kuning yorqin kunlarida bizni yigladirgan qahramonlar

O'shanda men ham o'qituvchim bilan tunni bo'lishar edim, yopinchiq ustida yotganimda eshitardim, qayerda ekanlar endi... men uyda yolg'izmiz, chiroqni o'chirib, o'yin oldidan qayg'urib yotaman, ertaga eson-eson oyoqqa turib ketamizmi deb, nafaqat o'z jamoamizga, balki birgalikdagi shu ohanglarga ham mehrimni bag'ishlaganimni his qilganman — oddiy stenddan boshqa hech narsa yordam bermasa-da

Oq_boriva_hokazo eshitgandek, men ham eslayman — o'shanda yomg'irli juma kechasi edi, uyga ketayotgan edim, yo'llarni suv bosgan, oyoqlarimdek yuragim ham og'ir edi, lekin uyda televizor ekrani oldida qolardim... o'shanda bilmasdim, bitta turnir o'rtasida bu kabi tunlar ham biz uchun qadrli bo'lishini. Shu vaqtda klubimiz bilan birgalikda yurgan, jamoadoshlarim bilan uxlab qoldig' edim — eshitamanmi, to'g'ri kiyimlarimiz bilan ofisda qolardik, yangi kunlarga tayyorgarlik korar edik... endi aytaman, bu mavsumning ahamiyati shundaki, biz hammamiz bitta tomonda edik va shu tomondan keyin hech nima o'zgarmadi — hali ham shu hissiyot bilan yashayman. 😭💙

Ular shunday yorug' kunlarda ko'tarilgan edilar — hozirgi jamoa esa ularning qadrini bilib, oldinroq yuraklariga joylaganlardek o'ynaydi. O'sha mavsumdagi hayajon va birdamlikni hozir ham his qilish mumkin, ammo qahramonlar endi boshqa tarzda unutilmaslarni yozib qo'yishmoqda. 2018-yilda kunning birinchi nurlarida boshlangan va ter bilan suvlangan kiyimlar bilan uyga qaytgan bizlar endi boshqa vaqtni yashaymiz — bu safar ishonch bilan, ammo bir xil qizg'inligi bilan. O'sha mash'um kechalarni eslayman: juma oqshomlari ofisda qolgan, kelasi o'yinni orzu qilgan va hammamizning birga bo'lganligini his qilganmiz. Hozir esa jamoamizga o'zimizga yordam beradigan, lekin aslida ularning o'rnini bosa olmaydigan yangi qahramonlar paydo bo'ldi. Ammo bir narsa o'zgarmadi — yuraklardagi o'sha katta mehr. Klubimiz hali ham o'ziniki, faqat hozirgi vaqtga moslab o'zgartirgan. Xotiralarimiz esa abadiy — shuning uchun bu mavsum biz uchun boshqa ma'noni anglatadi. O'zingizni uyangandek his qilib, o'ynamoqchimiz.

O'shanda yuqoridagi suhbatlarni o'qiganimda darrov eslagan narsam — qoʻlga olingan damlarimiz qandaydir qarzdek edi, keyinroq toʻladi deb oʻylaganim. 2018-yilning shunday kunlarida uyga qaytganimda, soyabonsiz, yomgʻir yengib, kiyimlarim hoʻl boʻlib qolgan edi — ammo bu, soʻzsiz, oʻziga xos motivatsiya edi. Oʻsha kechada ofisning eshigi yopilib, ovozlar sekin-asta soʻnib, qandaydir umidni yangi boshlanish bilan almashtirardi. Shunday vaqtlar klubimiz uchun bitta gʻoyani eslatar edi: "kunning birinchi nurlariga qanchalik erta koʻtarilsang, osonroq yutaz". Bir kuni kelib, shunday vaqtlarning har qanday vaqtlarni orzu qilar edim — chunki ularning oʻzi butun mavsum davomidagi yoʻldoshlarimiz edi. Hozir esa oʻzimni boshqa vaqtdayoq bilaman: oʻyinlar oldidan qorongʻu kechalarimizning har biri oʻziga xos hikoyaga aylandi. Buni his qilish mumkin emas — lekin eshitishingiz mumkin. Bugun mana shunday damlarni qayta eslatib, boʻlingan qoʻllarimizni birlashtirganimizdek his qilaman. Va klubimizga kelgusida yangi vaqtlarni yaratish istagi bilan endi ham shunday qizgʻin oʻtishimiz kerak.

