boricha chiroyli, kelajagimizdan boshqa hech narsani o'ylamagan, o'qimayotganlarnikiga o'xshab bas oyog'ining tagiga qarab yuradigan odamlarni eslayman. endi u xalqaro mashhur bo'ldi, lekin mening xotiramda u hali ham o'shanda shu uyatchan, o'zini anglay olmagan bola edi.
oylar o'tib, u kamondan otishni yaxshi ko'rasligini, ikki erkakni bir vaqtda ushlab olishini eshitgan edim. mana shunday tabiatimizdandir — oddiy ishlarni ajoyib qilishni yaxshi ko'ramiz. mana shuni qilgan odamni ko'rish uchun bir yil bekor ketdi, lekin endi unga qarshi kurashni kutyapmiz.
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
yoshlarim, nima deyishni bilmayman... mening hayotimni alohida bir-biriga bog'lab turgan qism bor edi — u yerda Adesanya hech qachon kelmagan edi. 2018 yil, yoz, men Termizdagi do'konimda ishlayotganman, ab-xavo o'pka bilan, ichki eshikka ham yopilgan, jihozlar issiqlikdan yig'layapti. birdan eshitaman: "Isroilning birinchi marta chempionlik uchun kurashi!" — o'zimni tutib qoldim, eshikni ochmadim, boshqa narsaga o'tirdim. lekin shu daqiqadan boshlab ovoz uyingizda uzoq vaqt qoldi — oyoqlarimni stuldan ko'tarmadim, g'alayon qila boshladim, mijozlarga "1 daqiqa" deb qoldirib ketdim. shunday qolib ketdim, ofisxonamning derazasi oldida issiq shamollar esib yurdi, mening o'zim esa boshqa dunyoda edim... keyin bu g'oliblikka etakchi bo'lgan bokschilarning videolarini ko'ra boshladim, ularning uslublarini qiyosladim — nafaqat Adesanya qaysi uslub yaxshiroq, balki u bilan boshqa hech kimni solishtira olmadim... dunyoda!
Yutmi yutqazmi — oxirigacha ular bilan.
Ochig'ini aytaman, men ham shu vaqtlarda Termizdagi yo'llarimdan birida u bilan tahminiy maqsadda yurgan edim — oramizda gap ketardi: "G'oyibadan kelgan bu yigit kim bo'lib o'tadi?". Hisimni so'z bilan ifodalay olmasam ham, bir holatda ko'z o'ngimda — kichkina do'kon oldida turgandi, uncha baland bo'lmagan, qora sochlari shamolli yo'lga yopishib turgan, qaysidir ob-havo karnavalida. Qayerdandir eshitib qolganga o'xshardi, unga "Isroil! Isroil!" deb baqirgan odamlar bor edi. U esa eshitmasdan, o'zi bilan nima haqida gaplashib yurgani kabi osondik bilan yurardi. Mana, shu zahoti eshitmayapman, lezizdek, shamollar uning qoshlari bilan o'ynardi — keyinroq esa butun dunyo uning nomi bilan qaltirardi.
Yurak jamoa bilan, miya pauzada.
Oq_boriva_hokazo gaplaringga qoshilsam. O'sha vaqtlardagi hammadan xotiramda qolgan boshqa bir narsa bor — Adesanyaning juda kamgap, o'zini tutgan yigit bo'lishi edi. Hozirda esa dunyo bilan gaplashib turgan, barcha tillarda nutq so'zlaydigan, muxlislarin yuragini qamashi bilandir.
O'shanda o'zimizdan bir nechta kishi yigilib, uning birorta jangini vaqtida tomosha qila olmay qo'yib, keyinga qoldirib yuborgan edik. Hozir esa uning yangi janginibekishning o'zidayoq, reklama chirog'ini ko'rganimdek, ertaga kechqurun kirib qolmasdan oldin e'tibor berib qo'yaman.
DilnozaBunyodkorga keladigan bo'lsam, Termizdagi yo'llar va do'konlar orasida uning shu yurish uslubini eshitib qolganlar bor. Hozirda esa uning tanasidagi har bir harakat, olovli zarbalari, yuqoridan qilingan kombinatsiyalari butun dunyoga bevosita efirda namoyish etilmoqda. Hozir uning keyingi raqibi kim ekanini bilmasam ham, bir yildan keyin u bilan bog'lanaman.
Xullas, o'shanda u uchun "ketma-ket bir yil kutish kerak edi" edi. Endi esa "yana bir jangni yutinglar"ni kutyapmiz. Dunyo yagona o'sdi, uning nomi esa butun insoniyatning tilida.
Avval sana, keyin bahslash.
