Ushbu qoplarda yashiringan ikkinchi jahon chempioni paydo bo'ldi
qani endi, menimcha shu tema o'zimiznikidek bo'lib qoldi… esimga kelganda, 2021-yilning iyun oyida Dastinning McGreggorga qarshi o'yini shunday yoqimli edi-ku, mayli, ringsiz ham ularni kuzatib olganlarimiz uchun. ularni birinchi raunddagi joyiga qadar bo'lgan keskinlikni hali eslayman… o'sha kun tong otar vaqtlarimizni eslatib, uyi bilan chatib turganimni ham… "men o'zimni yana boshladim" — degani, bir vaqtning o'zida unga ham, muxlislariga ham yangi umid bag'ishlagandek edi. endi shuni o'ylayman, kelajakda boshqa chempion paydo bo'lishi mumkinmi — lekin o'sha kun shunday xotiramon ediki, hammaga ishonar edi.
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
qani, men ham o'sha kun tong otar vaqtlarimni eslayman... televideniyemni quvvatlab qolarman, ichimdagi qahva bilan hamohang, qaysidur yoki-shuncha, lekin tananing har bir xochasini o'zimda his qildim — qachondir menga "mayli, mayli" deb gapirib, o'ziga kelayotgan odamni ko'rganimday edi. uyda onam bilan telefon alishtirganim, u: "bola, senin yuragingdan nimadir oqib turibdi", dedi — menga shunday tuyulgan. qani, keyin uning birinchi zarbasi... 🔥 barcha muxlislardek, men ham birinchi raundning o'rtalarida to'satdan nafasim qisilib qolganman, keyin — GOOOSH! 😱 aqlli bo'l, ishlari bo'lganlar aqlli bo'lsin, lekin mening yuragim har doim "ehtimol" bilan ishlaydi — menga o'sha vaqtga qadar shunchaki faol jangchi edi, endi esa chempionlikka boshlang'ich qadam edi. "men o'zimni yana boshladim" degani hammamizni shu yo'l boshladi... zo'r-da
Bolaligimdan tribunada.
Qani, o'zing aytganingdek — mening uchun ham shu kun tong otar vaqtlarimga qadar esdan chiqmagan. Telezorimni xuddi o'sha vaqtda Qorasuvdagi do'konimning oldida qoldirib, hatto onam: "bola, bu yerda nima qilyapsan, yig'lab qolasanmi?" — deb tuhfa qildim. 😭 Mem birin-ketin qahvamni ichar ekanman, telefoondagi ekrandan Dastinning yuzini ko'rib, yuragimga nima tegganini o'zim ham bilmas edim — qachonlardir yigitning sochini olganimni esladim, o'sha vaqtlarimizda u o'zini birinchi marta bellashuvlarimizda ko'rsatib, hamma "kattaroq raqiblarga" qarshi kurashardi. Endi esa...
Birinchi raund, 3:47 — uning o'ng futiga qarshi bilan kaftini sekin-asta qimirlatib, McGregorga: "Keling, bola, qilsak bo'ladi", degancha taassurot qoldirdi. Men qoshiqni qo'yib, o'zimni ushlab qolishga harakat qildim — chunki yuragimni birinchi marta shunday his qildim. O'tgan ikki yil davomida uning yoʻqligidan so‘ng, o‘shanda uning “Men o‘zimni yana boshladim” degan gapini eshitdim va darrov yigitni hammamizning yangi boshlanishi deb hisoblab oldim. Uni faqat jismonan emas, ruhan qaytayotganini tushunganimday edim.
Yigitning hech narsadan qo'rqmasligini o'shanda birinchi marta o'z ko'zim bilan ko'rdim. Va hozir ham menga shunday tuyuladi — o'sha paytdan boshlab men uchun "ikkinchi jahon chempioni" paydo bo'ldi: Dastin Poirierning qaytishi.
Bir kun yuqorida, bir kun quruq. Klassika.
Qani, men ham o‘sha tong vaqtlarimni esladim… oʻzining birinchi raundida McGregorning yuziga so‘z bilan “qilay deb” salom berib, keyin bam! — mening xotiramdagi toʻshagimga tizzalarimning qaltiroq qoʻyilganini hali ham his etaveraman. 🤣 Men uyimning tokchasida oʻtirar ekanman, onam: “Bola, sening yuragining qaysi qismida bu zaryad turibdi?” deb qizishardi. Men esa: “Bu yerda bir chempion qaytib kelyapti, onam!” deb javob berar edim. Endi o‘ylayman, Dastin McGregorga “qilsak bo‘ladi” deb aytganda, u o‘ylar ediki: “Yaxshi, u meni qo‘rqitmoqchi, lekin men bilan qaysidir hikoya bor… va bu hikoya chempionlik bilan tugaydi.”
Va hozir ham men uning yuzidagi o‘sha “Men o‘zimni yana boshladim” degan tabassumni ko‘rsatadigan memlarni tushirib qoldiraman. 😂 Boshqacha aytganda, o‘sha kun uning ustiga bir kun juda koʻp harakatni yukladi — McGregorga qarshi birinchi raund, onamning qoʻrquvidan keyin esa unga yurakning “dumaloq zarbasi” tushdi. Qani, kelajakda boshqa chempion paydo boʻlishi mumkin, lekin Dastinning qaytishi kabi boshqa qaytishlar endi yoʻq… yoki boʻlmasa, oʻzimizni shunday ishontiramiz.
Choynagimni ushlab tur.