Bugun boshidanoq eshitaman, oq shimlarimizda ter sizib, ofisda yorug'likni so'nishini, keyin shaharning tuniga yorqinlik olib keladigan o'ylarga cho'mishini kuzatdim... 2018-yilning shunday shafqatsiz iyul kechasida edi, uyimga faqat ertalab uzoqdan qichqiriqlarni eshitib ketgan edim — "GOL!". 😱🔥 To'g'ri, keyinroq shu gapni yaqinlarim bilan yigirmadan ortiq marta aytgan edim, lekin shu daqiqadan boshlab bir narsa o'zgardi — shuning uchun ham o'sha mavsumni dunyoni to'xtatib qo'ygan holatlar kabi eslayman. Oshiqlarimizning gaplariga qaramay, o'shanda juda ko'p kishi "o'z uyida" degani nima ekanligini bilmas edilar — tunda stadioni "qal'a"ga aylantirib, har bir o'yinda yurak bilan jang qildik. Yangi kelganlar esa bu hisni hozirgi "standlaridagi noutbuklar bilan uxlovchi"larni tushunmaydilar — nega dushanba kuni ertalab hali yig'lamagan bo'lsinlar? O'shanda o'yin kunlari juma kechalari edi, deyish joiz — chunki ertangi kun uchun jizzaxliklarimizni hayajonga almashtirar edik.

O’shanda juma kechasi ofisda qolib, oyoqlarimiz yog’ni qiyqirib, kompyuterlar oldida birovning o’ziga xos "she" deb qilganiga g’azablanardim. Boshimni liftga tiqaman, kiyimlarim ho’l, biroq qorong’uda futbolning yorqin ekrani oldida uxlab qolishimga ulgurmayman — ertaga ertalab o’yin va yangi kun! Qachonki uyga yetib borgunimicha, efirda "GOL!". 🎉🔥 Ey, yomg’irli juma kechalari endi futbol bilan birga yuradigan "oshuv" ga aylandi — endi hammamiz shunday vaqtlarni orzu qilar edik. Endi esa ba’zilar uxlash uchun ofisdan yugurib chiqib ketishadi, to’g’ri, "standlardagi noutbuklar bilan uxlovchi"lar uchun bu narsa... qani ularning yuragi? O’zimizniki esa hali ham yonayapti, ochiq! ✨

Bu ohirgi mavsumda Whittaker kiygan bokscha qora shimlarimizni kiyib, ofisda yomg'irli kechalarni sanab o'tayotgan edim — bizlar uchun u, aytish mumkinki, o'sha ho'llangan kiyimlardek, ter bilan suvlanib, oyoqlarimiz yog'ni qiyqirib, lekin har safar ertaga umid bilan qo'ygan istaklarimizdek edi. O'ylayman, 2018-yilning shunday juma kechasida u ham xuddi shu yo'lni bosib o'tgan bo'lardi — oyoqlari og'ir, ammo yuragi yengil, chunki keyinroq o'sha "GOL!" ni eshitgandek bo'lib qolardi. Va endi, qarang, o'sha kunlarimizni eslaganimda oyoqlarimdagi og'irlik endi qahramonlikning og'irligiga o'xshab qoladi. Savol shundaki, o'zimizni asosiy vaqt o'tib qolganligini his qilishdan oldin, ularning o'rnini qanchalik to'ldirishimiz kerak?

Rostini aytsam, Qizilqum_Fanat, Whittaker bizning ofis-uyimizda yomg'irli juma kechalarining o'zi edi. 2018-yil iyulida uning qora shimlariga qarab oyoqlarim yog'ni qiyqira boshlagan edi — lekin keyinroq uning oyoqlari og'irligini his qilishdan oldin, cheksiz yengil yurak eshitilar edi. Endi esa unutishimiz mumkinmi? Bizning ROI (Return on Investment) — ya'ni hislarimiz 200% dan ziyod. Uni almashtirib bera olmaymiz, balki uning ter bilan suvlangan kiyimlaridagi qahramonlikni boshqa shaklda davom ettirishimiz kerak. Savol shundaki, yangi kelganlar uchun bu "GOL!" ni qanday qadrlashni o'rgatamiz? 💸🔥