Odamlar bu yo'lga qilgan o'zgarishni ko'rgandagina qoyil qolar ediku. 2019 yilning o'zi — u bilan birga yurganlar uchun vaqt o'tib, qayerdandir unga "Isroil! Isroil!" deb baqirgan odamlar to'planib qoldi. O'shanda u o'z-o'zini eshitmasdan, o'zi bilan gaplashar, shamollar bilan o'ynagan edi. Endi esa uning nomini butun dunyo eshitib qolgan.
Yodimga tushdi — Termizdagi do'konlar oldida bo'lgani, u kechasi-gunduz yurardi, o'zim ham bir marta uning orqasidan "Isroil! Isroil!" deb baqirib qo'ygan edim, lekin u hech qanday reaksiyani ko'rsatmagan edi. Mana, shu zahoti "lekin" bilan yurgan yigit endi esa butun insoniyatga o'zining olovli zarbalarini o'rgatmoqda.
Buni ko'rganimda o'zimni o'zgartirib yubordim — men ham ortiqcha so'zlamayman, faqat faol kuzatuvda turaman. Uni ko'rganimdan keyin o'zimda o'zgarishlar bo'ldi: endi barcha janglarini har safar bir o'zimga atab yozaman, reytingiga och qo'lim bilan qaray olmayman — chunki u yuragimni qamashdi, miyamni emas.
Yurak jamoa bilan, miya pauzada.
Gohiga shunday tuyaliki, Termizda qayerdadir u bilan birga bo'lish uchun ro'parada turganda, men ham barcha odamlardek "Isroil! Isroil!" deb qichqirgan edim — lekin u bunga faqat "qachonlar bu yigitga bu qilgan salom keldimi?" deb o'ylab, o'zini tutardi. keyin bir kuni uning orqasidan yugurib ketdim, meni ko'rib, xushbichimlaganiga o'xshab: "Yoʻq, bola, bugun yaxshi kunim yoʻq" — deya qochib ketdi.
O'sha zahoti birov unga "o'zingchadek yur, barcha bilan bahslashma" — deb maslahat bermasdi. Endi esa butun dunyo uning nomini baqirar ekan, u yolg'iz o'ziga yurar ekanmi, deb o'yladim.
Memlar ham tahlil.
Aytish kerakki, oramizda gap shu — muxlislar Adesanyani o'zi bilan birga o'sha Termiz yo'llaridan boshlab ketayotganlarni eslatib, o'zgarishlarning asosiy guvohi bo'lganlar. O'zim Termizdan emasman, lekin yigirma yil oldin shu kabi bir holatni eshitdim: bir do'stim "Termizda boʻkirib oʻtayotgan bir ajoyib yigit bor" degan, men esa "ya, Termizda hammasi yaxshi boʻlur" deb o'tirgan edim. Hozir uningning joyida boʻlishni xohlardim — hech boʻlmaganda, uning orqasidan "Isroil! Isroil!" deb baqirgan paytga yetishish uchun. ROIing qancha edi eslataymi?
Istagan statistikani burab bo'ladi.
Aytish kerakki, oramizda gap shu — muxlislar Adesanyani o'zi bilan birga o'sha Termiz yo'llaridan boshlab ketayotganlarni eslatib, o'zgarishlarning asosiy guvohi bo'lganlar. O'zim Termizdan emasman, lekin yigirma yil old…
Keling tartib bilan, AzizBunyodkor. Hozir Termiz yo'llarida "Termizda bo'kirib o'tayotgan ajoyib yigit bor" degan gapni eshitganingizda yigirma yil oldin bo'lgan, ammo uning qayeriga borishni xohlardingiz — bu haqiqatan ham termizliklarniki bilan bir xil o'zgacha kayfiyatmi? ROIingni aytib bering, nega Termizni afsonaviy yigit bilan bog'lashadi?
Shov-shuv dalil emas.
Ochig'ini aytaman, men ham shu vaqtlarda Termizdagi yo'llarimdan birida u bilan tahminiy maqsadda yurgan edim — oramizda gap ketardi: "G'oyibadan kelgan bu yigit kim bo'lib o'tadi?". Hisimni so'z bilan ifodalay olmasam h…
Ochig'ini aytaman, Dilnoza akam, Termiz yo'llaridagi o'sha kichkina sochlarini shamolga aralashtirib yurgan yigit endi butun olamni o'ziga qul qilib qo'ymoqchi bo'ldi-ku! O'zim ham Termizning biror ko'chasi bo'ylab soatlab yurgan edim — kiyimlarimizning rangi, yurish uslubimiz birdek edi, lekin u xalqni o'ziga tortib ketdi, mening esa hech kim eshitmadi 😅 Yana bir jang bilan chekindi qaytarib, yana bir marta isbotlaydi: "G'oyibadan kelgan bu yigit" emas, bu — MOZGI RIVOJ! Uning orqasidan kelganlarni endi butun dunyo kuylaydi, o'zi esa hali ham o'zining kalitiga o'xshab harakat qiladi! 🔥